Έντυπη Έκδοση

αποχαιρετισμός...

Σαν τσιγάρο που κόπηκε στη μέση χωρίς να βρει ένα επόμενο στόμα για να κάψει σ' αυτό τη ζωή του,σαν τραγούδι που έρχεται και ξανάρχεται στον νου σου θέλοντας να σου τραγουδήσει άλλα τραγούδια που δεν έχεις αυτιά ν' ακούσεις...
.......................................
Μια νύχτα του Δεκέμβρη, με το Ακροταίναρο να ταξιδεύει ορθόπλωρο
ξημερώνουν αίφνης μεσοπέλαγα τα παλιά σου κόμιξ κι αρχίζουνε τα θαύματα και οι περιπέτειες στ' στρα... Πάντα γίνονται θαύματα!..

Αποχαιρετισμός στα όπλα;

Μάλλον όχι! Αλλωστε ουδείς εξ όσων γνωρίζω απ' το είδος που εκτιμώ δεν αποχαιρετά, ούτε παρατά τα όπλα του, όχι

τουλάχιστον πριν ο ίδιος να αποφασίσει κι όχι κάποια ανωτέρα βία, συνήθως κατώτερη των περιστάσεων, να κρεμάσει την «ασπίδα του» πάνω απ' το τζάκι ή έστω τα «παπούτσια του» στον τοίχο.

Αποχαιρετισμός στους αναγνώστες;

Μάλλον όχι! Εχουμε συν-ταξιδέψει πολύ για να χαθούμε μεταξύ μας, όλο και κάπου θα ανταμώνουμε ξανά, σε ένα βιβλίο, σε ένα φιλμ, ένα ποίημα, έναν περίπατο, μια ανάμνηση.

Αποχαιρετισμός στην «Ελευθεροτυπία»;

Ναι!

Αυτό το υπέροχο σκαρί θα συνεχίσει χωρίς εμένα, ελπίζω όμως με όλους εσάς, πιστούς συνεπιβάτες.

Πέρασα μαζί σας πάνω σ' αυτό το σκάφος, πότε στην κουβέρτα, πότε στ' αμπάρια, άλλοτε στη γέφυρα ή στο μηχανοστάσιο και πάντα στον τηλέγραφο δέκα μεστά, γενναία και πολυκύμαντα χρόνια.

«Δέκα χρόνια στην πλώρη» ή μια ακόμα Ιλιάδα στα μέτρα της δικής μου μικρής ζωής - δέκα χρόνια στον «Ριζοσπάστη», δέκα χρόνια στα «ΝΕΑ» και δέκα χρόνια στην «Ελευθεροτυπία» - τριάντα χρόνια «υπό σκιάν» στο φως της δημοσιογραφίας.

Εν πρώτοις οφείλω τις ευχαριστίες μου σε παλιούς και νέους συναδέλφους που βρήκα όταν ήρθα εδώ στο σώμα της «Ελευθεροτυπίας», οι οποίοι πολλά μού έμαθαν και πολύ μου στάθηκαν. Ιδιαιτέρως όμως η καρδιά μου ευχαριστεί την ψυχή του Κίτσου Τεγόπουλου, όταν δίψασα με φώναξε στη βρύση του να πιω νερό -και τη δροσιά του θα 'χω πάντα φυλαχτό, δίπλα στις παιγνιώδεις προτροπές του Λέοντα Καραπαναγιώτη.

Επίσης ευχαριστώ εκ βαθέων όλους τους εργάτες του Τύπου που στολίζουν κάθε μέρα με τη δουλειά τους αυτό το καράβι, κλητήρες, διορθωτές, διοικητικούς, οδηγούς, τεχνικούς, τυπογράφους, όλους!

Απολογισμός.

Ενα κυρίως προσπάθησα: να μη σας γράφω ψέματα, να μη σας παραμυθιάζω. Οχι ότι υπήρξα αντικειμενικός, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα για τους γελοιογράφους ή τους σχολιαστές, αλλά πάντα πρόσεχα να «διασταυρώνω» τις πληροφορίες και να μαθαίνω απ' τα γεγονότα. Λάθη έκαμα, όχι όμως επίτηδες, όχι για να ξεγελάσω κανέναν, αλλά επειδή είναι αναπόφευκτο.

Ούτε διεκδίκησα ποτέ τη «δική μου αλήθεια» -μακρυά απ' αυτές τις μεταμοντερνικές ευκολίες, αλλά πάντα έψαχνα την απόδειξη της αλήθειας -γνωρίζοντας

ή μάλλον προσπαθώντας πάντα να ενθυμούμαι ότι υπάρχουν κι εκείνες οι αλήθειες που δεν αποδεικνύονται (ακόμα).

Αφήνομαι στην κρίση σας.

Τέλος, θέλω να σας ευχαριστήσω μίαν-μίαν κι έναν-έναν προσωπικώς καθώς και όλους μαζί, για τον καλό ή τον κριτικό σας λόγο τόσα χρόνια. Για τις ελπίδες και τα όνειρά σας που έθρεψαν και τις δικές μου ελπίδες, και τα δικά μου όνειρα.

Σας ευχαριστώ για τους δρόμους που μου δείξατε, για τις στιγμές που με ανακαλέσατε στην τάξη, για το κοινό μας γέλιο, τους θυμούς, το ονειροπόλημα.

Στην πραγματικότητα -το πιο συχνό- οι αναγνώστες είναι που γράφουν αυτά που μεταδίδει ο γραφιάς και τέτοιες στιγμές, νομίζω, ζήσαμε πολλές μαζί...

Τώρα τα κυπαρισσάκια γέρνουν προς την έξοδο.

Το ταξίδι όμως, ναυτάκια μου

και καπετάνισσες της καρδιάς μου αρχόντισσες

συνεχίζεται.

Εύχομαι η «Ελευθεροτυπία» να συνεχίσει καλοτάξιδη, προσέχοντας τις ανάγκες των ανθρώπων!

Η πέννα μου στα πόδια σας.

Και το πεννάκι μου επίσης! -όσο θα φτιάχνονται χάρτινα ανθρωπάκια, με μύτες σαν πατάτες, δεν θα «παραδεχθούμε ποτέ καμμιά ήττα», -κι αυτή είναι και θα είναι πάντα η νίκη του καλού...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

82 σχόλια

71 Ο/Η Ευμένης έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στάθη, φίλτατε, δια των στηλών σου και των σκίτσων σου έγραψες ιστορία τόσο στην εφημερίδα, με την οποία ταυτίστηκες όσο κανείς άλλος τα τελευταία χρόνια, όσο και στις καρδιές μας. Σε ευχαριστούμε και σε περιμένουμε. Στο επανιδείν.
72 Ο/Η Σταυρος Δασκαλακης έγραψε: (πριν 5 έτη)
ευχαριστω ιδιαιτερως για το ταξιδι!!
Θα ειμαι εκει και στο επομενο οποτε το αποφασισεις!!
73 Ο/Η Γιώργγος Τσίρος έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στάθη φίλε θα μας λείψεις και σε εμένα πιο πολύ
να συνχίσεις να τα λες φίλε..
74 Ο/Η Κωστας έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στο καλό και να ΜΗ μας γράφεις. Πολύ "ποιητής" για τα γούστα μου και δε μπόρεσα ποτέ να διαβάσω παραπάνω από μερικές γραμμές χωρίς να ξενερώσω τελείως. Λυπάμαι όμως για την εφημερίδα γενικώς που πάει απ' το κακό στο χειρότερο. Χρόνια τη διάβαζα. Βέβαια φταίει και η ίδια γιατί κατά διαστήματα ξέφυγε και μόνο "ελευθεροτυπία" δεν ήταν αλλά κομματοτυπία..Τουλάχιστον 15-20 χρόνια πριν ξεκίνησα να τη διαβάζω αλλά κάποια στιγμή που την έσπσε, είχες ΤΟΣΑ στημένα άρθρα που την παράτησα και δε γύρισα μετά να ξαναδοκιμάσω
75 Ο/Η Γιάννης Πλατής έγραψε: (πριν 5 έτη)
Θα ξαναβρεθουμε. Στους ιδιους δρομους της δημοκρατιας και του ανθρωπισμου. Χαιρε.
76 Ο/Η Βασιλική έγραψε: (πριν 5 έτη)
Το σύστημα καταπίνει μια μια τις ελεύθερες φωνές, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Η πληροφόρηση του μέλλοντος και η διακίνηση ιδεών προοιωνίζονται όλο και πιό ανελεύθερες. Αντισταθείτε.
Στάθη, ευχαριστούμε για όλα αυτά τα χρόνια. Θα βρεθούμε ξανά..
77 Ο/Η Nikos_11_11_64 έγραψε: (πριν 5 έτη)
Καλή δύναμη Στάθη, η στήλη σου στην "Ε" μοναδική στο χώρο του τύπου, αν και πολλές φορές με εκνεύριζε η "παλαιοημερολογίτικη" και μανιχαϊστική αντίληψη που έχεις για την πραγματικότητα.
Σου εύχομαι άμεσα να βρεις μέσο για να γίνουμε ξανά κοινωνοί των απόψεων σου για την τρέχουσα και όχι μόνο επικαιρότητα.
Αναφορικά με την "Ε", που διάβαζα από την πρώτη μέρα της έκδοσής της το 1975 μέσω του πατέρα μου, η πορεία της σημειολογικά ταυτίζεται με την αρχή και το τέλος της μεταπολίτευσης αν και η κατάληξή της με τη δεδομένη ιδιοκτησία-διεύθυνση ήταν αναπόφευκτα το κλείσιμο.
78 Ο/Η ΣΠΥΡΟΣ έγραψε: (πριν 5 έτη)
Μεγαλωσα μαζι της και μαζι σας αλλα και εγω και ολοι εσεις που μας συντροφευετε αρνηθηκαμε να μεγαλωσουμε μενουμε παντα νεοι και αποκλειεται να χαθουμε καλο αερα στα πανια σου
79 Ο/Η ΑΝΝΑ ΓΟΥΔΕΛΛΗ έγραψε: (πριν 5 έτη)
ΣΤΑΘΗ
ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ , ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΛΟΓΟ ΣΟΥ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΛΟ ΚΑΙ ΤΑ ΤΟΣΟ <<ΠΡΟΧΩ>> ΣΚΙΤΣΑ ΣΟΥ. ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΩ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΜΟΝΟ ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΑΥΤΙΛΟ ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΙΧΕ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ [ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ]ΣΕ ΚΟΛΟΦΥΛΑΔΑ.ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΛΕΣ,ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
80 Ο/Η Ειρήνη έγραψε: (πριν 5 έτη)
Στάθη εύχομαι γρήγορα να σε ξαναδιαβάσω.Θα ψάχνω όλες τις εφημερίδες και θα σταθώ σε αυτή που θα σε βρω, όπως έκανα δεκα χρόνια πριν. Καλή αντάμωση.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 82

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ναυτίλος