Έντυπη Έκδοση

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ (συγγραφέας)

«Η απαισιοδοξία αναιρεί κάθε πρωτοβουλία»

Ο γνωστός συγγραφέας μιλά για την Ελλάδα της κρίσης, την απειλή του φασισμού, τη «γλώσσα της απάτης» των πολιτικών, τα ΜΜΕ των εργολάβων και το σημαντικό ρόλο που καλούνται να παίξουν η Αριστερά αλλά και η νεολαία

Ενα πρόβλημα υγείας, μια εγχείρηση για ανεύρυσμα στο πόδι, τον έκανε να αισθανθεί και πάλι ξένος στην πόλη και να επιστρέψει στα πρόσωπα της παιδικής του ηλικίας, τα οποία μετέτρεψε σε μυθιστορηματικούς ήρωες.

Σε αυτό βοήθησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι επισκεπτόταν καθημερινά τον Κήπο του Λουξεμβούργου, όπου έχουν ζήσει ήρωες του Μπαλζάκ και του Ουγκό, αλλά και συγγραφείς, όπως ο Ανατόλ Φρανς ή ιστορικές προσωπικότητες, όπως ο Ναπολέων και ο Ρισελιέ. Εκεί υπάρχει ένα κουκλοθέατρο στο οποίο έχουν παρουσιαστεί όλα τα μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας σε εκδοχή κούκλας.

Κάπως έτσι προέκυψε «Ο μικρός Ελληνας», του Βασίλη Αλεξάκη, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εξάντας. Ενας από τους πρωταγωνιστές του, ο Γιώργος Θαλάσσης (από τη σειρά «Ο μικρός ήρως»), συναντά τους Αγανακτισμένους στο Σύνταγμα και ξαναβρίσκει τους παλιούς του συντρόφους σε εντελώς διαφορετική κατάσταση: ο Σπίθας έχει μπλέξει στα δίχτυα της οικονομικής διαφθοράς και η Κατερίνα έχει παντρευτεί με Γερμανό και υπερασπίζεται τις απόψεις του εναντίον της Ελλάδας.

Ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης μάς μιλά για την εποχή της κρίσης, της απαισιοδοξίας, της μαυρίλας (και λόγω ΕΡΤ), της «πελώριας ανοησίας» του Σαμαρά, της απατηλής γλώσσας των πολιτικών, της Αριστεράς που πρέπει να αναλάβει ουσιαστικό ρόλο στην αναγέννηση της Ελλάδας και της Ευρώπης, για την απειλή του φασισμού και της Χρυσής Αυγής που επιβάλλει να δημιουργηθεί ένα νέο μάθημα στα σχολεία.

Νεολαία και Εκκλησία

* Κύριε Αλεξάκη, ο Γιώργος Θαλάσσης με τους Αγανακτισμένους; Εχετε δηλώσει πως δεν έπρεπε να πιάνουν καραούλι στο Σύνταγμα, αλλά να καταλαμβάνουν εκκλησίες...

- Μου κάνει εντύπωση που τόσα χρόνια όλα αυτά τα κινήματα των νέων δεν έχουν αμφισβητήσει το ρόλο της Εκκλησίας, που είναι μια επιχείρηση η Εκκλησία της Ελλάδος και χαίρει της εύνοιας του κράτους. Η επιείκεια της νεολαίας απέναντι στον κλήρο είναι ακατανόητη. Εχουμε ένα βουνό από λεφτά, αυτά της Εκκλησίας, και εμείς ζητιανεύουμε στους πρόποδες αυτού του βουνού.

* Αν οι απατεώνες ήταν αεροπλάνα, η Ελλάδα θα ήταν αεροδρόμιο;

- Διαρκώς ανακαλύπτουμε ότι από την ηγεσία της χώρας μέχρι τους τελευταίους ασήμαντους υπαλλήλους, πολλοί έχουν επωφεληθεί της φαινομενικής οικονομικής άνθησης για δικό τους συμφέρον. Ο αριθμός των απατεώνων μού κάνει μεγάλη εντύπωση.

* Πριν από τέσσερα χρόνια, ως υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνατε «αναγκασμένος να αισιοδοξείτε». Σήμερα ισχύει το ίδιο;

- Είναι τόσο άθλια η κατάσταση που ζούμε και εάν δεν κρατήσουμε σημαντικά κάποια αισιοδοξία, φοβάμαι ότι θα βουλιάξουμε όλοι μαζί. Η απαισιοδοξία έχει αυτό το κακό, αναιρεί κάθε πρωτοβουλία, εάν πιστέψουμε ότι είναι όλα χαμένα δεν θα κάνουμε τίποτε. Είναι η ευκαιρία να κάνουμε πράγματα που δεν κάναμε στο παρελθόν, να δούμε διαφορετικά τη ζωή, τον άνθρωπο, την Ευρώπη. Το δράμα που ζούμε είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε τι θέλουμε από τη ζωή, να επινοήσουμε ένα νέο μοντέλο ύπαρξης. Βλέπω ακόμη να κυκλοφορούν πελώρια αυτοκίνητα στο Κολωνάκι, ακατανόητο. Χρειάζεται η Ελλάδα τη φιλοσοφία, τι έλεγαν οι φιλόσοφοι για τη ζωή και τον άνθρωπο.

* Ο ρόλος της Αριστεράς σήμερα;

- Να πρωτοστατήσει στο κίνημα αναθεώρησης του μοντέλου ζωής με το οποίο πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια πολλοί Ελληνες. Θα ζητούσα από την Αριστερά να πάρει πρωτοβουλίες, να καλέσει φιλόσοφους από χώρες της Ευρώπης και να γίνει συζήτηση για ποιο μοντέλο ζωής θέλουμε να έχουμε στο μέλλον, τι περιμένουμε από τον εαυτό μας. Είναι η στιγμή να θυμηθούμε ότι είμαστε στη χώρα της Φιλοσοφίας.

* Σας ανησυχεί ο εθνικισμός;

- Βεβαίως, αυτό σημαίνει ότι το σχολείο δεν κάνει καλά τη δουλειά του, ότι βγάζει αμόρφωτους ανθρώπους, απληροφόρητους, οι οποίοι άγονται και φέρονται από αυτές τις ηλίθιες ιδεολογίες που δεν βασίζονται πουθενά. Είναι μια κοινωνιολογική απάτη. Απάτη η λέξη ράτσα, δεν σημαίνει τίποτε, αυτοί δεν το έχουν καταλάβει, το αρνούνται. Αρνούνται ότι οι ξένοι εργάτες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οικονομίας. Η Αμερική και η Γερμανία αναπτύχθηκαν εν μέρει από τους ξένους εργάτες. Η ελληνική έπαρση στους Ολυμπιακούς Αγώνες μάς κόστισε 15 δισεκατομμύρια, τόσο αυξήθηκε το χρέος μας. Θα είχαμε γελιοποιηθεί τελείως σε παγκόσμια κλίμακα εάν δεν είχαμε τους Αλβανούς να βοηθήσουν να χτίσουμε αυτά τα στάδια. Ποιος θα έκανε αυτή τη δουλειά; Εγώ εάν έχω κάποιες δουλειές στο σπίτι στην Τήνο, δεν ξέρω εάν έχουν φύγει, χαίρομαι όταν καλώ κάποιους Αλβανούς που έρχονται να βοηθήσουν. Το ελληνικό σχολείο πρέπει να επιβάλει ένα μάθημα για τη μετανάστευση και την οικονομία. Η απειλή του φασισμού και της Χρυσής Αυγής επείγει να δημιουργηθεί ένα νέο μάθημα στα σχολεία.

Εργολάβοι και ΜΜΕ

* Ο ρόλος των ΜΜΕ σήμερα;

- Τα ΜΜΕ επωφελούνται της σχετικής αγραμματοσύνης των λίγων. Είναι μέτριου επιπέδου, οι τηλεοράσεις λίγο πολύ παντού είναι μετριότητες. Αυτό έχει σχέση και με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Παντού η κρατική τηλεόραση είναι καλύτερη από την ιδιωτική. Τα προγράμματα που έχουν σχέση με την κουλτούρα είναι περισσότερα και ουσιαστικότερα στην κρατική. Η ιδιωτική τηλεόραση είναι ό,τι πιο κυνικό μπορεί να υπάρχει. Οι πολιτικοί βεβαίως και βάζουν παντού τους δικούς τους, κάποια στιγμή όμως λογοδοτούν. Οι εργολάβοι δεν λογοδοτούν ποτέ και σε κανέναν.

* Το μαύρο της ΕΡΤ;

- Νομίζω ότι ο Σαμαράς έκανε μια πελώρια ανοησία. Αναρωτιέμαι εάν είναι ευφυής αυτός ο άνθρωπος, δεν ξέρω. Μου φάνηκε σαν υστερική η συμπεριφορά του. Οπως την είχα βρει υστερική, την εποχή που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη για το Μακεδονικό Ζήτημα, στο οποίο ενστερνιζόταν απόψεις της Ακρας Δεξιάς. Δηλαδή, πού τοποθετείται ο Σαμαράς. Στο δημόσιο τομέα χρειάζεται μεταρρύθμιση, διότι έχουμε τα αμαρτήματα των ιδίων. Εχουμε όμως την εξωφρενική κατάσταση, ότι οι αμαρτωλοί καλούνται να διορθώσουν τις συνέπειες των αμαρτιών τους. Είναι ικανοί αυτοί οι άνθρωποι να το κάνουν;

* Πώς χαρακτηρίζετε τη γλώσσα των πολιτικών;

- Χωρίς κανένα ενδιαφέρον, μια γλώσσα της απάτης, φτιαγμένη στα μέτρα αυτών που τη χειρίζονται. Οι πολιτικοί λένε αυτά που θέλει ο κόσμος να ακούσει, είναι μια γλώσσα εξ ορισμού δημαγωγική. Δεν είναι η γλώσσα της αλήθειας. Δεν έχω ακούσει έναν πολιτικό να λέει ωμά μια αλήθεια, γι' αυτό και οι πολιτικοί δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία. Είναι ψεύτικα πρόσωπα, είναι θεατρίνοι. Δεν κάνει κανείς μυθιστόρημα με θεατρίνους. Το μυθιστόρημα επιδιώκει να αποκαλύψει μια αλήθεια, βαθύτερη, ανθρώπινη, ουσιαστική. Οι πολιτικοί είναι ακριβώς το αντίθετο, είναι σαν κούκλες, σαν μαριονέτες.

* Παραμένει ετοιμοθάνατη η ιδέα της Ευρώπης;

- Δύσκολη ερώτηση, δεν είμαι οπλισμένος να απαντήσω σε αυτό. Δεν θέλω να πιστεύω κάτι τέτοιο. Θέλω να πιστεύω ότι έχουν γίνει σωστά βήματα. Αυτό που λείπει από την Ευρώπη και την Ελλάδα είναι άνθρωποι που να σκέφτονται και να χαράσσουν διαφορετικούς δρόμους απ' αυτούς που επιβάλλουν οι αγορές, οι τράπεζες και οι πολυεθνικές. Πρέπει να επινοήσουμε μια Ευρώπη όπου να μην κυριαρχούν το συμφέρον και η αγορά. Μια Ευρώπη διαφορετική.

* Παράθυρο αισιοδοξίας;

- Μου το ανοίγει η νεολαία. Πηγαίνω συχνά στα Εξάρχεια και βλέπω τους νέους να συζητάνε, εκεί στο παρκάκι Ναυαρίνου και Ζωοδόχου Πηγής γωνία, που το φύτεψαν οι κάτοικοι. Αισιοδοξώ, χαίρομαι, σκέφτομαι ότι από αυτές τις κουβέντες στα σκοτεινά δρομάκια μπορεί να βγει κάτι σημαντικό για τη χώρα.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Επιστήμη & Τεχνολογία
Με λέξεις-κλειδιά
Συγγραφείς/Συγγράμματα
Οικονομική κρίση
Συνεντεύξεις
Μυθιστορήματα