Έντυπη Έκδοση

Κόντρες για τον προστάτη των ερωτευμένων ανήμερα της γιορτής του

Ο Αγιος Βαλεντίνος μένει στην Αθήνα ή πάει Μυτιλήνη;

Πάρτε στην καλή σας ένα τριαντάφυλλο, αφού μ' αυτά ο Αγιος Βαλεντίνος ένωνε τα ζευγάρια και πηγαίνετε να προσκυνήσετε το σκήνωμά του στην πλατεία Βικτωρίας!

Εξωτερική άποψη του παρεκκλησίου του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας Εξωτερική άποψη του παρεκκλησίου του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας Στην Αθήνα, επί της οδού Γκυϊλφόρδου 7, βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας του τάγματος των Καπουτσίνων μοναχών, όπου φιλοξενείται το σκήνωμα του Αγίου Βαλεντίνου.

Ωστόσο η Καθολική Επισκοπή Χίου με ανακοίνωσή της μας πληροφορεί ότι τα οστά του Αγίου θα ταξιδέψουν για μία ημέρα (15 Φεβρουαρίου) στη Μυτιλήνη. Από το 2014 το σκήνωμα θα εκτίθεται στον ιερό ναό Μεταστάσεως της Θεοτόκου.

Στην Αθήνα βέβαια ο πατήρ Γκαμπριέλε, που ιερουργεί στο παρεκκλήσι του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας, μας λέει ότι τα λείψανα δεν πρόκειται να μετακινηθούν ούτε για μία ημέρα. Να λοιπόν ακόμη ένα θρίλερ από τα πολλά που σχετίζονται με την ύπαρξη του Αγίου των ερωτευμένων.

Ο Αγιος-προστάτης των ερωτευμένων δεν είναι ένας αλλά πολλοί, δεκαοχτώ για την ακρίβεια, που τιμώνται από την Καθολική Εκκλησία. Ανάμεσά τους κι εκείνοι των οποίων τα σκηνώματα φυλάσσονται στο Γκέρι, στο Λασουά, στη Γένοβα, στο Τέρμι, στη Ραβένα, στο Βιτέρμπο, στο Στρασβούργο. Και που βεβαίως γιορτάζονται σαν σήμερα στις 14 Φεβρουαρίου.

Η εικόνα του Αγίου Βαλεντίνου με τη λειψανοθήκη που περιέχει τα οστά του Η εικόνα του Αγίου Βαλεντίνου με τη λειψανοθήκη που περιέχει τα οστά του Ο γλυκύτατος πατήρ Γκαμπριέλε, που ιερουργεί στην εκκλησία της οδού Γκυϊλφόρδου, πιστεύει πως ο αυθεντικός προστάτης-Αγιος των ερωτευμένων είναι αυτός που αναπαύεται στο Τέρμι κοντά στην Περούτζια. Θα πει όμως ότι και της Αθήνας μαρτύρησε για την αγάπη προς τον Ιησού και τονίζει πως η αγάπη όταν είναι αληθινή δεν διαχωρίζεται.

Ο Βαλεντίνος της Αθήνας συνελήφθη στη Ρώμη, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Κλαύδιος Β' ο Γότθος και αφού βασανίστηκε εκτελέστηκε διά αποκεφαλισμού στις 14 Φεβρουαρίου του 268 στη Βία Φλαμίνια. Οι πιστοί συνέλεξαν το αίμα του σ' ένα γυάλινο φιαλίδιο (είναι τοποθετημένο με ίχνη από αίμα δίπλα στο σκήνωμα) και έθαψαν το σώμα του στις κατακόμβες της Αγίας Πρίσκιλλας.

Ο φύλακας των κατακομβών πατήρ Πιέτρο Κόμπι ανακάλυψε τον τάφο το 1815 και με εντολή του Πάπα Πίου του 7ου, το λείψανο δωρήθηκε στον ιερέα ευγενή Ιωάννη-Βαπτιστή Λονγκαρίνι ντι Σαν Κοστάντζο από το δουκάτο του Ουρμπίνο. Ο τελευταίος ιερουργούσε στο βασιλικό παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού της Σεβίλης στην Ισπανία. Εκτοτε τα ίχνη των λειψάνων χάνονται για να επανεμφανιστούν το 1907 στη Μυτιλήνη. Στο νησί παρέμειναν μέχρι το 1990, έως ότου με πρωτοβουλία του πατέρα Τουρκουάτο Μορίνι ήρθαν στην Αθήνα. Ο ίδιος είχε φροντίσει και για την αγορά του ακίνητου της οδού Γκυϊλφόρδου, όπως σημειώνει στο σχετικό βιβλίο του ο Δημήτρης Παπαδάκης-Περιθωράκης.

Το δίπατο αυτό νεοκλασικό σπίτι χτίστηκε στην Αθήνα στις αρχές του 1900 και λέγεται πως αποτελούσε ιδιοκτησία ενός πλουσιοτάτου Εβραίου. Εχει δύο εισόδους εκ των οποίων η μία οδηγεί στις αίθουσες υποδοχής και η άλλη στην εσωτερική ξύλινη περίβλεπτη σκάλα για τον άνω όροφο, όπου βρίσκονταν οι κρεβατοκάμαρες. Ο επισκέπτης μπαίνοντας θα βρεθεί αρχικά σ' ένα κυκλικό χολ με μαρμάρινους κίονες και περίτεχνα διακοσμημένη οροφή. Ο κύριος χώρος του σπιτιού λειτουργούσε ίσως και ως αίθουσα χορού καθώς διαθέτει υπερυψωμένο πέταλο για τις ανάγκες μικρής ορχήστρας. Σ' αυτό είναι τοποθετημένη τώρα η Αγία Τράπεζα του παρεκκλησίου.

Στο υπόγειο, αρχικά υπήρχε εσωτερική πισίνα. Το κτήριο, το οποίο έχει αποκατασταθεί πλήρως χωρίς να έχουν αλλοιωθεί τα αρχικά του χαρακτηριστικά, αγοράστηκε από μια φίλη του Φαρούκ, του τελευταίου βασιλιά της Αιγύπτου το 1959. Φίλη ή «φίλη» παραμένει άγνωστο και δίνει λαβή για χαρωπά κουτσομπολιά από την ιταλική κοινότητα της Αθήνας. Κατά μία άλλη εκδοχή, το κτήριο ήταν ιδιοκτησίας του ίδιου του Φαρούκ, που το χρησιμοποιούσε για να καλύπτει τις ανάγκες των φιλενάδων του που έρχονταν για ψώνια στην Αθήνα, ενίοτε και μαζί του. Εν κατακλείδι ο οίκος απωλείας έγινε οίκος του Κυρίου. Αυτά, και βοήθειά μας!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εκκλησιαστικά & θρησκευτικά θέματα