Έντυπη Έκδοση

Τα ερωτικά σχέδια του Μίνου Αργυράκη

Ποιος ήταν εντέλει ο Μίνως Αργυράκης; Εφυγε δεκαπέντε χρόνια πριν σε ένα γηροκομείο της Αθήνας, όπου επέλεξε να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ηταν κοντά στα 80.

Είχε ταξιδέψει πολύ και είχε ερωτευτεί με πάθος. Αγκάλιασε τα κινήματα των χίπις, ρούφηξε τη ζωή στα μπαρ και στα καταγώγια των μεγάλων πόλεων του κόσμου. Ταξίδεψε και πέρασε μεγάλα χρονικά διαστήματα σε Ευρώπη και Αμερική. Για να ξαναγυρίσει πίσω στην Ελλάδα, συνεπαρμένος το ίδιο από τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι, εμποτισμένος από βιώματα, ταγμένος -λες- να ξεσκεπάζει την όποια υποκρισία σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής.

Ηταν μαθητής του Τσαρούχη, συνεργάτης και φίλος του Χατζιδάκι -καρπός αυτής της φιλίας ήταν η «Οδός Ονείρων» κι αργότερα η «Πορνογραφία»-, «επίτιμο μέλος» της παρέας του Γιάννη Μόραλη, του Χατζηκυριάκου- Γκίκα και του Γκάτσου.

Ο Μίνως Αργυράκης, ο μποέμ, ο επαναστάτης, ο καυστικός επικριτής των θεσμών, ο άνθρωπος που δεν άντεχε το πλαίσιο, ήταν και ένας αυθεντικός δημιουργός, ένας ανήσυχος κι ανεξάρτητος καλλιτέχνης.

Ισως γι' αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο να ταξινομήσει κανείς το έργο του. Ολόκληρη η καλλιτεχνική του δημιουργία αποτυπώνει, με έναν τρόπο, την ίδια του τη ζωή. Παρορμητικά, ασυμβίβαστα, αιωρούμενα σχεδόν, τα έργα του επιδεικνύουν την «αυθάδεια» του καλλιτέχνη που δεν υποκύπτει σε τάσεις για να παραμείνει πεισματικά ανεξάρτητος.

Το όνειρο, ο σαρκασμός και η σάτιρα είναι λίγα μόνο από τα εργαλεία της δουλειάς του, τα οποία, όπως σημειώνει ο Alain Jouffroy στο κείμενο που προλογίζει το βιβλίο «Minos ou l' humour de la liberte» των εκδόδεων Galilee, συγκαλύπτουν «μια ντροπαλοσύνη μέσα στις ψεύτικες αδιαντροπιές του και πολλή μελαγχολία κρυμμένη στα γέλια του».

Ο Μίνως Αργυράκης γεννήθηκε το 1919 στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας. Εχασε τον πατέρα του στη Μικρασιατική καταστροφή και ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Με τη μεσολάβηση της Πηνελόπης Δέλτα φοίτησε στο Κολλέγιο Αθηνών. Από πολύ νωρίς ασχολείται με το σκίτσο και τη δημοσιογραφία -γράφει και σκιτσάρει για την «Αυγή» και την «Ελευθερία»- και φυσικά ζωγραφίζει. Στην περίοδο της Κατοχής εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και με τους αντάρτες ανέβηκε στα βουνά της Ευρυτανίας, ενώ πολλά χρόνια αργότερα -το '63- συμβάλλει στην ίδρυση της Νεολαίας Λαμπράκη. Λίγο πριν από τη δικτατορία δημιουργεί με τη σύντροφό του, τον Τσαρούχη και τον Ευγένιο Σπαθάρη την «Κιβωτό της Αμυ», έναν πρωτοποριακό χώρο καλλιτεχνικού πειραματισμού, στην Πλάκα, όπου γίνονταν διάφορα χάπενινγκ με λόγο, μουσική και χορό.

Η χούντα όμως κλείνει την «Κιβωτό της Αμυ», γιατί δεν είχε άδεια «μετά μουσικών οργάνων», και ο Αργυράκης φεύγει εκτός Ελλάδας. Ισπανία, Λονδίνο, Κοπεγχάγη. Εκεί θα ζήσει μέχρι το 1974 φιλοξενούμενος του γλύπτη Τάκι, οπότε και επιστρέφει στην Αθήνα.

Φίλος από τα παλιά, ο Τάκις, κοσμοπολίτης κι αυτός, είχε πιέσει τον Μίνωα Αργυράκη να οδηγήσει τη δημιουργικότητά του στα όρια. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο δημιούργησε τα «ερωτικά/διαστημικά έργα» του που, όπως σημειώνει ο κριτικός τέχνης Θανάσης Μουτσόπουλος, «μοιάζουν να απέχουν έτη φωτός από τη σατιρική ηθογραφία και το χατζιδακικό πνεύμα της Οδού Ονείρων, μέσα από τα οποία τον γνώριζε η αθηναϊκή κοινωνία. Πάνε και οι σχέσεις με τον (προκάτοχό του) Μποστ ή τον (επίγονο) Αντώνη Κυριακούλη. Τα "ερωτικά/διαστημικά" φέρουν ελάχιστο Μποστ και πάρα πολύ underground comix του Σαν Φρανσίσκο, σωματικές χειρονομίες του Arnulf Rainer και ψυχεδελικές εκρήξεις μιας πολύ ταραγμένης εποχής».

Το κύριο σώμα από τα ερωτικά σχέδια του Μίνου Αργυράκη, που έγιναν όλα μεταξύ 1968 και 1969, θα φιλοξενεί η Xippas Gallery, στο Κολωνάκι, ώς τις 27 Απριλίου.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εικαστικά