Έντυπη Έκδοση

Περιμένει τη σωτηρία του...

Όνειρα, πόθοι, σχέδια που κολλάνε όπως πάντα στην απουσία ευαισθησίας, η οποία θα μπορούσε να ξεπεράσει το οικονομικό πρόβλημα. Άραγε το λέει επ'αυτου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, που είχε δουλέψει κάποτε στο ταχυδρομείο του πολύπαθου νοσοκομείου;

Το πρώτο κτήριο της Σοφίας Σλήμαν σε ερειπιώδη κατάσταση σήμερα. Απο κάτω η μακέτα του πολιτικού μηχανικού Κώστα Καραγεώργου δείχνει αποκατα-στημένο το κτήριο. Στη διπλανή σελίδα η αίθουσα του μουσείου με τα μοναδικά ιατρικά μηχανήματα και εργαλεία Το πρώτο κτήριο της Σοφίας Σλήμαν σε ερειπιώδη κατάσταση σήμερα. Απο κάτω η μακέτα του πολιτικού μηχανικού Κώστα Καραγεώργου δείχνει αποκατα-στημένο το κτήριο. Στη διπλανή σελίδα η αίθουσα του μουσείου με τα μοναδικά ιατρικά μηχανήματα και εργαλεία Ενα ιστορικό κτήριο κινδυνεύει άμεσα από κατάρρευση, τη στιγμή μάλιστα που έχει εγκριθεί η μελέτη αποκατάστασής του. Παράλληλα τα όμορα με αυτό κτήρια, διατηρητέα επίσης, σε λίγο θα αποκτήσουν το ίδιο ακριβώς πρόβλημα. Εν ολίγοις η όμορφη νεοκλασική κληρονομία όμορφα πέφτει, αφού η πολιτεία νιώθει πως έχει κάνει το καθήκον της, όταν την κρίνει διατηρητέα. Διατηρητέα ερείπια!

Ο λόγος για το πρώτο κτήριο της Σωτηρίας, δημιούργημα της Σοφίας Σλήμαν, αλλά και για κάποια από εκείνα που υψώθηκαν μετά το 1905 στο πρώτο σανατόριο της Ελλάδας. Σημειώστε δε πως η Πνευμονολογική Εταιρεία είχε προ ετών και επί δραχμής διαθέσει κονδύλιο 10 εκατομμυρίων για να αντικατασταθεί η στέγη του. Πλην όμως εφόσον το κτήριο είχε κριθεί διατηρητέο δεν μπορούσε κανείς να το αγγίξει, εάν δεν υπήρχε ολοκληρωμένη μελέτη. Αυτά...

Τα παραπάνω είναι τα (πολύ) άσχημα νέα. Υπάρχει όμως και ένα ευχάριστο: το Μουσείο της Σωτηρίας, στο οποίο οι συντηρητές της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού εξακολουθούν να εργάζονται, παρουσιάστηκε επίσημα στο πρόσφατο Συνέδριο Πνευμονολογίας. Σ' αυτό, μέσα από μοναδικά (και σε παγκόσμιο επίπεδο) εκθέματα, δίνεται η ιστορία της Σωτηρίας, της Πνευμονολογίας και της Ιατρικής. Φευ, όμως, για να περιηγηθείτε πρέπει να έχετε μπάρμπα στην Κορώνη, αφού το νοσοκομείο δεν έχει προβλέψει ακόμα οργανική θέση φύλακα. Η μουσειοθέτηση ωστόσο έστω και εμπειρικά έχει γίνει, υπάρχουν ελπίδες να γίνει σωστότερα από τη ΓΓΠ στο μέλλον. Σημειώστε πως το Μουσείο στεγάζεται, προσωρινά υποτίθεται, στο Στρατιωτικό Περίπτερο, ενώ στόχος είναι να μεταφερθεί στο κτήριο της Σοφίας Σλήμαν, όταν και εφόσον αυτό αποκατασταθεί. Κατά το κοινώς λεγόμενο... φέξτε μου και γλίστρησα.

Πού βρέθηκαν όμως τα εκθέματα του Μουσείου; Μα στις αποθήκες της Σωτηρίας, εννοείται σε οικτρή κατάσταση (και πεταμένες εκδόσεις του 1800), ασχέτως αν τώρα λάμπουν.

Ο πλούτος και η διαφορετικότητα των εκθεμάτων ξενίζουν. Από το κομψό ξύλινο γραφείο της Σλήμαν έως τις πορσελάνες που χρησιμοποιούσαν οι πλούσιοι ασθενείς, έως και το πιάνο που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν και ως σκαλωσιά για να βάφουν οι εργάτες.

Βρέθηκαν ιατρικά μηχανήματα που είχαν αποκτήσει διαφορετικές χρήσεις, ένας «πληθυσμογράφος» π.χ. είχε χρησιμοποιηθεί σαν τραπεζάκι του καφέ.

Ο συγκεκριμένος, ένα είδος συμπαγούς σκάφανδρου, χρησιμοποιήθηκε για να μελετηθούν οι ποσότητες του αέρα που διακινούνται στους πνεύμονες, όταν ο άνθρωπος πια δάμασε τη φυματίωση.

Ενα ακόμα σπάνιο έκθεμα είναι ο «σιδηρούς πνεύμονας» που ήρθε στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του '50. Χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να λειτουργούν παθητικά οι πνεύμονες των παιδιών που χτυπήθηκαν από πολιομυελίτιδα και πάθαιναν αναπνευστική παράλυση.

«Αυτό το μουσείο θέλει να υπάρχει κατ' αρχάς σ' έναν τόπο που σβήνει με ταχύτητα την πρόσφατη μνήμη του. Εδώ όμως υπάρχουν δέκα δεκαετίες που μας θυμίζουν ότι η πρόσφατη ιστορία μας δεν είναι μόνο πραξικοπήματα, σκάνδαλα και διαφθορά αλλά είναι και φιλανθρωπία, πόνος, ελπίδα, λογοτεχνία, τέχνη ιατρική», δήλωνε παλαιότερα στην «Ε» ο πνευμονολόγος και διευθυντής του ΕΣΥ Φώτης Βλαστός, ως μέλος πια της επιτροπής μουσείου. Αυτός μαζί με το συνάδελφό του επίσης πνευμονολόγο και διευθυντή του ΕΣΥ Μιχάλη Τουμπή αλλά και με τις συνεργάτριές τους Χριστίνα Στουρή και Σπυριδούλα Μαϊμάνη, εργάστηκαν σκληρά για το τελικό αποτέλεσμα.

Η Σωτηρία έχει ωστόσο και άλλες ιστορίες να μας πει, περιλαμβάνοντας νεοκλασικά κτήρια, άλλα που φέρουν τις επιρροές της Κεντρικής Ευρώπης και φτάνουν ώς το καθαρό Μπαουχάους. Κατά μία έννοια λοιπόν το νοσοκομείο μπορεί να προβληθεί ιδεατά και ως μουσείο αρχιτεκτονικής. Πέραν τούτου τα ίδια τα κτήρια θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως χώροι πολλαπλών εκδηλώσεων, χώροι στους οποίους θα μπορούσαν να φιλοξενούνται οι συγγενείς των ασθενών, που «αυτή τη στιγμή κοιμούνται σε καρέκλες», ενώ ειδικά για το «Σπηλιοπούλειο» υπάρχει πάντα ο ευσεβής πόθος να φιλοξενήσει την ιατρική βιβλιοθήκη.

Ονειρα, πόθοι, σχέδια που κολλάνε όπως πάντα στην απουσία ευαισθησίας, η οποία αν υπήρχε, θα μπορούσε να ξεπεράσει το οικονομικό πρόβλημα. Αραγε τι λέει επ' αυτού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, που είχε δουλέψει κάποτε στο ταχυδρομείο του πολύπαθου νοσοκομείου;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Υπουργείο Πολιτισμού
Μουσεία και Αρχαιολογικοί χώροι