Ηλεκτρονική Έκδοση

ΚΚΕ

Μπογιόπουλος: Σε «λάθος πορεία» ο Περισσός

Αυτή η γραμμή «δεν περπατάει»

Το ζήτημα της πολιτικής των συμμαχιών θέτει το μέλος ΚΟΒ «Ριζοσπάστη» Νίκος Μπογιόπουλος, με άρθρο το οποίο δημοσιεύεται στην εφημερίδα του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου. Όπως λέει χαρακτηριστικά, η πολιτική γραμμή την οποία υιοθετεί ο Περισσός «δεν περπατάει». Επισημαίνει δε με νόημα ότι «απ' τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».

«Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών ‘πλησιάζουμε’ το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος εκφράζει την άποψη η πολιτική γραμμή την οποία έχει υιοθετήσει ο Περισσός «δεν περπατάει» και κάνει λόγο για οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας του Ριζοσπάστη και οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα.

«Από τις διαδηλώσεις για το μνημόνιο μέχρι τα διόδια - όταν έρχονταν άλλοι εμείς φεύγαμε», υπογραμμίζει ο Ν.Μπογιόπουλος αναφορικά με τη στρατηγική του ΚΚΕ στο μέτωπο των κοινωνικών αντιδράσεων.

Παράλληλα, εισηγείται την «επαναφορά - επικαιροποίηση του Προγράμματος του 15ου Συνεδρίου» και τη «συγκρότηση Αντιιμπεριαλιστικού - Αντιμονοπωλιακού - Δημοκρατικού Μετώπου, με κατεύθυνση την ανατροπή του καπιταλισμού».

Σπ.Καρ.

Ακολουθεί πλήρες το άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στον Ριζοσπάστη:

Λάθος πορεία

1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα): «Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Οτι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια - ιμπεριαλισμός. (...). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Ομως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε. Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η - στρατηγικής σημασίας για την Επανάσταση - πολιτική συμμαχιών.

2) Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών «πλησιάζουμε» το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας.

3) Η πολιτική γραμμή των Θέσεων ουσιαστικά εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. Εχουμε ήδη δείγματα ότι δεν περπατάει: οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας «Ρ», επίπεδο ταξικού κινήματος, οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα. Ας σταθούμε στις εκλογές. Η σ. Παπαρήγα («Ρ», 22/3/2012) έλεγε: «Αντικειμενικά λοιπόν στην εκλογική μάχη το κριτήριο ψήφου προς το ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να είναι πάνω στη συνολική του στρατηγική». Δεν συνιστά απολυτότητα να λέμε ότι «επιβεβαιώθηκε» (Θέση 48) μια στρατηγική που την αναδείξαμε ως κριτήριο ψήφου, αλλά αντί να συγκεντρώσει δυνάμεις τις μείωσε στο μισό; Βέβαια, όποτε έρχεται η κουβέντα στο εκλογικό αποτέλεσμα επαναλαμβάνουμε τα περί «κοινοβουλευτικών αυταπατών». Οχι. Αυταπάτες δημιουργούνται όταν αρνούμαστε να ερμηνεύσουμε απροκατάληπτα την ζωντανή εμπειρία από κάθε πολιτική μάχη. Τέτοια μάχη είναι και οι εκλογές. Δεν σπέρνει «κοινοβουλευτικές αυταπάτες» ο Λένιν όταν ισχυρίζεται («Γράμματα στον Γκόργκι») ότι «απ' τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».

4) Επί κρίσης, θέτοντας ως προαπαιτούμενο κάθε λαϊκής συσπείρωσης τη συμφωνία με τη θέση μας για λαϊκή εξουσία, αφήσαμε αναξιοποίητους σειρά πολιτικούς «κρίκους». Π.χ. Το «δεν πληρώνω». Εμείς είπαμε: Δεν πληρώνω, αλλά πρώτα λαϊκή εξουσία. Χρέος. Εμείς είπαμε: Οχι στο χρέος, αλλά στη λαϊκή εξουσία. Ευρώ - ΕΕ. Εμείς είπαμε: Δεν αρκεί το όχι στην ΕΕ, χωρίς το «ναι» στη λαϊκή εξουσία. Μνημόνιο. Εμείς είπαμε: Δεν φταίει το μνημόνιο, αλλά ο καπιταλισμός, η κρίση και ότι δεν έχουμε λαϊκή εξουσία. Σωστά. Ομως υπηρετείται ο στόχος της λαϊκής εξουσίας, όταν, στη μαζική πάλη για την ανακούφιση του λαού από τα βάσανά του, τίθεται σαν (διαχωριστική) προϋπόθεση; Πανομοιότυπα απουσιάσαμε από το καθήκον να παρέμβουμε στο αυθόρμητο που εκδηλώθηκε. Δεν δηλώσαμε «παρών» για τον προσανατολισμό και τη συνειδητοποίησή του. Αφήσαμε άλλους να το κατευθύνουν, να το αξιοποιούν. Από τις πλατείες που τις καταγγείλαμε από την Ισπανία κιόλας, πριν ακόμα εμφανιστούν στην Ελλάδα, μέχρι τις πατάτες. Από τις διαδηλώσεις για το μνημόνιο μέχρι τα διόδια - όταν έρχονταν άλλοι εμείς φεύγαμε.

5) Η εξάρτηση για την αστική τάξη μιας εξαρτημένης χώρας είναι το πλαίσιο προσαρμογής της στο διεθνή καπιταλισμό. Πολιτικά, η εξάρτηση για την αστική τάξη σημαίνει τη διεθνή της εγγύηση - στήριξη για την παραμονή της στην εξουσία. Η ταξική ανάδειξη του εξαρτημένου χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού δεν σημαίνει συσκότιση των ευθυνών της αστικής τάξης για τα δεινά του λαού ή απαλλαγή από αυτές, ή πολύ περισσότερο «παράθυρο» συνεργασίας με τμήματά της. Είναι πολιτική της καταδίκη. Η εξάρτηση συνιστά καταισχύνη του συνόλου της αστικής τάξης και χειροπιαστή απόδειξη ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και για το λόγο αυτό, για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, υποδουλώνει το λαό, σε συμμαχία με το ξένο κεφάλαιο. Αυτή η ανάλυση του Λένιν στον «Ιμπεριαλισμό», στο «Η Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα» του Μπάτση, στο «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» του Μπελογιάννη, ισχύει ακέραια και σε συνδυασμό με τα σημερινά οικονομικά και πολιτικά δεδομένα, η πραγματικότητα βοά: Η εξάρτηση της Ελλάδας βαθαίνει. Πραγματικότητα που για να έχουμε αποτελεσματική πολιτική γενικά (και ειδικά όσον αφορά τη διασύνδεση του ταξικού με το πατριωτικό) δεν γίνεται να αγνοούμε, να θολώνουμε με σχήματα περί «αλληλεξάρτησης», να μισοδεχόμαστε (ή μισοαρνιόμαστε) με φράσεις όπως «ισχυρές εξαρτήσεις», εισάγοντας έτσι στην επιστήμη του μαρξισμού το «ολίγον έγκυος».

6) «Ριζοσπάστης»: Δημοσιεύματα όπως το διήγημα για το δολοφόνο του 15χρονου, τα «πέρασε για λίγο από τον ΔΣΕ» για τον Μίσσιο, ανιστόρητες αναφορές ότι «το ΚΚΕ καμία σχέση δεν έχει με την αριστερά», κείμενα όπου αντί επιχειρημάτων βρίθουν ασυνταξιών και αφορισμών, πρωτοσέλιδα όπου απουσιάζει ή υποβαθμίζεται το σημαντικό της επικαιρότητας (π.χ. θάνατος Τσάβες), δεν συνηγορούν στην εκτίμηση περί «βελτίωσής του».
ΠΡΟΤΑΣΗ: Επαναφορά - επικαιροποίηση του Προγράμματος του 15ου Συνεδρίου, συγκρότηση Αντιιμπεριαλιστικού - Αντιμονοπωλιακού - Δημοκρατικού Μετώπου, με κατεύθυνση την ανατροπή του καπιταλισμού. Ενα Πρόγραμμα πιο αναγκαίο κι από την πρώτη φορά που το εμπνευστήκαμε επειδή ακριβώς τα προβλήματα που επιφέρουν ο ιμπεριαλισμός, τα μονοπώλια, οι αντιδημοκρατικές εκτροπές, η αναβίωση του φασισμού, η καπιταλιστική κρίση, έχουν οξυνθεί στο έπακρο. Το ΑΑΔΜ μπορεί να οικοδομήσει αντικαπιταλιστική συμμαχία, διότι:

Πρώτον, συνδέει τώρα, σήμερα, την πάλη για το καθημερινό πρόβλημα με το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.

Δεύτερον, είναι πειστικό και το κατορθώνει γιατί λαμβάνει υπόψη, ειδικά στις παρούσες συνθήκες εξαθλίωσης του λαού, ότι πρώτα «Οι άνθρωποι πρέπει να είναι σε θέση να ζουν για να μπορούν να κάνουν ιστορία» (Μαρξ - Ενγκελς, «Γερμανική ιδεολογία»).

Τρίτον, δεν παραιτείται από κανένα όπλο και από κανένα ενδεχόμενο - έστω και το πιο αμυδρό - στον επαναστατικό αγώνα, μη εξαιρουμένου του ενδεχομένου κυβέρνησης του ΑΑΔΜ, η οποία θα συνιστούσε διαστρέβλωση αν συσχετιζόταν με «στάδια», με «ενδιάμεσες εξουσίες» ή με την «αριστερή» κυβέρνηση αστικής διαχείρισης που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τέταρτον, μιας και εμείς δεν είμαστε Μπλανκιστές ώστε να αδιαφορούμε για τη λαϊκή πλειοψηφία, συνιστά επιτομή του αντικαπιταλιστικού αγώνα γιατί οικοδομεί λαϊκή πλειοψηφία, που δικό της έργο με επικεφαλής την εργατική τάξη είναι η Επανάσταση, καθώς προωθεί τις αναγκαίες συμμαχίες που δεν αποτελούν τίποτα λιγότερο από τον ίδιο τον πυρήνα του πολιτικού σχεδίου ανατροπής του καπιταλισμού.

Νίκος Μπογιόπουλος
μέλος ΚΟΒ «Ριζοσπάστη»

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

26 σχόλια

21 Ο/Η αναγνωστης έγραψε: (πριν 7 έτη)
1ον γι αλλη μια φορα αποδεικνύεται η δημοκρατια που υπάρχει στο Κ.Κ.Ε. μεσα απο την δημοσίευση απόψεων που δεν συμφωνούν με την κυρίαρχη πολιτικη γραμμη σε ολα,
2ον εγω διαφωνώ με την αποψη συνεργασία για την συνεργασια με οιονδήποτε αυτοχαρακτηριζεται αριστερος οπου αυτο εγινε γαλλια ιταλια τα Κ.Κ. εξαφανιστηκαν.
3ον το θεωρω αηθες να επιτιθενται προσωπικά στην γραμματέα που "πηρε" το Κ.Κ.Ε. στο 4.5% το πηγε στο 9% και συγκυριακά βρεθηκε τον ιουνιο στο 4.5%, οσοι ειναι κοντα η μεσα στο Κ.Κ.Ε. γνωριζουν πολλη καλα τι εγινε.
4ον δεν ειναι μονο ο ριζοσπαστης που εχει μειωση της κυκλοφοριας του. ολος ο τυπος γνωριζει μαζικη κυκλοφοριακη πτωση . γιατι το κανεις θεμα κυριε μπογιοπουλε?
5ον θελουμε ενα Κ.Κ.Ε αριστερο ανατρεπτικο που θα αλαξει τον καπιταλισμο ή ενα Κ.Κ.Ε. συνδιαχειριστη του συστηματος με αποτελεσμα την εδραιωση του σημερινου απανθρωπου συστηματος?
6ον οσοι θελουν ενα Κ.Κ.Ε που να μην ειναι Κ.Κ. ας πανε στον συριζα στην δημαρ η στο πασοκ. το ζητουμενο για την ανατροπη του συστηματος δεν ειναι να αλαξει το Κ.Κ.Ε. που δικαιωθηκε σε οσα εχει πει για την Ε.Ε ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ αλλα να καταλαβει ο καθε απλος πολιτης ποιοι εξυπηρετουν τα συμφεροντα του. αν δεν τον ικανοποιει το Κ.Κ.Ε ας συνεχισει τις λαθος επιλογες του. μετα το 44% στον γαπ ας δωσει κατι αναλογο και στον αλεξη.
22 Ο/Η ριντ έγραψε: (πριν 7 έτη)
οποιος παρακολουθεί τα γραπτά σου καθημερινα στον ριζοσπαστη θα βρεθεί προ δυσάρεστης εκπλήξεως με αυτες τις αποψεις σου.
ΕΣΥ κατακεραυνωνεις τους οπορτουνιστες του συριζα και ξεσκεπαζες τον συμβιβασμενο ρολο τους.
ΕΣΥ υπεραμυνοσουν τις πολιτικης καθαροτητας του κομματος.
ΕΣΥ ξεμπροσταζιες τις συμβιβασμενες συνδικαλιστικες ηγεσιες .
σημερα η θεση σου ειναι θολη γιατι για συμαχια λαικη μιλαει το κομμα αλλα με πραγματικα αριστερες δυναμεις και οχι ψευτοαριστερους τυπου συριζα δημαρ.
23 Ο/Η Νικος έγραψε: (πριν 7 έτη)
Οταν σας ειπα οτι θα ηθελα τον Μπογιόπουλο αντι της Παπαρηγα με κοιταξατε ειρωνικα.. Και μου ειπατε οτι δεν εχουν σημασια τα προσωπα αλλα η γραμμη... Ε αυτο ακριβως ειπα και εγω, να αλλαξετε προσωπο θελω, οχι να γινετε ΣΥΡΙΖΑ.. Ξεκοληστε και ακουστε λαο που σας εχει αναγκη, γιατι αλλιως θα μεινετε και εσεις ανεργοι να ζητιανευετε εξω απ τον Περισσο...
24 Ο/Η giannis έγραψε: (πριν 7 έτη)
O Mpoyopoulos exei dikio kai prepei na diagrafei...Etsi tha ginei.O diaxeiristis reformistikos Syriza simera provalei mia diexodo gia ti xora kai einai pio apeilitikos gia ton kapitalismo apo opoiodipote KK..o kapitalismos fovatai afto pou anatrepei katastaseis (vl. bepe grilo) kai tassetai enantion tou (vl ekloges iouni)..to na mpaineis loipon antitheta simera ston syriza kai na stoxeveis mono stin ypovathmisi tou deixnei tin elleipsi sxediou diexodou tis xoras..ena kk pou emenei stin katharotita tou san pontios pilatos kai anti na taxthei dipla ston lao kai ta xespasmata koinonikou rizospastismou kai ta yponomeve, simera den apotelei kati parapano apo ena voithima sti diskoli douleia tou kapitalismou...afta
PS1: an zimonate ti grammi sas ligo kalitera mesa stous agones tou laou simera tha milousate gia xounta katoxi,paragogiki anasigrotisi tis xoras ktl
PS2:Otan fygei o Mpoyopoulos tha parei mazi tou mia megali merida anthropon xoris na thelo na akoustei katholou mikropolitikos..
AFTA TSIOU
25 Ο/Η panos1981 έγραψε: (πριν 7 έτη)
ενα ξερω εγω οταν ο αντιπαλος σου χτηπαει συγκαταβατικατην πλατη κατι δεν κανεισ καλα .Ο κο Μπογίοπουλος αχνα δεν εχει βγαλει με όλη αυτή τη σπέκουλα που γίνεται σε βάρος του ΚΚΕ αξιοποιώντας το άρθρο του , αν και θα περιμέναμε κανεις να έχει βγει από χτες ο ίδιος και να έχει δώσει απάντηση, αντί να κάθεται και να κοιτάει σιωπηλά να τον εκθειάζουν τα αστικά ΜΜΕ και οι ΣΥΡΙΖΑίοι εναντίον του ΚΚΕ. Αλλά ούτε αυτό το είδαμε.
26 Ο/Η takis έγραψε: (πριν 7 έτη)
Νομίζω ότι ο μπογιόπουλος έχει δίκαιο.Το κόμμα τον τελευταίο χρόνο-δίχρονο μου κάνει ότι είναι λίγο νωχελικό-κουρασμένο από τις εξελίξεις.Επίσης ότι έχει χάσει την επαφή του με τον κόσμο που αντιδράει γιατί δεν έχει την πολιτική εξυπνάδα να εκμεταλλευτεί καταστάσεις και να διαμορφώσει απόψεις και συνειδήσεις. Νομίζω ότι χρειάζεται μία ανανέωση.Δεν εννοώ τα πρόσωπα αλλά τον τρόπο διαχείρισης κάποιον καταστάσεων προς όφελος του κόμματος.Να παλεύουμε τα καθημερινά σε όλους τους χώρους, να μην κοιτάμε μόνο πόσα νεα μέλη μπορούν να έρθουν αλλά κυρίως πόσα άτομα θα αντιληφθούν τις καταστάσεις και θα συσπειρωθούν γύρω μας σε πρώτο στάδιο και μετά να το δούμε πιο ειδικά.Το λάθος είναι ότι έχουμε σταματήσει να παλεύουμε τα καθημερινά γιατί όπως λέει και ο μπογιόπουλος το ζήτημα της λαϊκής εξουσίας μπαίνει ως φραγμός στην επαφή με διάφορους χώρους.
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 26

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
ΚΚΕ
Για το ίδιο θέμα
Παπαρήγα: Η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ ξεκινά από την κοινωνία
ΚΚΕ: κεραυνοί κατά διαφωνούντων, κομμένες οι γέφυρες με πρώην