Έντυπη Έκδοση

Pieta

Νότια Κορέα, 2012. Σκηνοθεσία-σενάριο: Κιμ Κι-Ντουκ. Ηθοποιοί: Μιν-σου Τζο, Λι Τζουνγκ-Τζινγκ, Εουτζίν Κανγκ, Τζάε-ροκ Κιμ. 104'

Ενας μικροαπατεώνας που εκμεταλλεύεται φτωχούς ανθρώπους αναγκάζεται να αναθεωρήσει τον τρόπο ζωής του όταν εμφανίζεται μπροστά του μια μυστηριώδης γυναίκα που υποστηρίζει πως είναι η χαμένη μητέρα του, σε μια συγκλονιστική, εικαστικά συναρπαστική, σχόλιο πάνω στον καπιταλισμό, ταινία (Χρυσό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας).

«Πιετά»: ξένη ταινία σε σκηνοθεσία Κιμ Κι-ντουκ «Πιετά»: ξένη ταινία σε σκηνοθεσία Κιμ Κι-ντουκ **** ½

Πικρό σχόλιο πάνω στον καπιταλισμό, την καταστροφική δύναμη του χρήματος αλλά και τον εκσυγχρονισμό, είναι η νέα, 18η, βραβευμένη με το Χρυσό Λιοντάρι στο περσινό Φεστιβάλ Βενετίας, ταινία του γνωστού μας Κορεάτη σκηνοθέτη Κιμ Κι-Ντουκ («Bad Guy», «Το κορίτσι με το αγγελικό πρόσωπο», «Ανοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας και... άνοιξη»). Στο γνωστό γλυπτό της Μαντόνας που μεταφέρει το σώμα του νεκρού Ιησού και τους διάφορους πίνακες που εμπνεύστηκαν από αυτό (από Μιχαήλ Αγγελο μέχρι Βαν Γκογκ), αναφέρεται ο τίτλος της ταινίας «Pieta».

Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Κανγκ-Ντο, ένας μοναχικός, αδίστακτος 30άρης άντρας που ζει απειλώντας μικροεπιχειρηματίες που χρωστάνε σε άπληστους δανειστές, πολύ συχνά προκαλώντας τους σωματικά τραύματα (τους αναγκάζει να σπάσουν τα πόδια ή τα χέρια τους) για να εισπράξουν την ασφάλεια και να πληρώσουν το χρέος τους. Κάποτε, στη ζωή του, θα εμφανιστεί μια άγνωστη γυναίκα, η οποία υποστηρίζει πως είναι η μητέρα που τον εγκατέλειψε μόλις γεννήθηκε. Σταδιακά ο άντρας αρχίζει να αλλάζει και αποφασίζει ν' αλλάξει ζωή, όταν, ξαφνικά, η μητέρα του απάγεται. Πιστεύοντας πως πίσω από την απαγωγή βρίσκεται κάποιος τον οποίο είχε τραυματίσει στο παρελθόν, αρχίζει να κυνηγά όλα τα ανάπηρα θύματά του. Μόνο που η αλήθεια βρίσκεται αλλού και είναι πιο τρομερή απ' ό,τι φανταζόταν.

Ο Κιμ Κι-Ντουκ δεν περιόρισε το δράμα του πάνω στη σχέση μητέρας-γιου αλλά επεκτείνεται και σε θέματα όπως αυτό της εκμετάλλευσης, της απώλειας των αξιών και τελικά της λύτρωσης, έστω κι αν αυτή έρχεται με τον πιο οδυνηρό τρόπο. Με το γνωστό του στιλ, με εικόνες δυνατές, συχνά βίαιες, με σκηνές γυρισμένες σε μισοερειπωμένους, άχαρους, χώρους, που δημιουργούν την αίσθηση της εγκατάλειψης και μιας χωρίς διέξοδο ζωής, με ένα σφιχτοδεμένο μοντάζ και μια υποβλητική, που άλλοτε τονίζει τη βία κι άλλοτε έρχεται σε αντίστιξη με τα δρώμενα, μουσική (του Ιν Γιουν-Παρκ), και με δυο δυνατές ερμηνείες (από την Μιν-Σου Τζο, στο ρόλο της μυστηριώδους γυναίκας και τον Λι Τζουνγκ-Τζινγκ, στο ρόλο του άντρα), ο Κιμ Κι-Ντουκ έφτιαξε μια από τις πιο δυνατές και ώριμες ταινίες του.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κριτική κινηματογράφου