Έντυπη Έκδοση

Ο Γιώργος Πέτρου κάνει την Καμεράτα διεθνή

Ενας μαέστρος -μάνατζερ

* Στις συναυλίες μας έρχεται ένα κοινό νεότερο και πολύ τολμηρό. Μία μέρα για να ακούσει όπερα, μία άλλη για να ακούσει τζαζ ή οπερέτα. Υπάρχει ένα concept στις παραστάσεις μας

Ο Γιώργος Πέτρου έδωσε νέα πνοή στην Καμεράτα, Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής. Παρέα με τον Βασίλη Χριστόπουλο της ΚΟΑ και τον Μύρωνα Μιχαηλίδη της Λυρικής αποτελούν την dream team μιας νέας γενιάς μαέστρων-καλλιτεχνικών διευθυντών, που πλέον γεμίζουν τις αίθουσες. Σε πείσμα της κρίσης. Πριν από λίγες μέρες ήρθε κι ένα βρετανικό «Οσκαρ» να προστεθεί στις διακρίσεις της ορχήστρας. Ο λόγος για τα νεοσύστατα «Opera awards», ένα θεσμό που εγκαινίασε φέτος το περιοδικό «Opera», προσδίδοντάς τους όλο το γκλάμουρ που αρμόζει στο λαμπερό χώρο της όπερας. Ε, το βραβείο για την καλύτερη ηχογράφηση όπερας απέσπασε ο «Αλέξανδρος» του Χέντελ από την Καμεράτα, με μαέστρο τον Πέτρου και με τη σφραγίδα κύρους της δισκογραφικής Decca.

Ο«Αλέξανδρος», η όπερα που θα απολαύσουμε και επί σκηνής τον Ιούνιο στο Μέγαρο, επιλέχθηκε εν μέσω εκατοντάδων άλλων ηχογραφήσεων. Για να κατανοήσουμε τα μεγέθη, αρκεί να πούμε πως βραβεία έλαβαν οι Γιόνας Κάουφμαν, Μετροπόλιταν Οπερα, Οπερα της Φρανκφούρτης, Αντόνιο Παπάνο, Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ!

Η δουλειά που έκανε ο Γ. Πέτρου με τα όργανα εποχής είχε συζητηθεί ήδη από την εποχή που συνέπραττε με την Ορχήστρα Πατρών. Το 2009 ο Νίκος Τσούχλος τού ζήτησε να «μπολιάσει» το ρεπερτόριο της Ορχήστρας με τα υπέροχα ηχοχρώματα της παλαιάς μουσικής. Η επιτυχία ήταν μεγάλη και η θέση του νεαρού μαέστρου εδραιώθηκε. Τον περασμένο Σεπτέμβριο ανέλαβε και τυπικά τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Ορχήστρας -μια θέση που παρέμενε κενή για πάνω από μία δεκαετία.

Πριν από ένα μήνα, η Καμεράτα παρουσίασε όλα τα κοντσέρτα του Μπετόβεν με όργανα εποχής. Και αίφνης, τα έργα ήχησαν όπως ακριβώς τα πρωτάκουσε ο συνθέτης, 200 χρόνια πριν, μπροστά σε ένα ακροατήριο 4.500 ατόμων, μέσα σε τρεις συνεχόμενες ημέρες!

- Αν ο Μπετόβεν άκουγε σήμερα τα έργα του ερμηνευμένα από σύγχρονα όργανα, θα τον ξένιζε;

«Αντίθετα, νομίζω ότι θα του άρεσε πολύ. "Πω πω! Τι πράγματα υπάρχουν και δεν τα γνώριζα!" θα έλεγε. "Φέρτε μου τα έργα να τα ξαναγράψω!" Ξέρετε, υπάρχει μια παρανόηση: κανείς από αυτούς που ασχολούνται με τα όργανα εποχής δεν ισχυρίζεται ότι η "παλαιά" μουσική δεν πρέπει να παίζεται με σύγχρονα όργανα. Αλλά δεν παύει να είναι ενδιαφέρον για τους μουσικούς: οι πιανίστες που έπαιξαν τώρα τα κοντσέρτα του Μπετόβεν σε φόρτε πιάνο κατανόησαν γιατί τα έγραψε έτσι ο Μπετόβεν».

- Δώσατε στην Καμεράτα ένα πολυσυλλεκτικό στίγμα. Πώς ανταποκρίθηκε το κοινό;

«Με ενθουσιασμό. Στις συναυλίες μας έρχεται ένα κοινό νεότερο και πολύ τολμηρό. Μία μέρα για να ακούσει όπερα, μία άλλη για να ακούσει τζαζ ή οπερέτα. Υπάρχει ένα concept στις παραστάσεις μας. Βέβαια, έχει και το ρίσκο του όλο αυτό. Συχνά απαιτεί ακροβασίες από τους μουσικούς. Σκεφτείτε ότι μπορεί η μισή συναυλία να είναι με όργανα εποχής και η άλλη μισή με σύγχρονα όργανα!»

- Τα όργανα εποχής διαφέρουν πολύ από τα σύγχρονα «αδερφάκια» τους;

«Τα έγχορδα όχι πολύ. Οι κύριες διαφορές είναι οι εντέρινες χορδές και το ανάλογο (μπαρόκ ή κλασικό) δοξάρι. Κυρίως όμως αλλάζουν ο τρόπος παιξίματος και η γενικότερη προσέγγιση. Αλλά τα πνευστά διαφέρουν πολύ. Οι μουσικοί της Καμεράτα έχουν, πλέον, σημαντική εμπειρία στα όργανα αυτά».

- Η Καμεράτα κινδυνεύει; Ακουσα ότι υπάρχουν οικονομικά προβλήματα. Και ότι οι μουσικοί έλαβαν πριν από λίγες μέρες «έναντι»...

«Κινδυνεύει όλο το σύστημα του ελληνικού πολιτισμού. Αλλά η Καμεράτα είναι τόσο παραγωγική σήμερα, που δεν υπάρχει ορατός κίνδυνος. Ναι, υπάρχει ένα ταμειακό πρόβλημα, αλλά δεν ηχεί κάποιο καμπανάκι κινδύνου. Αυτή τη στιγμή την Καμεράτα επιχορηγεί το ΥΠΠΟ, ενώ μέχρι τον Δεκέμβριο το Ιδρυμα Ωνάση είναι ο Μέγας Χορηγός μας. Και, βέβαια, μας στηρίζουν ο Σύλλογος Φίλων Μουσικής και ο ΟΜΜΑ».

- Δεν είναι ψυχοφθόρο για έναν καλλιτέχνη να επιφορτίζεται, όπως εσείς, και με την ανεύρεση πόρων;

«Οχι. Εκ των πραγμάτων, το ειδικό βάρος της καλλιτεχνικής παραγωγής της ορχήστρας και η γενικότερη δημόσια εικόνα της προσελκύουν και τα κεφάλαια. Λογικό είναι. Ο καλλιτέχνης πρέπει ταυτόχρονα να είναι και μάνατζερ του εαυτού του. Αν δεν προμοτάρεις τον εαυτό σου, θα μείνεις στην αφάνεια. Δεν "παίζει" πια το μοντέλο του μοναχικού καλλιτέχνη, που, κλεισμένος στο δωμάτιό του, περιμένει να χτυπήσει το τηλέφωνο. Πόσω μάλλον όταν ανήκεις σε ένα σύνολο».

- Η ηχογράφηση του «Αλέξανδρου» δεν φέρει το όνομα «Καμεράτα», αλλά «Armonia Atenea». Γιατί έξω εμφανίζεστε με άλλο όνομα;

«Υπάρχουν χιλιάδες καμεράτες στον κόσμο. Θέλαμε έναν τίτλο νέο, που να παραπέμπει στην αθηναϊκή μας ταυτότητα και θα παραμένει απαράλλαχτος και αμετάφραστος σε όλες τις γλώσσες. Φυσικά, αντιμετώπισα αντιδράσεις και ειρωνείες. Δυστυχώς, κάποιοι θεωρούν πως... ήμασταν καλύτερα όταν ήμασταν χειρότερα. Υπάρχει ένας φόβος για το καινούργιο. Ομως, όπως είπε ο ποιητής, "θέλει αρετή και τόλμη..."»

- Το Μέγαρο έχει πρόβλημα; Ολοι αυτό λένε.

«Ο πολιτισμός έχει πρόβλημα. Λόγω κρίσης. Και βέβαια, αυτό επηρεάζει και το Μέγαρο. Αλλά τα μαθήματα που μας έδωσε η κρίση θα τα χρησιμοποιήσουμε για την καταπολέμησή της. Ο πολιτισμός μας στέκεται ακόμα όρθιος σε μια χώρα που χτυπήθηκε τόσο. Δεν συμφωνείτε; Δεν στέκεται όρθιο το θέατρό μας; Η μουσική μας; Η Λυρική είναι γεμάτη και κάνει θαυμάσιες παραγωγές. Εμείς είμαστε γεμάτοι. Η ΚΟΑ παίζει καλύτερα από ποτέ. Η ορχήστρα της ΕΡΤ έκανε φέτος κάποιες εξαιρετικές συναυλίες».

- Ναι, αλλά οι επιχορηγήσεις μειώθηκαν...

«Βέβαια, η ζωή μας είναι πιο δύσκολη. Αλλά η κρίση μάς ταρακούνησε. Η παραγωγικότητά μας έχει αυξηθεί γεωμετρικά. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι ο πολιτισμός είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά της Ελλάδας».

Ο Γ. Πέτρου διευθύνει την Καμεράτα, που με όργανα εποχής ερμηνεύει τα κοντσέρτα του Μπετόβεν όπως τα πρωτάκουσε ο συνθέτης 200 χρόνια πριν. Πριν από λίγες μέρες η ορχήστρα απέσπασε το «Opera Award» για την καλύτερη ηχογράφηση όπερας! Ο Γ. Πέτρου διευθύνει την Καμεράτα, που με όργανα εποχής ερμηνεύει τα κοντσέρτα του Μπετόβεν όπως τα πρωτάκουσε ο συνθέτης 200 χρόνια πριν. Πριν από λίγες μέρες η ορχήστρα απέσπασε το «Opera Award» για την καλύτερη ηχογράφηση όπερας! - Τι γνώμη έχουν στο εξωτερικό για την ορχηστρική μας μουσική;

«Την καλύτερη. Το "Opera" έγραψε πως η Ελλάδα είναι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της μουσικής του Χέντελ».

- Προφανώς, αναφέρονται στην εκτέλεση του «Αλέξανδρου»...

«Ναι. Για τους Ευρωπαίους η χώρα μας παραμένει το μαγικό μέρος όπου οι άνθρωποι ζουν κάτω από τις αρχαίες κολόνες και οι μουσικοί κάνουν πρόβες αντικρίζοντας τον Παρθενώνα. Δεν με απασχολούν μεμονωμένες κακίες που λέγονται για την Ελλάδα λόγω κρίσης. Δεν έχουν σημασία όλ' αυτά. Μπορούμε να τα εξισορροπήσουμε».

- Πόσο πιστό στην προσωπικότητα του Μεγαλέξανδρου είναι το έργο του Χέντελ;

«Οχι πολύ. Το λιμπρέτο γράφτηκε το 18ο αιώνα. Και ο Χέντελ το χρησιμοποίησε για να αναδείξει τον σούπερ σταρ της εποχής, τον καστράτο Σενεσίνο, και τις δύο πριμαντόνες της εποχής: τη Φραντσέσκα Κουτσόνι και τη Φαουστίνα Μπορντόνι, που ήταν ανταγωνίστριες και στο έργο (για την καρδιά του Αλέξανδρου) αλλά και στην πραγματικότητα. Σκεφτείτε πως μια μέρα κατέληξαν να μαλλιοτραβηχτούν επί σκηνής! Τον Χέντελ, λοιπόν, δεν τον ενδιέφεραν τόσο οι ιστορικές λεπτομέρειες γύρω από τον Ελληνα στρατηλάτη, όσο ο χαρακτήρας ενός Αλέξανδρου που θεωρεί ότι είναι θεός. Και, βέβαια, οι ερωτοτροπίες του. Το έργο γράφτηκε για ένα ερωτικό τρίγωνο».

- Εσείς πώς προσεγγίσατε το έργο που θα δούμε τον Ιούνιο;

«Στήσαμε ένα θέατρο μέσα στο θέατρο. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας σταρ του σινεμά της εποχής του '30 που υποδύεται τον Μεγαλέξανδρο. Η υπόθεση ακροβατεί μεταξύ θεάτρου και πραγματικότητας. Ετσι, με τη μαγική ματιά της Λουσίλντα Τσάιλντς βλέπουμε δύο κόσμους: απ' τη μία ένα μπαρόκ του '30 κι απ' την άλλη τα παρασκήνια του Μπρόντγουεϊ της εποχής».

- Περιμέναμε ότι η πρεμιέρα θα γινόταν στο Μέγαρο...

«Δυστυχώς, αναβλήθηκε για τεχνικούς λόγους. Αλλά θα δούμε την παράσταση στο Μέγαρο στις 28-30/6. Η πρεμιέρα θα δοθεί στην Οπερα του Βισμπάντεν στις 25 Μαΐου και στη συνέχεια θα πάει Βερσαλίες, Βισί και Χάλε (που είναι η γενέτειρα του Χέντελ). Από τον Σεπτέμβριο ξεκινάμε μεγάλη περιοδεία στα μεγαλύτερα διεθνή θέατρα».

- Ποιο είναι δυσκολότερο; Να δελεάσετε με τη μουσική σας έναν ενήλικο με παγιωμένες μουσικές προτιμήσεις ή ένα νέο παιδί που βομβαρδίζεται συνεχώς με μουσικά υποπροϊόντα;

«Τα παιδιά είναι πιο ανοιχτά, αλλά πρέπει να τα πλησιάσεις. Πρέπει να δώσεις στον άλλο ένα λόγο για να έρθει σε μια αίθουσα συναυλιών. Γι' αυτό και εμείς έχουμε ένα ποικίλο ρεπερτόριο. Το αποτέλεσμα είναι πως το κοινό μας δεν είναι ένα».

- Εσείς τι μουσική ακούτε στο σπίτι σας;

«Καμία. Απολαμβάνω την ησυχία μου, που είναι πολύτιμη. Επί 24 ώρες παίζει μουσική στο κεφάλι μου...»

- Σας ενοχλεί να ακούτε την κλασική ως μουσική υπόκρουση σε εστιατόρια;

«Οχι. Δεν έχω στεγανά. Δεν με ενοχλεί το χειροκρότημα σε "λάθος" σημεία. Ούτε το να μιλούν στη συναυλία. Και, βέβαια, η Καμεράτα δεν χρειάζεται το πρωτόκολλο του φράκου».

- Δεν έχετε καμία «ένοχη» μουσική απόλαυση;

«Οχι. Με διασκεδάζουν κάποια λαϊκά. Κι έχω πάει σε σκυλάδικο. Αν μου πει κάποιος στην Ελλάδα ότι δεν έχει επισκεφθεί έστω και μία φορά σκυλάδικο, θα πω πως κάποιο λάκκο έχει η φάβα!»

- Συμφωνείτε με τον όρο «σοβαρή μουσική»;

«Αν έτσι περιγράφεται μια "κατσουφιασμένη", "συνοφρυωμένη" μουσική, όχι βέβαια. Πάντως ο όρος "αστεία μουσική" δεν υπάρχει. Στην πραγματικότητα, ο όρος επικράτησε για να περιγράψει μια όχι εύκολη μουσική».

- Τι απαντάτε σε αυτούς που λένε πως αναλογικά με τον πληθυσμό μας έχουμε πολλές ορχήστρες στην Ελλάδα;

«Πως δεν ξέρουν τι λένε. Είναι σαν να υποστηρίζουν πως έχουμε πολλά αρχαία. "Φάτε" μερικά (!). Ομως ο πολιτισμός ορίζει την ποιότητα της ζωής μας και όχι οι Πόρσε που κυκλοφορούν στο δρόμο...»

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Οπερα
Μέγαρο Μουσικής
Μουσική