Έντυπη Έκδοση

Εδώ (και πάλι) η Λιλιπούπολη!

Η θεατρική εκδοχή της αγαπημένης ραδιοφωνικής εκπομπής ξεκινάει από το Μαρούσι και θα περιοδεύσει σε όλη την Ελλάδα

«Εδώ Λιλιπούπολη». Ενα σήμα που εξέπεμπε κάθε μέρα επί τέσσερα χρόνια το Τρίτο Πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκι. Μια εκπομπή-θρύλος που έσπασε ρεκόρ ακροαματικότητας από το 1976 μέχρι το 1980, σε μικρούς και σε μεγάλους. Υστερα από 27 χρόνια, εξακολουθεί να γοητεύει με τη φαντασία και το ανατρεπτικό της χιούμορ.

Το καλοκαίρι θα τη δούμε, πρώτη φορά σε θεατρική εκδοχή, αφού η «Εδώ Λιλιπούπολη» αρχίζει την περιοδεία της από το Μαρούσι, σε σκηνοθεσία-κείμενα-κίνηση Ρεγγίνας Καπετανάκη. Πρωταγωνιστές οι Family Voices, μια καλλιτεχνική ομάδα που συνθέτουν τρεις οικογένειες λυρικών τραγουδιστών με τα παιδιά τους.

Θα ακουστούν όλα τα γνωστά τραγούδια της Λιλιπούπολης και δύο ακόμα, του Δημήτρη Μαραγκόπουλου, με θέμα το περιβάλλον και τις ασύρματες επικοινωνίες. Η κειμενογράφος πρόσθεσε επίσης κάποια κείμενα που αναφέρονται στους ήρωες και τους τόπους, τα οποία λειτουργούν ως γέφυρες ανάμεσα στα τραγούδια και προετοιμάζουν τους θεατές για την είσοδό τους στη μυθοπλασία.

Στην οθόνη του χθες

Η σκηνή θυμίζει παλιό θερινό ελληνικό κινηματογράφο: ένα πάλκο πλαισιωμένο από πύργους με λαμπιόνια και στο βάθος μια μεγάλη οθόνη όπου προβάλλονται εικόνες και σχόλια.

Τα κοστούμια αισθητικής ποπ αρτ είναι πολύχρωμα και με αλλόκοτους συνδυασμούς. Τους επτά μουσικούς διευθύνει ο Θωμάς Κοντογιώργης.

Τρία ζευγάρια (στη ζωή) από το λυρικό θέατρο μαζί με τα οκτώ παιδιά τους (που είναι όλα ξαδέλφια) αποτελούν τούς Family Voices. Τέσσερις είναι σοπράνο (Δανάη Μπερή, Λυδία Αγγελόπουλου, Εφη Μινακούλη, Νατάσα Αγγελόπουλου), δύο τενόροι (Σταμάτης Μπερής, Σταύρος Μπερής), ένας βαρύτονος (Ιωσήφ Κετενζιάν). Οσο για τα παιδιά, ηλικίας από τεσσάρων έως δεκαέξι χρόνων, κάνουν σπουδές μουσικής αλλά είναι επίσης εκπαιδευμένα απ' τους γονείς τους στο τραγούδι.

Η Λιλιπούπολη υπήρξε γέννημα μιας πειραματικής ραδιοφωνίας και μιας ομάδας νέων ταλαντούχων μουσικών (Δημήτρης Μαραγκόπουλος, Λένα Πλάτωνος, Νίκος Κυπουργός, Νίκος Χριστοδούλου), κειμενογράφων (Ρεγγίνα Καπετανάκη, Ελένη Βλάχου, Αννα Παναγιωτοπούλου), στιχουργών (Μαριαννίνα Κριεζή), τραγουδιστών, τραγουδοποιών, ηθοποιών, που στήθηκε τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, τότε που η ελπίδα για αλλαγή και δημιουργία είχε δυναμική.

Πετύχαμε τον Δημήτρη Μαραγκόπουλο στη Βενετία, όπου βρισκόταν για τρεις συναυλίες, η μία μάλιστα δόθηκε στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου στη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων: «Η μουσική Λιλιπούπολη ταξιδεύει συναυλιακά μέσα στα χρόνια επιλέγοντας προσεκτικά τον τρόπο παρουσίασής της. Το επόμενο σχέδιό μας είναι η πλήρης ανανέωσή της σ' ένα είδος λυρικού θεάτρου, περφόρμανς με επιπλέον τραγούδια και νέα επεισόδια σύγχρονης θεματολογίας. Η Λιλιπούπολη υπήρξε ένα πρόγραμμα τολμηρό και ανατρεπτικό για την εποχή του σε όλα τα επίπεδα, απ' το πολιτικό μέχρι το οικολογικό. Είναι κρίμα που σώθηκαν μόνο 80 εκπομπές στο αρχείο της ΕΡΤ».

Για τη Ρ. Καπετανάκη, που υπογράφει τα κείμενα -όπως και της παλιάς ραδιοφωνικής εκπομπής- και τη σκηνοθεσία της παράστασης, η Λιλιπούπολη είναι «μια υπερρεαλιστική πραγματικότητα»: «Αυτό που την κράτησε ζωντανή είναι η ποίηση, η ελευθερία, η τόλμη της. Λέει πράγματα που όλοι σκεφτόμαστε και διστάζουμε να ομολογήσουμε. Οι... Λιλιπουπολίτες είναι χιλιάδες και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά από την Αμερική μέχρι και την Ιαπωνία. Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν απ' έξω όλα τα σκετς. Στο Ιντερνετ γίνεται χαμός. Εχω στα χέρια μου όλες τις εκπομπές, ακριβώς επειδή κάποιοι φρόντιζαν να τις ηχογραφούν».

Εβλεπαν δάκτυλο κομμουνιστών!

Αλλά πώς ένιωθε η ίδια όταν η Λιλιπούπολη έδρεπε δάφνες από ραδιοφώνου; «Τότε που συμβαίνουν τα πράγματα δεν καταλαβαίνεις και πολλά. Ημουν ακόμα στη Νέα Υόρκη όταν ο Μάνος Χατζιδάκις μου ζήτησε να σκεφτώ κάτι για το ραδιόφωνο που να αφορά τα παιδιά. Μας παρείχε τα πάντα: ορχήστρα, χορωδία, ατελείωτες ώρες στούντιο με τους καλύτερους ηχολήπτες και μοντέρ. Και, επειδή τότε δεν υπήρχε η δυνατότητα για επεξεργασίες ηχητικών, τα φτιάχναμε μαζί με τους τεχνικούς. Ηταν μια χειροποίητη εκπομπή. Αναρωτιέμαι, σήμερα ποιος θα σου έδινε τέσσερις συνθέτες, τους καλύτερους τραγουδιστές κι όλα τα τεχνικά μέσα για μια παιδική εκπομπή;»

Η αναπάντεχη και ποιητικά «εξεγερμένη» Λιλιπούπολη είχε συνδεθεί από κάποιους μέχρι και με κομμουνιστικο δάκτυλο, εξεγείροντας τον Χατζιδάκι που έγραφε σχετικά:

«Η αντιδραστική παραδημοσιογραφία του ελληνικού Τύπου χαρακτήρισε τη "Λιλιπούπολη"... κομμουνιστική. Ισως γιατί για πρώτη φορά κάποιοι μιλούσαν στα παιδιά υπεύθυνα με καθαρή ποιητική γλώσσα, θίγοντας θέματα που βασανίζουν και πονάν τον τόπο, κι όχι σαν εκπαιδευτικοί ή γονείς ανόητοι, που συμπεριφέρονται στα παιδιά λες και αποτείνονται σε υποανάπτυκτους και ατελείς οργανισμούς με θέματα ανώδυνα και γλώσσα απονεκρωμένη και συμβατική». *

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Θέατρο
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ)