Έντυπη Έκδοση

Υψηλές προσδοκίες

Η «Ε» φιλοξενεί απόψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ εν όψει του ιδρυτικού συνεδρίου που αρχίζει την Τετάρτη και ολοκληρώνεται την Κυριακή. Ενός συνεδρίου που θα διαμορφώσει εν πολλοίς την ταυτότητα και τη φυσιογνωμία της Αριστεράς και την πορεία της τα επόμενα χρόνια και το οποίο διεξάγεται σε μια συγκυρία μεγάλων πολιτικών εξελίξεων, υπό το βάρος της κρίσης και των Μνημονίων. Λύση εντός Ευρωζώνης ή ρήξη με τις Βρυξέλλες, εκλογικές συμμαχίες με στόχο μια κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά και τα οργανωτικά, με κυρίαρχο την αυτοδιάλυση των συνιστωσών, είναι ανάμεσα στα κεντρικά θέματα που θα απασχολήσουν τις εργασίες του συνεδρίου.

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΘΑΚΗ, βουλευτή Χανίων

Τρεις προϋποθέσεις για να γίνει το όραμα πραγματικότητα

Το πολιτικό σύστημα που μας κληροδότησε η μεταπολίτευση, το σύστημα της δικομματικής εναλλαγής, κατέρρευσε οριστικά και αμετάκλητα με τις εκλογές του Ιούνη του 2012. Ολα όσα ζούμε έκτοτε στο συνεχές του πολιτικού χρόνου, από την αναδίπλωση του παλαιού πολιτικού προσωπικού, μέσα από τις κυβερνήσεις συνεργασίας, μέχρι την εγκαθίδρυση στην πολιτική ζωή του τόπου ενός ναζιστικού κόμματος, από την κυβερνητική αφήγηση του «success story» μέχρι τις αποτυχημένες ιδιωτικοποιήσεις, από τη διακυβέρνηση με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου μέχρι τις προληπτικές επιστρατεύσεις, είναι ψηφίδες στο παζλ της οικοδόμησης ενός νέου πολιτικού συστήματος. Και σε αυτό το νέο πλαίσιο ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση.

Στο νέο πολιτικό σκηνικό οι κανόνες του κοινωνικού και κομματικού ανταγωνισμού έχουν αλλάξει. Η αμφισβήτηση του κοινοβουλευτισμού δεν αποτελεί πλέον ταμπού και προβάλλεται όλο και συχνότερα ως λύση στο οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο. Ο κυρίαρχος πόλος του παιχνιδιού, η Νέα Δημοκρατία, δεν επιδιώκει τον προσεταιρισμό των κεντρώων ψηφοφόρων για την εγκαθίδρυση της ηγεμονίας της, αλλά αντίθετα δίνει εξετάσεις νεοφιλελεύθερων ακροβατισμών και αυταρχικών αποκλίσεων για να την οικοδομήσει. Τέλος, το μαζικό κοινωνικό υποκείμενο, πάνω στο οποίο είχε στηριχτεί η μεταπολιτευτική συναίνεση, τα μεσαία στρώματα με τις προσδοκίες της κοινωνικής κινητικότητας και της υλικής ευμάρειάς τους, συμπιέζονται αφόρητα, διαρρηγνύουν τις σχέσεις εκπροσώπησής τους και αναζητούν νέες μορφές πολιτικής έκφρασης.

Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών σε αξιωματική αντιπολίτευση συντελέστηκε μέσω του ριζοσπαστισμού στον προγραμματικό και κριτικό του λόγο, τη συμμετοχή και τη στήριξή του σε μορφές κοινωνικών κινητοποιήσεων και τελικά με την έκκλησή του προς τους πολίτες στις εκλογές του προηγούμενου καλοκαιριού για ψήφο εξουσίας. Στο υφιστάμενο γεωπολιτικό πλαίσιο, με την Ελλάδα εντός της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της Ευρωζώνης, αναδεικνύεται το αίτημα που εκφράζει σήμερα τις ελπίδες και τις προσδοκίες χιλιάδων πολιτών: το αίτημα για την κυβέρνηση της Αριστεράς.

Για να γίνει το όραμα πραγματικότητα και να ανταποκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στις προσδοκίες και στις απαιτήσεις των πολιτών, υπάρχουν τρεις προϋποθέσεις:

Πρώτη προϋπόθεση είναι η άρθρωση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ μιας κεντρικής πολιτικής ιδέας, ενός κεντρικού αφηγήματος, που θα συνέχει ιδεολογικά τον κοινωνικό συνασπισμό που επιδιώκει να συγκροτήσει. Μια κεντρική ιδέα, η οποία να εκφράζει τόσο το αίτημα ανάσχεσης της κοινωνικής καταστροφής των Μνημονίων όσο και τη δημοκρατική πολιτική συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών. Η ιδέα αυτή δεν είναι άλλη από τη σκέψη ότι η δημοκρατία είναι το όπλο στον αγώνα για την προάσπιση των συμφερόντων των κατώτερων στρωμάτων.

Δεύτερη προϋπόθεση είναι η εμβάθυνση των προγραμματικών επεξεργασιών του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να μπορέσουν να εκφράσουν με σαφήνεια την υπό οικοδόμηση νέα κοινωνική συμμαχία. Κεντρική θέση σε αυτή την προσπάθεια έχουν η επαναδιαπραγμάτευση των όρων των δανειακών συμβάσεων, η κατάργηση των εφαρμοστικών νόμων των Μνημονίων, η επαναθεμελίωση της εργασιακής νομοθεσίας και η αποκατάσταση των δημοσίων δαπανών σε επίπεδα που να συνάδουν με τα πρότυπα των ευρωπαϊκών χωρών. Δεν εξαντλούνται όμως μόνο σε αυτά. Πώς θα αποκαταστήσουμε την κοινωνική ανταποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα; Πώς θα αποδώσουμε στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα το ρόλο της ραχοκοκαλιάς της ελληνικής οικονομίας; Πώς θα συγκροτήσουμε το νέο παραγωγικό υποκείμενο της κοινωνικής οικονομίας ως μορφή ανάσχεσης της ανεργίας και ως υποκείμενο των πλέον καινοτόμων παραγωγικών πειραματισμών; Πώς θα εντάξουμε την οικολογία ως οργανικό κομμάτι της διαδικασίας παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας; Πώς θα προσεγγίσουμε τις νέες τεχνολογίες ως τμήμα της διαδικασίας συγκρότησης μιας κοινωνίας αλληλεγγύης και δημοκρατίας; Και, τέλος, με ποιους τρόπους θα επαναφέρουμε την εργασία στο κέντρο της οικονομικής μας πολιτικής, καθιστώντας την από κόστος παραγωγής σε δύναμη δημιουργίας;

Τρίτη προϋπόθεση είναι η συγκρότηση ενός μαζικού, πολυτασικού, πλουραλιστικού και δημοκρατικού κόμματος. Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο αποφασιστικό βήμα στη συγκρότηση του νέου αυτού πολιτικού υποκειμένου, ώστε να δοθεί λόγος, βήμα και οργάνωση στην καθημερινή πολιτική πρακτική των πολιτών που έχουν επενδύσει τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους στο κόμμα της Αριστεράς. Βασικό διακύβευμα εντός του είναι η ικανότητά μας να δημιουργήσουμε εκείνο το πολιτικό πλαίσιο ώστε η κοινότητα των ίσων, τα μέλη του κόμματος, να αντανακλά το όραμά μας για την ελληνική κοινωνία: την εμβάθυνση της δημοκρατίας.

Του ΝΙΚΟΥ ΧΟΥΝΤΗ, ευρωβουλευτή

Η δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην κοινωνία και στους αγώνες

Μετά τις εκλογές του 2012, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση και ενώ συνεχίζονται οι καταστροφικές μνημονιακές πολιτικές, τώρα από την κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, ο πολιτικός φορέας της ριζοσπαστικής Αριστεράς ανασυντάσσεται πολιτικά και οργανωτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την ελπίδα και την προσδοκία του ελληνικού λαού. Η εναλλακτική λύση στην πολιτική της λιτότητας, της ανεργίας, της εξαθλίωσης, που πλήττει με ιδιαίτερη σφοδρότητα την πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας.

Ταυτόχρονα, σε μια Ευρωπαϊκή Ενωση που δοκιμάζεται από αυταρχικές, νεοφιλελεύθερες πολιτικές, η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί πηγή έμπνευσης για τις αριστερές και δημοκρατικές δυνάμεις. Πηγή έμπνευσης για όσους αγωνίζονται για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στο πλαίσιο αυτό, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ καλείται να ζωντανέψει την προσδοκία του ελληνικού λαού, να εμπνεύσει τους εργαζομένους και τη νεολαία στην ανάπτυξη των αγώνων που θα ανατρέψουν τις πολιτικές της τρόικας, που θα στηρίζουν τη δύσκολη προσπάθεια επιβίωσης, αλλά και ανόρθωσης του τόπου.

Απέναντι στο νεοφιλελεύθερο μονόδρομο, τα Μνημόνια, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την πρωτοφανή ανεργία, ειδικά των νέων, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να απαντήσει, πειστικά, ότι το ριζοσπαστικό πρόγραμμά του μπορεί να αλλάξει την πορεία του τόπου, εφ' όσον ο λαός του εμπιστευτεί, το συντομότερο δυνατό, κυβερνητικές ευθύνες. Οφείλει να πείσει ότι είναι έτοιμος για κάθε ενδεχόμενο, ότι δεν θα κάνει πίσω όταν η υλοποίηση του προγράμματός του θα απαιτήσει να έρθει σε ρήξη με το σημερινό ευρωπαϊκό πλαίσιο της νέας δομής της ΟΝΕ.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ακουμπήσει πιο πολύ στα προβλήματα που σήμερα έχουν οδηγήσει τη χώρα σε ανθρωπιστική κρίση. Να επιβεβαιώσει ότι δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι κοινωνικές δυνάμεις που πληρώνουν τα βάρη της κρίσης και ότι χωρίς τους κοινωνικούς αγώνες και τα κινήματα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει το πρόγραμμά του, αλλά και τη δρομολόγηση μιας αναπτυξιακής πορείας για τη χώρα, προς όφελος των αδυνάτων. Να επιβεβαιώσει ότι θα ενισχύσει τις προσπάθειές του για τη διαμόρφωση της συμμαχίας των αριστερών δυνάμεων επιμένοντας, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν και καθυστερούν την πιο αποτελεσματική απάντηση απέναντι στο νεοφιλελεύθερο αντιδημοκρατικό μέτωπο που τρομοκρατεί το λαό και συκοφαντεί τους αγώνες και την Αριστερά. Να επιβεβαιώσει ότι η ενοποίηση των δυνάμεών του και η οργανωτική του ανασύνταξη θα είναι ανοιχτές στη συμμετοχή και νέων αγωνιστών στην οργάνωσή του. Για να ενισχυθεί η δυνατότητά του να παρεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις, στους μαζικούς αγώνες, στους τόπους δουλειάς, στην καθημερινότητα των πολιτών.

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, οι αυξημένες απαιτήσεις μπορούν να υπηρετηθούν καλύτερα και πιο αποτελεσματικά με την ενίσχυση των αρχών οργάνωσης, λειτουργίας και δράσης που τον έφεραν σε θέση πρωταγωνιστή στην αντιμετώπιση των ανάλγητων, καταστροφικών πολιτικών των μνημονιακών δυνάμεων.

Μόνο ένα φορέας της Αριστεράς, που είναι σύγχρονος, ενιαίος, δημοκρατικός, πολυτασικός, έχοντας υπερβεί, από την ίδρυσή του, τα γνωστά μοντέλα (αρχηγικό, παραγοντικό, συγκεντρωτικό), μπορεί να οργανώσει, να στηρίξει, να κάνει πράξη με τη στήριξη του λαού την ανατροπή και την αλλαγή στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
ΣΥΡΙΖΑ
Συνεντεύξεις