Έντυπη Έκδοση

αποχαιρετισμός...

Σαν τσιγάρο που κόπηκε στη μέση χωρίς να βρει ένα επόμενο στόμα για να κάψει σ' αυτό τη ζωή του,σαν τραγούδι που έρχεται και ξανάρχεται στον νου σου θέλοντας να σου τραγουδήσει άλλα τραγούδια που δεν έχεις αυτιά ν' ακούσεις...
.......................................
Μια νύχτα του Δεκέμβρη, με το Ακροταίναρο να ταξιδεύει ορθόπλωρο
ξημερώνουν αίφνης μεσοπέλαγα τα παλιά σου κόμιξ κι αρχίζουνε τα θαύματα και οι περιπέτειες στ' στρα... Πάντα γίνονται θαύματα!..

Αποχαιρετισμός στα όπλα;

Μάλλον όχι! Αλλωστε ουδείς εξ όσων γνωρίζω απ' το είδος που εκτιμώ δεν αποχαιρετά, ούτε παρατά τα όπλα του, όχι

τουλάχιστον πριν ο ίδιος να αποφασίσει κι όχι κάποια ανωτέρα βία, συνήθως κατώτερη των περιστάσεων, να κρεμάσει την «ασπίδα του» πάνω απ' το τζάκι ή έστω τα «παπούτσια του» στον τοίχο.

Αποχαιρετισμός στους αναγνώστες;

Μάλλον όχι! Εχουμε συν-ταξιδέψει πολύ για να χαθούμε μεταξύ μας, όλο και κάπου θα ανταμώνουμε ξανά, σε ένα βιβλίο, σε ένα φιλμ, ένα ποίημα, έναν περίπατο, μια ανάμνηση.

Αποχαιρετισμός στην «Ελευθεροτυπία»;

Ναι!

Αυτό το υπέροχο σκαρί θα συνεχίσει χωρίς εμένα, ελπίζω όμως με όλους εσάς, πιστούς συνεπιβάτες.

Πέρασα μαζί σας πάνω σ' αυτό το σκάφος, πότε στην κουβέρτα, πότε στ' αμπάρια, άλλοτε στη γέφυρα ή στο μηχανοστάσιο και πάντα στον τηλέγραφο δέκα μεστά, γενναία και πολυκύμαντα χρόνια.

«Δέκα χρόνια στην πλώρη» ή μια ακόμα Ιλιάδα στα μέτρα της δικής μου μικρής ζωής - δέκα χρόνια στον «Ριζοσπάστη», δέκα χρόνια στα «ΝΕΑ» και δέκα χρόνια στην «Ελευθεροτυπία» - τριάντα χρόνια «υπό σκιάν» στο φως της δημοσιογραφίας.

Εν πρώτοις οφείλω τις ευχαριστίες μου σε παλιούς και νέους συναδέλφους που βρήκα όταν ήρθα εδώ στο σώμα της «Ελευθεροτυπίας», οι οποίοι πολλά μού έμαθαν και πολύ μου στάθηκαν. Ιδιαιτέρως όμως η καρδιά μου ευχαριστεί την ψυχή του Κίτσου Τεγόπουλου, όταν δίψασα με φώναξε στη βρύση του να πιω νερό -και τη δροσιά του θα 'χω πάντα φυλαχτό, δίπλα στις παιγνιώδεις προτροπές του Λέοντα Καραπαναγιώτη.

Επίσης ευχαριστώ εκ βαθέων όλους τους εργάτες του Τύπου που στολίζουν κάθε μέρα με τη δουλειά τους αυτό το καράβι, κλητήρες, διορθωτές, διοικητικούς, οδηγούς, τεχνικούς, τυπογράφους, όλους!

Απολογισμός.

Ενα κυρίως προσπάθησα: να μη σας γράφω ψέματα, να μη σας παραμυθιάζω. Οχι ότι υπήρξα αντικειμενικός, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα για τους γελοιογράφους ή τους σχολιαστές, αλλά πάντα πρόσεχα να «διασταυρώνω» τις πληροφορίες και να μαθαίνω απ' τα γεγονότα. Λάθη έκαμα, όχι όμως επίτηδες, όχι για να ξεγελάσω κανέναν, αλλά επειδή είναι αναπόφευκτο.

Ούτε διεκδίκησα ποτέ τη «δική μου αλήθεια» -μακρυά απ' αυτές τις μεταμοντερνικές ευκολίες, αλλά πάντα έψαχνα την απόδειξη της αλήθειας -γνωρίζοντας

ή μάλλον προσπαθώντας πάντα να ενθυμούμαι ότι υπάρχουν κι εκείνες οι αλήθειες που δεν αποδεικνύονται (ακόμα).

Αφήνομαι στην κρίση σας.

Τέλος, θέλω να σας ευχαριστήσω μίαν-μίαν κι έναν-έναν προσωπικώς καθώς και όλους μαζί, για τον καλό ή τον κριτικό σας λόγο τόσα χρόνια. Για τις ελπίδες και τα όνειρά σας που έθρεψαν και τις δικές μου ελπίδες, και τα δικά μου όνειρα.

Σας ευχαριστώ για τους δρόμους που μου δείξατε, για τις στιγμές που με ανακαλέσατε στην τάξη, για το κοινό μας γέλιο, τους θυμούς, το ονειροπόλημα.

Στην πραγματικότητα -το πιο συχνό- οι αναγνώστες είναι που γράφουν αυτά που μεταδίδει ο γραφιάς και τέτοιες στιγμές, νομίζω, ζήσαμε πολλές μαζί...

Τώρα τα κυπαρισσάκια γέρνουν προς την έξοδο.

Το ταξίδι όμως, ναυτάκια μου

και καπετάνισσες της καρδιάς μου αρχόντισσες

συνεχίζεται.

Εύχομαι η «Ελευθεροτυπία» να συνεχίσει καλοτάξιδη, προσέχοντας τις ανάγκες των ανθρώπων!

Η πέννα μου στα πόδια σας.

Και το πεννάκι μου επίσης! -όσο θα φτιάχνονται χάρτινα ανθρωπάκια, με μύτες σαν πατάτες, δεν θα «παραδεχθούμε ποτέ καμμιά ήττα», -κι αυτή είναι και θα είναι πάντα η νίκη του καλού...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

82 σχόλια

41 Ο/Η Θοδωρής έγραψε: (πριν 5 έτη)
Φίλε Στάθη καλό δρόμο να έχεις. Η Ελευθεροτυπία ήταν για μας η παρέα μας στον δρόμο για την αναζήτηση και την καθημερινή μάχη με οτιδήποτε δυσώδες πλασαριζόταν τελευταία ως must! Και το σχόλιό σου το πρώτο μας ανάγνωσμα.Αυτό που μας έκανε πριν απ' όλα να κοιτάζουμε μέσα μας για όλα όσα "χάσαμε" στην πορεία.
Εμείς θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε και είμαι σίγουρος πως θα βρεθούμε ξανά στα επόμενα μετερίζια...
42 Ο/Η Φρίξος έγραψε: (πριν 5 έτη)
Εμένα Στάθη μου οι αποχαιρετισμοί και οι κλάψες, καταμεσής του πολέμου, με αφήνουνε παγερά αδιάφορο.
Χαρτί και καλαμάρι, η νέα σου διεύθυνση παρακαλώ.
Έχουμε μάχες να δώσουμε, πολέμους να κερδίσουμε.
Μας φοβούνται γι αυτό μας αφοπλίζουνε.
Δεν είναι ούτε πανίσχυροι ούτε παντοδύναμοι, κι ας έχουν όλα τα λεφτά του κόσμου.
Η δυνατή σου πένα, ήταν και είναι το ισχυρότερο όπλο της γης.

Σε ευχαριστώ για όσα μας πρόσφερες, όμως η παραίτηση δεν γίνεται δεκτή,

Η Ελλάδα είναι δικιά μας και δεν πρόκειται να φύγει κανένας από δω.
Από δω θα φύγουν αυτοί και πολύ σύντομα. Οι Παπαδήμιοι κι όλη η κουστωδία τους.

Αλέ ρετούρ
43 Ο/Η Μέλτης έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στάθη,
οι καιροί έχουν γυρίσματα ,οι καπεταναίοι δεν φοβούνται τις φουρτούνες και οι λοστρόμοι και οι μούτσοι ακολουθούν με θρησκευτική ευλάβεια τον άριστο καπετάνιο τους .
Διαθέτεις τους καλύτερους Ναυτικούς Χάρτες στην Υφήλιο που όλοι τους χαρτογραφήθηκαν με κεντρικό άξονα τον Άνθρωπο, την Αλήθεια , τα Ιδανικά.
Και αν καράβια χάνονται βαρκούλες θα αρμενίσουν.

Σήμερα με Ελύτη μπορώ να παρηγορηθώ και αυτό είναι που σου ταιριάζει.

… Παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο
Κουρεμένο κεφάλι όνειρο ακούρευτο
Ποδιά με σταυρωμένες άγκυρες
Μπράτσο του πεύκου γλώσσα του ψαριού
Αδερφάκι του σύννεφου! …….

…Παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο
Χαϊμαλί τρελό σαγόνι πεισματάρικο
Παντελονάκι αέρινο
Στήθος του βράχου κρίνο του νερού
Μορτάκι του άσπρου σύννεφου!
44 Ο/Η as έγραψε: (πριν 5 έτη)
Αν τον γλάρο σου τον λέγαν Ιωνάθαν , θα μάζευε το σπασμένο μολυβάκι , θα το κρεμούσε λοξά ,τόξο στην κόκκινη καρδούλα , θα την έπαιρνε στα φτερά του ,θα ανέβαινε στην ουρίτσα στο ταξιδιάρικο αεροπλανάκι σου και θα πέταγε για πάντα μαζί σου στους αφρούς των ουρανών της ανθρωπιάς και της δικαιοσύνης κι εμείς απ ΄ τη γη θα τραγουδούσαμε να μας έχει ο θεός καλά πάντα ν ΄ ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε. Στις μέρες που είναι ναρθούν ας είμαστε όλοι εκεί . Κανείς να μη λείπει. Δε θα χαθούμε.
45 Ο/Η K.N. έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στάθη σ΄ευχαριστούμε για ότι μας έδωσες μέχρι τώρα και σου ευχόμαστε Καλοτάξιδος και στο μέλλον!!! Αλωστε ο μπούσουλας και οι χάρτες που διαθέτεις το υπόσχονται σε σένα ,αλλά και σε όλους μας.
Νάσαι ΚΑΛΑ !
46 Ο/Η Γιώργος Τ έγραψε: (πριν 5 έτη)
Είμαι αναγνώστης της " Ελευθεροτυπίας" απο την πρώτη μέρα που εκυκλοφόρησε.Θυμάμαι με τι λαχτάρα περίμενα να την φέρει μέρα παρά μέρα το πλοίο στην Ιθάκη, που ήμουν νεοδιόριστος εκπαιδευτικός.Και τώρα , συνταξιούχος πια , σ' αυτή την εποχή που χάνουμε το έδαφος κάτω απο τα πόδια μας , πρέπει να στερηθώ την χαρά να διαβάζω καθημερινά (σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή) και τη μόνη εφημερίδα που εμπιστευόμουνα.
Όσο για σένα , φίλε Στάθη, ευχαριστώντας σε για τα υπέροχα κείμενα και σκίτσα που μας έδεινες , σου εύχομαι καλή τύχη όπου και να είσαι και να ξέρεις ότι , εμείς οι φανατικοί καθημερινοί αναγνώστες σου , θα σε συναντήσουμε πάλι.
47 Ο/Η Ευτέρπη έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στάθη μου δεν θα κάνω αποχαιρετισμούς γιατί σε θεωρώ σήμερα, από όλες σου τις φορές πιο ώριμο, πιο μάχιμο και πιο αληθινό από ποτέ.
Είμαι σίγουρη ότι θα σου ξαναδοθεί το βήμα για την ελεύθερη και δημοκρατικότατη φωνή σου πολύ σύντομα σε ένα άλλο έντυπο, εξάλλου η ιστορία σου έχει αποδείξει πως η διαδρομή σου τόσα χρόνια στον χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας και γελοιογραφίας είναι πλουσιότατη.
Τα τελευταία δύο χρόνια ο Ναυτίλος σου ήταν για μένα μια όαση αλήθειας ελπίδας και αγάπης για την Ελλάδα.
Το εγώ σου εκμηδενιζόταν μέσα στο εμείς και στην έντονη ανάγκη σου να πεις αλήθειες και να συνενώσεις ανθρώπους μέσα σε έναν ιστό αγνής ιδεολογίας.
Σήμερα στη χούντα που ζούμε όλοι φυλακισμένοι, οι προδότες την πατρίδας κλείνουν κανάλια και έντυπα που τους έγιναν ιδιαίτερα ενοχλητικά με την κριτική τους.
Δεν έχει σημασία.
Εμείς,οι σχολιαστές της στήλης σου και όλοι οι αναγνώστες σου θα σε ξαναβρούμε όπου και αν πας.
Γιατί κατάφερες να μας ενώσεις και όχι να μας διχάσεις, ακόμα και αν οι απόψεις μας διίστανται.
Στάθη θα ξαναβρεθούμε και θάναι μέρα μεγάλης χαράς για όλους μας….
Και εμείς οι φίλοι σχολιαστές ας μην χαθούμε……
48 Ο/Η Ιω έγραψε: (πριν 5 έτη)
Η πένα σου στην καρδια και το μυαλο μας.Σαλπαρω μαζι σου.
49 Ο/Η Γεώργιος έγραψε: (πριν 5 έτη)
Αγαπητέ Στάθη,

Τα γραπτά σου ιοβόλα
τα σκίτσα σου ακόμη καλύτερα
αλλά στάθηκες βρε άνθρωπε να σκεφτείς
πόσο φαρμάκι γέμισε η ψυχή σου τους γύρω σου;
50 Ο/Η Χρηστος έγραψε: (πριν 5 έτη)
Εχουμε μεγαλο αγωνα να δωσουμε συντροφε και δεν θα χαθουμε . Θα μαστε παντα διπλα -διλπα στο ιδιο μετεριζι με το σωμα την καρδια και το νου μας . Μονο που λυπαμε γιατι μαζι με τις καλες συνηθιες <οσες μας αφησαν <ειχαμε την πολυτελεια μεσα απ την ελευθεροτυπια να διαβαζουμε την γνωμη σου . Να μας βοηθας να προσεγγιζουμε τα γεγονοτα απ την σωστη τους πλευρα . Η καθημερινη ενημερωση γινεται φτωχοτερη σε καιρους δυσκολους κι η φωνη σου θα λειψει . Νασαι καλα οπου κι αν βρισκεσαι ,κι αν καποτε ανηφορισεις προς Καρπενησι ενα ποτηρακι με τσιπουρο θα σε περιμενει με μια ζεστη αγκαλια .
Γεια σου Συντροφε .
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 82

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος