Έντυπη Έκδοση

Σώζεται και το γεφύρι του Ασσου

Δεν είναι το πρώτο πέτρινο γεφύρι που έχει αφεθεί στη μοίρα του και καταρρέει. Μόνο που η ενετική τοξωτή γέφυρα του Ασσου, που ακόμη στέκει όρθια και σε καλή σχετικά κατάσταση, προκάλεσε το ενδιαφέρον της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κάτι όχι και τόσο σύνηθες.

Ο Δήμος Ασσου-Λεχαίου Κορινθίας ανέλαβε την πρωτοβουλία, καθώς το κράτος αδυνατεί να φτάσει παντού όπου χρειάζονται έργα προστασίας, και ανέθεσε τη σχετική μελέτη ανάδειξης της γέφυρας στο γραφείο της αρχιτέκτονος Ελένης Ρούσσου.

Η μελέτη που εκπονήθηκε από την κ. Ρούσσου και τους συνεργάτες της, Ιωάννη Σταυρόπουλο και Κωνσταντίνο Πετράκο, παρουσιάστηκε προχθές στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο από τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Βυζαντινών Μνημείων, Θέμη Βλαχούλη, και εγκρίθηκε προκειμένου να μπει σε ένα δρόμο υλοποίησης. Ετσι, ένα πραγματικό κόσμημα αρχιτεκτονικής, χαρακτηρισμένο από το 1995 ως ιστορικό διατηρητέο, θα πάψει να χάνει κομμάτια και να απαξιώνεται. Είναι, άλλωστε, και ένα από τα αξιοθέατα της περιοχής.

Η γέφυρα αυτή, που λειτουργούσε ως υδραγωγείο, κτίστηκε κατά τη Β' Ενετοκρατία (1687-1715), σε μια περίοδο με έντονη οικοδομική δραστηριότητα στην Πελοπόννησο. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Ασσος, περίπου 12 χλμ. από την πόλη της Κορίνθου, πάνω στην παλαιά εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών. Γεφυρώνει το χείμαρρο Ράχιανι ή Λογγοπόταμο, ο οποίος διασχίζει την κοιλάδα των Κλεωνών και εκβάλλει στον Κορινθιακό Κόλπο.

Πρόκειται για μια λίθινη πολύτοξη γέφυρα υδραγωγείου, μεγάλων διαστάσεων, που αναπτύσσεται σε δύο διαζώματα, είπε ο κ. Βλαχούλης. Η κατασκευή της χαρακτηρίζεται καλή. Εχει ύψος περίπου 8,50 μέτρα, μήκος 27 μέτρα και πλάτος υδραύλακα 2 μέτρα. Στο πρώτο διάζωμα η υδατογέφυρα αποτελείται από ένα μεγάλων διαστάσεων τόξο που βαίνει σε δύο ακρόβαθρα, τα οποία τοποθετούνται σε απόσταση από την όχθη και μέσα στην κοίτη του χειμάρρου.

Τόσο η εξωτερική παρειά της λιθοδομής των ακροβάθρων όσο και οι θολίτες του κεντρικού τόξου είναι κατασκευασμένα από καλά λαξευμένους πώρινους δομόλιθους. Το ενδιαφέρον είναι ότι σώζονται στα ακρόβαθρα οι οπές στήριξης των ξύλινων ικριωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της.

Το δεύτερο διάζωμα αποτελείται από μια τοξωτή πεσσοστοιχία και από ένα τόξο στα δυτικά. Αρχικά υπήρχαν δύο τόξα που πλαισίωναν την πεσσοστοιχία. Το σωζόμενο στα δυτικά τόξο ανήκει σε μια δεύτερη οικοδομική φάση, ενώ το ανατολικό έχει πρόσφατα καταστραφεί ύστερα από ανθρώπινη παρέμβαση και στη θέση του έχει κατασκευαστεί σήμερα υδραύλακας από οπλισμένο σκυρόδεμα, που στηρίζεται στη γέφυρα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Αρχιτεκτονική