Έντυπη Έκδοση

Η αποκάλυψη της κρατικής καταστολής

Η Ουλρίκε Μάινχοφ υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης RAF «Κόκκινος Στρατός» -εντάχθηκε από το 1967 στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά-, που έδρασε τη δεκαετία του '70 εκτός νόμου στη Δυτική Γερμανία.

Μπήκε στην παράνομη δράση στις αρχές του 1970, εγκαταλείποντας μια πετυχημένη δημοσιογραφική καριέρα στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και στο περιοδικό «Konkret». Μαζί με τη φίλη της Γκούντρουν Ενσλιν και ακόμη δύο συντρόφους σχεδίασαν την απελευθέρωση του Αντρέας Μπάαντερ, ο οποίος βρισκόταν σε ένα μορφωτικό ίδρυμα του Δυτικού Βερολίνου.

Στην ενέργεια αυτή τραυματίστηκε ένας υπάλληλος και η Μάινχοφ έχασε την τσάντα και την ταυτότητά της. Οι διωκτικές αρχές αμέσως την επικήρυξαν και γέμισαν το Δυτικό Βερολίνο με τη φωτογραφία της αρχίζοντας ένα ανελέητο κυνηγητό. Οπως γράφει η συγγραφέας της βιογραφίας της Γιούτα Ντίτφουρτ, «παρόμοιο κυνηγητό δεν έχει ξαναγίνει από την εποχή των ναζί».

Η Ουλρίκε Μάινχοφ μαζί με τους συντρόφους της φεύγουν από το Δ. Βερολίνο για την Ιορδανία, όπου εκπαιδεύονται στον ανταρτοπόλεμο. Η επιστροφή τους στο Δυτικό Βερολίνο έχει ως αυτοσκοπό την ένοπλη αντιπαράθεση με την εξουσία. Κυκλοφορούν συνέχεια προκηρύξεις χτυπώντας την πολιτική του καθεστώτος. Με τα κείμενά τους προκαλούν ποικίλες συζητήσεις, αφυπνίζοντας το λαό.

Το 1972 συλλαμβάνονται τα περισσότερα στελέχη και το 1976 γίνεται η δίκη με τα πιο αυστηρά μέτρα. Το τέλος τους στις φυλακές Σταμχάιμ είναι το πιο φρικτό για οποιονδήποτε φυλακισμένο. Η μαρτυρία της αδελφής της, την οποία καταγράφει η Ντίτφουρτ, αποκαλύπτει την πραγματική εικόνα των λευκών κελιών: «Αν μάθεις πως αυτοκτόνησα, να είσαι σίγουρη ότι ήταν φόνος».

Η Γιούτα Ντίτφουρτ μάς βοηθά να αντιληφθούμε τι συνέβη στην κοινωνία και την πολιτική σκηνή της Γερμανίας την εποχή που κυριαρχούσε ο Ψυχρός Πόλεμος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλίο