Υπεύθυνος: ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ
Και πώς ν' αρχίσεις; Τι να πεις που να 'ναι στέρεο, τραχύ σαν την αλήθεια, χωρίς ηρωικά εμβόλιμα, δίχως νησίδες από μελό και ξέρες πένθους, δηλαδή καραμπινάτο ναρκισσισμό και αυτοαναφορικούς νυγμούς τόλμης και συνέπειας.
Τέλος πάντων, δύσκολα βγήκε στο χαρτί το σημερινό σημείωμα. Γι' αυτό, παράκληση θερμή, ανεχθείτε το πρώτο πρόσωπο............ Χθες το βράδυ, λοιπόν, την ώρα που το μέλλον της «Ε» βυθιζόταν τελείως στην καταχνιά, ήρθε στο γραφείο ένα αγαπημένο περιοδικό, οι «Σημειώσεις». Και, κοίτα να δεις. Το εντιτόριαλ του τεύχους, ενώ αναφέρεται στην τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, θα μπορούσε κάλλιστα να αφορά κάπως και τη δραματική κατάσταση της «Ε». Το κείμενο αρχίζει με κάτι που είχε πει ο αείμνηστος Μάριος Μαρκίδης, όταν έπεσε το Τείχος: «Κι επειδή έπεσε το Τείχος, σημαίνει ότι εγώ τώρα θα πρέπει να γίνω παλιάνθρωπος;»...Ακούστε τι γράφει στη συνέχεια ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος: «Οχι, Μάριε· σημαίνει όμως ότι η παλιανθρωπιά αποκρυσταλλώθηκε πλέον ως "ιδιωτικοποίηση" (υδάτων, ανέμων, εθνών), ως εκσυγχρονιστικά αναβαθμισμένη έκφανση του αρχαϊκού δόγματος: "Ο Θεός θέλησε να υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό οι κομμουνιστές" (Μουλάς Ζαχρ Γκουλ)»... Και συνεχίζει ο Λυκιαρδόπουλος: «Αφιερωμένο σ' εσάς που πιστέψατε πως η λογική έχει θέση εκεί που βασιλεύει η χρυσή μετριότητα, η δειλή αναβολή, η απώθηση των "άκρων" και η δάνεια έντοκη ελπίδα για το μέλλον, η οποία μας οδήγησε εδώ ακριβώς που μας οδήγησε: σ' ένα αφόρητο παρόν (...) Αφιερωμένο σ' εσάς που περιμένετε, αθώα πρόβατα ή φουσκωτά παγώνια, να σας πουλήσουν το νεράκι του Θεού οι τοκογλύφοι, στραγγίζοντας όλες τις φλέβες της πατρίδας σας, ελληναράδες μου αδέλφια μου τσανακογλείφτες... Εγώ που μόνη μου πατρίδα είχα τον Σολωμό και τη Μυστηριώδη Νήσο, άκαπνος γραφιάς που μου 'λαχε κάποτε ν' ανασάνω λίγη θάλασσα αληθινή και να μεθύσω, τώρα νηφάλιος σας λέω: πέρ' από τους ηρωικούς μηδενισμούς της αφροσύνης ή τις ρεαλιστικές αυταπάτες της φρονιμάδας μας περιμένουν δρόμοι που δεν βγάζουν πουθενά, και ίσως πολλοί να ορμήσουν στον γκρεμό αναζητώντας ένα νόημα ακόμα και μέσα στην πτώση, για να χαθούν πασκίζοντας -μάταια;- ν' αναστρέψουν το ήθος της εποχής και τον στίχο του Ελιοτ: όχι μ' ένα λυγμό μα μ' ένα βρόντο».......... .... Δεν ξέρω αν θα ξαναϊδωθούμε, αγαπητοί αναγνώστες. Ειλικρινά δεν ξέρω. Αυτό που μπορώ να σας πως είναι ότι επί πέντε μήνες οι εργαζόμενοι της «Ε» συντηρήσαμε ηρωικά την ελπίδα. Πασχίσαμε «καλλιεργώντας μαραμένα τριαντάφυλλα». Οι τραγικές εξελίξεις φαντάζουν βρόχος. Και ίσως να 'ναι. Σίγουρα, πάντως, υπενθυμίζουν σοβαρές ευθύνες και ανεύθυνη συμπεριφορά ιθυνόντων της «Ε» (ιδιοκτησία/διευθύνσεις) από τότε που πέθανε ο Κίτσος Τεγόπουλος. Αλλά ταυτόχρονα -και πέραν αυτών- ένα ζοφερό και ανεξιχνίαστο «παιχνίδι» σκοπιμοτήτων και ιδιοτέλειας, στο οποίο ενεπλάκη η μοίρα της ξεκρέμαστης -σε σκοτεινούς καιρούς- «Ελευθεροτυπίας»... Εις το επανιδείν; Ας αφήσουμε το ερωτηματικό να αιωρείται και να σαρκάζει. Καλά Χριστούγεννα!
Εκ των έσω
* ΠΡΟΓΡΑΦΕΣ... «Η ιταλική νεοναζιστική ιστοσελίδα Stormfront, παρακλάδι της αμερικανικής Κου Κλουξ Κλαν, δημοσίευσε χθες στο Ιντερνετ λίστα προγραφών με ονόματα πολιτικών, δικαστών, κληρικών, δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που «βοηθούν τους μετανάστες»».
Οπως σημειώνει ο «Ελ. Τύπος»: «Ο κατάλογος μίσους περιλαμβάνει "σύσσωμη την κυβέρνηση Μόντι", το δήμαρχο της Πάντοβα, Φλάβιο Τζανονάτο, την εισαγγελέα του Τορίνο, Λάουρα Λόνγκο, συνηγόρους μεταναστών, εκπροσώπους ανθρωπιστικών οργανώσεων κ.ά.».
* ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ... Ενας ένας οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν το Μνημόνιο και στήριξαν την πολιτική του, κάνουν... αυτοκριτική!
Ο Γ.Χ. Παπασωτηρίου στη «Βραδυνή»:
- «Πώς είναι δυνατόν οι ίδιοι, αυτοί που ομολογούν τα λάθη τους, να εξακολουθούν να διευθύνουν την ελληνική οικονομία και να επιμένουν ότι θα μας βγάλουν από την κρίση; Οχι, αυτοί ή πρέπει να αποσυρθούν αυτοβούλως ή ο λαός θα τους εξοστρακίσει πολιτικά».
Οι τίτλοι
ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ
Ρωσική απόβαση στις... Καβουρότρυπες - Ενα βήμα πριν από την αγορά 3.000 στρεμμάτων στη Χαλκιδική.
ΑΔ. ΤΥΠΟΣ
«Εσχες» χωρίς «Πόθεν».
ΑΥΡΙΑΝΗ
Εγκλημάτησαν σε βάρος της χώρας ο Γιωργάκης και οι... κηπουροί του που είχε στην κυβέρνηση.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
Αυτοί έχουν τα λεφτά.
ΕΘΝΟΣ
Παιχνίδια Σαμαρά με την κυβέρνηση.
ΕΛ. ΩΡΑ
Ο θρυλικός Παύλος Μελάς και η «Αόρατη» Αρχή της Ομάδας Ε.
ΕΛ. ΤΥΠΟΣ
Ηχηρό «Οχι» από Σαμαρά στις νέες μειώσεις συντάξεων.
ESPRESSO
Εδωσαν σε Ιδρυμα τα παιδιά τους για να ζήσουν.
ΕΣΤΙΑ
Μονόδρομος η μείωσις φόρων - Αρχισαν να το αντιλαμβάνονται και οι κυβερνώντες.
Η ΒΡΑΔΥΝΗ
Κόβουν 60.000 αναπηρικές σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Πρώτο κρίσιμο τεστ για την κυβέρνηση.
Η ΝΙΚΗ
Τολμήστε - Οι τράπεζες χάνουν στα δικαστήρια.
Ο ΛΟΓΟΣ
11 βουλευτές στο στόχαστρο έρευνας.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ουσιαστική προστασία των ανέργων - Κατάργηση των χαρατσιών.
Επωνύμως
Ας πάψουμε, λοιπόν, να δαγκώνουμε τη γλώσσα μας...
«Το σύνολο του ευρωπαϊκού πληθυσμού κυβερνάται σήμερα από νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις. Και το ιδεολογικό μονοπώλιο που θέλει να επιβάλει το ευρωπαϊκό διευθυντήριο, ενσωματώνοντας την ιδεολογία της λιτότητας στα Συντάγματα των ευρωπαϊκών χωρών, απειλεί να καταργήσει την ελευθερία της επιλογής.
Τι θα συμβεί αν αύριο πάρει τη λαϊκή εντολή ένα ριζοσπαστικό κόμμα; Θα καταστρέψουν τα σχέδιά του οι αγορές με συνδυασμένες επιθέσεις; Θα απειληθεί η χώρα που θα κυβερνά με αποπομπή από την Ευρωπαϊκή Ενωση;
Κάποιοι αριστεροί φώναζαν κάποτε (και φωνάζουν ακόμη): "Εξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση!". Κάποιοι άλλοι προτίμησαν να δουν θετικές πλευρές σε αυτόν τον υπερεθνικό σχηματισμό, ελπίζοντας στη συνεργασία των λαών και στη δημοκρατία. Προσέφεραν την υποστήριξή τους. Ομως, τώρα που οι βλέψεις του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου γίνονται ξεκάθαρες, αυτή η υποστήριξη δεν θα είναι πια άνευ όρων, επισημαίνει ο βρετανός αριστερός αρθρογράφος Ντέιβιντ Οσλερ. Βλέπει μάλιστα με κατανόηση την αρνητική στάση που τήρησε ο βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον στα πραξικοπηματικά σχέδια του διευθυντηρίου. Με νέους όρους έχουν ήδη αρχίσει να σκέφτονται και άλλοι αριστεροί στην Ευρώπη. Οπως η γαλλική εφημερίδα "Ουμανιτέ", που εμφανίζεται να διεκδικεί το αίτημα της εθνικής κυριαρχίας, το οποίο μέχρι σήμερα είχε αφεθεί στα χέρια των γάλλων ακροδεξιών.
"Ηταν επικίνδυνο ακόμη και να μιλήσει κανείς γι' αυτήν, επειδή θεωρούνταν εθνικισμός", γράφει στην "Ουμανιτέ" ο αρθρογράφος Ζαν-Εμανουέλ Ντικοέν. "Λες και το ζήτημα της πατρίδας και του έθνους ήταν κάτι που αφορούσε μόνο τους εθνικιστές. Διατηρούμε με αυτή τη γη, που είναι μία και αδιαίρετη, μια σχέση που μοιάζει ιερή. Οι άνθρωποι σμίλεψαν τη μήτρα της. Από τον Ροβεσπιέρο μέχρι τον Ζωρές και από την Αντίσταση μέχρι το Λαϊκό Μέτωπο. Ας πάψουμε λοιπόν να δαγκώνουμε τη γλώσσα μας και ας αρχίσουμε να θέτουμε τα ζητήματα που μας ενδιαφέρουν επειδή είναι δικά μας. Ας αντισταθούμε σε αυτό το παράδοξο υποκατάστατο που λέγεται παγκοσμιοποίηση". Αναρωτιέται ο Ντικοέν: Τι σημαίνει άραγε σήμερα να θέλει κανείς να περιορίσει τις ανεξέλεγκτες ροές εμπορευμάτων και κεφαλαίων; Τι σημαίνει να θέλει να παραμείνουν ή να επιστρέψουν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις στην πατρίδα του; Τι σημαίνει να θέλει να πάψουν πια να ανταγωνίζονται μεταξύ τους οι εργαζόμενοι του κόσμου; Τι σημαίνει να θέλει να είναι εξασφαλισμένη η αυτάρκεια του λαού σε τρόφιμα; Και πώς πρέπει να το πούμε αυτό; Αντιπαγκοσμιοποίηση; Γιατί να μην το πούμε κυριαρχία; Και γιατί να μην το λένε έτσι τα παιδιά του Ζωρές και του Ουγκώ, που γεννήθηκαν μέσα από αγώνες και απεργίες; Είμαστε οι κληρονόμοι αυτής της στέρεας γης που σφυρηλατήθηκε από την Ιστορία.
Σε πόλεις χτισμένες πάνω σε άλλες πόλεις. Ετσι ζουν οι ιστορικοί λαοί αιώνες τώρα. Οσες από αυτές και αν ερημωθούν από τους ανέμους που σαρώνουν τον χρόνο, πάντα θα βρίσκουν άλλες από κάτω για να τους κρατούν ζωντανούς. Τέτοια είναι τα κρατήματά μας».
ΡΟΥΣΣΟΣ ΒΡΑΝΑΣ- «Νέα»
