Έντυπη Έκδοση

«Θέλουμε τα παιδιά μας να μάθουν ελληνικά»

Κλείνουν το μοναδικό ελληνόφωνο παιδικό σταθμό για Ρομά στο Δροσερό Θράκης

Θέτουν στο περιθώριο εκατοντάδες παιδιά της κοινότητας Δροσερού της Θράκης.

Ρομά μουσουλμάνοι είναι οι κάτοικοι του οικισμού αυτού, και το κράτος τούς καταδικάζει είτε στον αναλφαβητισμό είτε να επιλέξουν τα μειονοτικά σχολεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται - για όσους βέβαια κόπτονται για την ανεξέλεγκτη τουρκική προπαγάνδα στην περιοχή. Με απόφαση του δημάρχου Ξάνθης, οι υγειονομικές και οι αστυνομικές αρχές κοινοποίησαν έγγραφο-ειδοποίηση προς την πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Δροσερού Σαμπιχά Σουλεϊμάν ότι κλείνει ο παιδικός σταθμός στον οικισμό, ο οποίος λειτουργεί υπό τη σκέπη του συλλόγου.

Βεβαίως, το κτήριο όπου στεγάζεται ο παιδικός σταθμός δεν έχει άδεια. Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι εκτός σχεδίου πόλεως βρίσκεται όλος ο οικισμός του Δροσερού, όχι φυσικά από επιλογή των κατοίκων του, οι οποίοι άπαντες είναι μουσουλμάνοι Ρομά. Μάλιστα ο παιδικός σταθμός καλύπτει ένα κενό της πολιτείας, η οποία ουδέποτε φρόντισε για μια τέτοια δομή στην περιοχή. Ως το 2009 στηριζόταν από το υπουργείο Εξωτερικών, αλλά στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε στην τύχη του. Εδώ και δύο χρόνια περίπου λειτουργεί με προσφορές κοινωφελών ιδρυμάτων (Μποδοσάκη & Στ. Νιάρχου) και παράγει τεράστιο έργο, καθώς χωρίς αυτόν τα παιδιά των Ρομά δεν θα μπορούσαν να συνεχίσουν στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Εθελόντριες μαθαίνουν στα παιδιά ελληνικά, μιας και η μητρική τους γλώσσα είναι η ρομανί. «Χωρίς την εκμάθηση της ελληνικής τα παιδιά αυτά αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις τάξεις του Νηπιαγωγείου και, στη συνέχεια, του Δημοτικού. Αποθαρρύνονται και αυτά και οι γονείς τους, με αποτέλεσμα να μη συνεχίζουν το σχολείο και να βγαίνουν στους δρόμους για να πουλάνε λουλούδια ή να δουλεύουν στα χωράφια», εξηγεί η κ. Σουλεϊμάν.

Να σημειωθεί ότι οι ανάγκες που καλύπτει ο Σύλλογος Ελπίδα αφορούν περί τα 48 παιδιά από τα 100 που πρέπει να ενταχθούν σε μια τέτοια δομή. Αλλα τόσα έπρεπε να εγγραφούν στις νηπιακές τάξεις, αλλά, ελλείψει υποδομών, φοιτούν σήμερα 30-35. Αν διακοπεί η λειτουργία του, τα παιδιά αυτά δεν θα έχουν καμία ελπίδα. Ούτως ή άλλως, η δραστηριοποίηση του συλλόγου είχε δημιουργήσει ένα νέο «στάτους» στην περιοχή: γυναίκες του οικισμού που τεκνοποιούσαν από την ηλικία των 14 ετών απέκτησαν επαγγελματικές δεξιότητες μέσω επιμορφωτικών σεμιναρίων, ενήλικοι μάθαιναν ελληνική γραφή και ανάγνωση, ενώ όλα αυτά, ενταγμένα σε ένα γενικότερο πλέγμα πολιτισμικών προσπαθειών, άλλαξαν το τοπίο σε ένα γκέτο όπου το ποσοστό του αναλφαβητισμού άγγιζε το 95%.

Η δραστήρια πρόεδρος, που βραβεύτηκε το 2007 από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια για τα πεπραγμένα της στο σύλλογο, δεν μασάει τα λόγια της. «Απ' ό,τι φαίνεται, σκοπός τους είναι να μας παραδώσουν στους Τούρκους, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να μας δεχτούν στα μειονοτικά σχολεία, καθώς αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι δεν θέλουν να μας αναγνωρίσουν ως Ελληνες Ρομά. Πριν από μερικά χρόνια το ελληνικό κράτος όρισε να πηγαίνουμε υποχρεωτικά σε νηπιαγωγεία. Οι τουρκικής καταγωγής μουσουλμάνοι έφτιαξαν δικά τους νηπιαγωγεία, όπου διδάσκονται μόνο τουρκικά. Μας πίεζαν, κι ακόμη το κάνουν, να γραφτούμε σ' αυτά. Εμείς όμως θέλουμε να έχουμε σωστή εκπαίδευση στη γλώσσα του κράτους όπου ζούμε».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Μειονότητα/Μουσουλμανική/Ρομά
Ραδιόφωνο-συχνότητες-web
Παιδί