Έντυπη Έκδοση

Σε τι χρησιμεύουν τα κόμματα;

Τη χρησιμότητα των πολιτικών κομμάτων πραγματεύεται το νέο βιβλίο του ευρωβουλευτή Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Γαλλία με τίτλο «Να καταργήσουμε τα κόμματα;».

Η έκδοση αυτή στάθηκε η αφορμή για μια συζήτηση, στο περιοδικό «Νουβέλ Ομπσερβατέρ», μεταξύ του «κόκκινου Ντάνι» του 1968 και του αντιστασιακού συγγραφέα του «μπεστ σέλερ» «Αγανακτήστε!», Στεφάν Εσέλ, λίγο πριν από το θάνατό του τον περασμένο μήνα.

Μπορούμε να απαλλαγούμε από τα πολιτικά κόμματα ώστε να κάνουμε επιτέλους σοβαρή πολιτική; Γιατί ο κόσμος αδιαφορεί για τα παραδοσιακά κόμματα;

«Κάντε κάτι»

Ο «ανατρεπτικός ρεφορμισμός» είναι η λύση που προτείνει ο Κον Μπεντίτ στο βιβλίο του και ο Εσέλ συμφωνεί προσθέτοντας: «Αν αρχίσουμε να αγανακτούμε για τη δυσλειτουργία των κοινωνιών, αναγκαστικά αρχίζουμε να αναζητούμε κάτι άλλο. Το μήνυμα του ανατρεπτικού ριζοσπαστισμού είναι: Αγανακτήστε, ναι, αλλά για να κάνετε κάτι!».

«Το θέμα είναι να γνωρίζουμε σε ποιες δυνάμεις πρέπει να στηριχθούμε ώστε να ξεπεράσουμε αυτή την απουσία πολιτικού ενδιαφέροντος από την οποία υποφέρουν οι σύγχρονες κοινωνίες μας. Δεν υπάρχει τίποτε πιο θλιβερό από το να ακούς τον κόσμο να επαναλαμβάνει: "Δεν πιστεύω πια στην πολιτική". Χωρίς την πολιτική, όμως, δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος της ανθρωπότητας», υποστηρίζει ο Στεφάν Εσέλ.

«Δεν θα έλεγα ότι τα κόμματα εμποδίζουν την εκδήλωση αγανάκτησης, αλλά ότι τη χειραγωγούν», διευκρινίζει ο Κον Μπεντίτ. «Ενα κόμμα σπανίως επεμβαίνει σε ό,τι συμβαίνει στην κοινωνία. Ας δούμε τις προεκλογικές εκστρατείες για τις προεδρικές εκλογές: οι υποψήφιοι συμπεριφέρονται λες και η Ευρώπη και ο κόσμος δεν υπάρχουν. Πρέπει να βρούμε το κουράγιο να πούμε στους ψηφοφόρους πως η Γαλλία έγινε μια μικρή χώρα. Σε παγκόσμια κλίμακα η θέση της βαραίνει όσο το Λουξεμβούργο στην Ευρώπη. Ωστόσο μια μικρή χώρα μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα».

«Οι πραγματικές συζητήσεις γίνονται εκτός κομμάτων. Πρέπει να γίνει σαφές πως η λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας αποτελεί εμπόδιο για κάθε πρόοδο. Αυτό που ο Ντάνι και εγώ προσάπτουμε στα παραδοσιακά κόμματα είναι η εσωστρέφειά τους. Περιορίζονται στην ιστορία τους, το παρελθόν τους. Δεν βλέπουν το μέλλον. Σήμερα, το να σκέφτεσαι το αύριο σημαίνει να παίρνεις υπόψη σου πρώτα από όλα την οικολογία. Ενα κόμμα δεν διαθέτει την ικανοποιητική δομή ώστε να εκπληρώσει μια τέτοια πρόκληση που αφορά το κοινό αγαθό».

«Το ερώτημα που τίθεται στις δημοκρατίες μας, σήμερα, είναι η δράση που πρέπει να αναλάβουμε έχοντας στο νου μας τις επόμενες γενιές. Πώς, όμως, να κινητοποιήσουμε τους πολίτες για μακροχρόνια ζητήματα τη στιγμή που ζητούν άμεσα αποτελέσματα; Η οικολογία έχει μια διάσταση συλλογικής σκέψης που αμφισβητεί τις παραδόσεις τόσο της Αριστεράς όσο και αυτές της Δεξιάς», απαντά ο Κον Μπεντίτ.

«Πρέπει να δημιουργήσουμε νέα συλλογικά σχήματα», υποστηρίζει ο Εσέλ. Εχουμε μια παγκόσμια οργάνωση, τα Ηνωμένα Εθνη, οι αδυναμίες και οι κωλυσιεργίες της οποίας οφείλονται στο ότι βασίζεται στις κυβερνήσεις. Οταν πρέπει να δουλέψουν 192 χώρες μαζί -εκ των οποίων τα δύο τρίτα από αυτές δεν είναι καν δημοκρατικές- σκοντάφτουν σε αξεπέραστα εμπόδια. Ο Κόφι Ανάν είχε την ευφυή σκέψη να ορίσει αυτό που ονομάσαμε Οκτώ Στόχοι της Χιλιετίας για την Ανάπτυξη, δηλαδή την καταπολέμηση της φτώχειας, την πρόσβαση στην εκπαίδευση, την ισότητα των φύλων κ.λπ. Γύρω από αυτούς τους συγκεκριμένους στόχους μπορούν να δουλέψουν μαζί οι πολίτες του κόσμου. Υπάρχουν καταπληκτικές παρεμβάσεις από ΜΚΟ, ακριβώς επειδή δεν εξαρτώνται από τις κυβερνήσεις. Αυτό είναι ελπιδοφόρο!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Στη στήλη
Σημεία αναφοράς