Έντυπη Έκδοση

Μουσική παιδεία

Η μοναδική ελπίδα μας να παραμείνουμε άνθρωποι

«Τι ειρωνεία... Να καταργείται το μάθημα της μουσικής και των εικαστικών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της χώρας που γέννησε τη μουσική και τα εικαστικά...».

Τα λόγια ανήκουν στον Ιάκωβο Κονιτόπουλο, γενικό γραμματέα της Ενωσης Ελλήνων Μουσουργών και καθηγητή μουσικής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση εδώ και μια 25ετία.

Κι αυτός, όπως και οι συνάδελφοί του, στις 2 Αυγούστου έκπληκτοι και σοκαρισμένοι πήραν στα χέρια τους το νέο πρόγραμμα για το Γυμνάσιο και το Λύκειο που έφτασε σε όλες τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και δημοσιεύτηκε στον ηλεκτρονικό και τον έντυπο Τύπο. Το ανυπόγραφο αυτό non paper καταργεί εντελώς το μάθημα της μουσικής στη Β' και τη Γ' Γυμνασίου και δεν κάνει καν λόγο για τη χορωδία, η οποία πλέον δεν υπολογίζεται στο ωράριο των καθηγητών!

Παραμένει στο Δημοτικό

Μέχρι και πέρυσι, εξηγεί ο Ι. Κονιτόπουλος, οι μαθητές όλων των τάξεων Γυμνασίου έκαναν μία ώρα την εβδομάδα μουσική και δύο ώρες την εβδομάδα χορωδία. Στο Λύκειο η μουσική δεν διδάσκεται καθόλου. Μόνο η αισθητική αγωγή - κι αυτή ως μάθημα επιλογής.

Ευτυχώς, στο Δημοτικό το μάθημα παραμένει ως έχει (διδάσκεται από την Γ' έως και την Στ' Δημοτικού). Στο Γυμνάσιο όμως; Σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα, που έχει αναστατώσει τον κόσμο της εκπαίδευσης, τα παιδιά θα έχουν μουσική μόνο ένα δίωρο την εβδομάδα και μόνο στην Α' Γυμνασίου.

Και να σκεφτεί κανείς πως η μουσική διδασκόταν στην Ελλάδα πολύ πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακόμα και επί Μεταξά! «Ενα άλλο τερατώδες που παρατηρεί κανείς στο πρόγραμμα αυτό του επονομαζόμενου "Σχολείου του 21ου αιώνα" είναι ότι μειώνει τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και αυξάνει τις ώρες διδασκαλίας της αγγλικής!».

Οι αλλαγές που περιγράφονται σημαίνουν πως τα παιδιά από 13 έως 18 χρόνων δεν θα έχουν καμία απολύτως επαφή με τη μουσική στο σχολείο.

Κι όμως. «Το μάθημα της μουσικής είναι μια ουσιαστική ώρα αισθητικής αγωγής η οποία προσφέρει άνοιγμα των οριζόντων των παιδιών, ψυχική ανάταση, δημιουργία, επαφή με την υψηλή τέχνη. Την ώρα αυτή μαθαίνουν για τα διεθνή μουσικά ρεύματα, για την εξέλιξη της μουσικής από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, για τη θεωρία της μουσικής, για τη μουσική και την εικόνα, τη μουσική και το θέατρο, τη μουσική και τα εικαστικά».

Η ειρωνεία είναι πως παλαιότερα οι εκπαιδευτικοί είχαν εκφράσει επανειλημμένως την απαίτησή τους το μάθημα της μουσικής να γίνει επιτέλους δίωρο σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου...

Η Ανθή Γουρουντή, εκπρόσωπος της Επιτροπής Αγώνα Καθηγητών Μουσικής στην Εκπαίδευση και επί 23 χρόνια καθηγήτρια μουσικής στα σχολεία, θίγει ακόμα μία σημαντική παράμετρο: «Το μάθημα της μουσικής απαιτείται για να μπουν τα παιδιά στα πανεπιστημιακά τμήματα μουσικών σπουδών μέσω των πανελλαδικών εξετάσεων. Πώς το καταργούν λοιπόν; Είναι σαν να σου λένε "στείλε το παιδί στον ιδιωτικό τομέα". Κι αν κάποιοι γονείς δεν έχουν να πληρώσουν;».

Και δεν είναι το μόνο πρόβλημα. «Το μάθημα της μουσικής», λέει ο Ι. Κονιτόπουλος, «μέχρι τώρα διδασκόταν και στο πιο ακριτικό σχολείο και χωριό, φέρνοντας σε επαφή με τη μουσική μαθητές που δεν είχαν κανένα απολύτως καλλιτεχνικό ερέθισμα. Τώρα;».

«Από τη Β' Γυμνασίου και μετά στερούν από το παιδί το δικαίωμα να εκτονώσει την παιδικότητα και τη δημιουργικότητά του», υπογραμμίζει η Ανθή Γουρουντή. «Και κάτι ακόμα: ξέρετε πως τα μουσικά και καλλιτεχνικά σχολεία της Ελλάδας, δηλαδή τα σχολεία με αμιγή καλλιτεχνική δραστηριότητα, έχουν μηδενική παραβατικότητα σε εποχές που μιλάμε συνεχώς για bullying και ναρκωτικά; Αυτό λέει πολλά».

Και μια και ο λόγος για τα Μουσικά Σχολεία, «μας έχει βάλει σε σκέψεις το γεγονός πως το υπουργείο στο πρόγραμμά του για τη διαβούλευση για το Νέο Λύκειο δεν περιλαμβάνει το πρόγραμμα των Μουσικών Λυκείων...».

Πέρα από την προφανή του διάσταση, δηλαδή την ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση της καλλιτεχνικής παιδείας σε αυτή τη χώρα, το θέμα έχει και σοβαρές εργασιακές διαστάσεις. «Φαίνεται πως πάνε σιγά σιγά να καταργήσουν εντελώς αυτό το μάθημα», εκτιμά ο Ι. Κονιτόπουλος. «Και έτσι, να ξεφορτωθούν χιλιάδες εκπαιδευτικούς αυτής της ειδικότητας. Ηδη ανακοινώθηκε η κατάργηση του μαθήματος της τεχνολογίας, που στην ουσία σημαίνει πως απολύονται πάνω από 1.300 καθηγητές».

Για τους καθηγητές μουσικής υπάρχει ο εξής κίνδυνος: «Αν δεν βρεθούν σχολεία για να καλύψουν οι καθηγητές τις προβλεπόμενες από το νόμο ώρες διδασκαλίας τους, κινδυνεύουν να μετατραπούν σε ωρομίσθιους ή να τεθούν σε διαθεσιμότητα-κινητικότητα».

«Την ίδια στιγμή», προσθέτει η Ανθή Γουρουντή, «δόθηκε μέσω του ΕΣΠΑ σε ιδιωτικούς φορείς ανάθεση δράσεων πολιτισμού στην εκπαίδευση. Για να καλυφθούν τα όποια κενά...».

Ταυτόχρονα δημιουργείται «ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα στη νησιωτική Ελλάδα, όπου οι διορισμένοι καθηγητές, προκειμένου να καλύψουν το ωράριό τους, καλούνται να διδάξουν σε σχολεία γειτονικών νησιών. Πώς ακριβώς θα γίνεται αυτό όταν έχει φουρτούνα; Και με τι κόστος - τη στιγμή που όλοι έχουμε υποστεί μειώσεις;».

Συγχωνεύσεις

Εν τω μεταξύ, το υπουργείο Παιδείας, πριν από μερικές εβδομάδες, ανακοίνωσε το κλείσιμο 118 Δημοτικών Σχολείων σε όλη την Ελλάδα. Από τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσουν και οι συγχωνεύσεις Γυμνασίων και Λυκείων. «Αυτό σημαίνει, βέβαια, πως θα περισσέψουν καθηγητές και θα τους διώξουν. Βλέπετε, η τρόικα ζητά 12.500 απολύσεις από το Δημόσιο έως τέλη Σεπτεμβρίου...».

Μετά το non paper της 2ας Αυγούστου οι εκπαιδευτικοί συσπειρώθηκαν σε μια κοινή Επιτροπή Αγώνα Καθηγητών Μουσικής στην Εκπαίδευση. Ολοι, από την Ενωση Ελλήνων Μουσουργών και τον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο μέχρι τους Συλλόγους Καθηγητών Μουσικής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και τους αποφοίτους των Μουσικών Τμημάτων των Πανεπιστημίων της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Ιονίου, καταδικάζουν αυτή την αδιανόητη απόφαση και ετοιμάζονται για ακόμα πιο δυναμικές κινητοποιήσεις τον Σεπτέμβριο. «Είμαστε αποφασισμένοι για μια ολομέτωπη σύγκρουση με το υπουργείο. Διεκδικούμε το σχολείο που αξίζει στα παιδιά μας».

«Ολα δείχνουν πως τα παιδιά σήμερα ωθούνται σε μια τυποποιημένη γνώση, χωρίς κριτικό νου, χωρίς αισθητική ανάπτυξη, χωρίς την αντίληψη του ωραίου - ό,τι δηλαδή μπορεί να περικλείει ο όρος "καλλιτεχνία"», καταλήγει με πικρία ο Ιάκωβος Κονιτόπουλος.

Η Ενωση Ελλήνων Μουσουργών σε επιστολή της επικαλείται το πρωτοποριακό σύστημα μουσικής εκπαίδευσης που εφάρμοσε πριν από 38 χρόνια η Βενεζουέλα: το El Sistema. Το αποτέλεσμα είναι πως σήμερα στη Βενεζουέλα ένας στους εκατό ανθρώπους ανήκει σε μια ορχήστρα! Και επισημαίνει: «Στον αντίποδα της Βενεζουέλας, η φτωχή Ελλάδα», κάνοντας έκκληση: «Μην καταστρέφετε τη μουσική και τον πολιτισμό, τη μοναδική μας ελπίδα να παραμείνουμε άνθρωποι...».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

1 σχόλιο

1 Ο/Η αριοστος έγραψε: (πριν 1 έτος)
Αν χρειαζεται ο υπουργος παιδειας και παλαιος μου συμμαθητης στην Ιωνιδειο σχολη,να πειστει για την αναγκαιοτητα της μουσικης στην εκπαιδευση, ας θυμηθει την συγκλονιστικη παιδαγωγικη παρουσια του δασκαλου μας της μουσικης κ.Ζυγουρη και τους σπουδαιους μουσικους που ενεπνευσε, οι οποιοι στελεχωσαν ακομη και την νεοσυστατη τοτε ορχηστρα νεων της Ε.Ο.Κ. Η ιδια παραινεση απευθυνεται και στον εταιρο συμμαθητη μας και μ ο υ σ ι κ ο σ υ ν θ ε τ η Δημητρη Παπαδημητριου, μαθητη του εν λογω δασκαλου και θαυμαστη
(κατα δηλωση του) του κ.υπουργου..μικροι μαθητες, μεγαλων δασκαλων...Η καταρα της γενιας μου...
Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 1

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εκπαιδευτικοί/Καθηγητές
Απεργίες και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας
Παιδεία
Εκπαίδευση
Μουσική
Κύριο θέμα
«Σχολείο χωρίς καθηγητή Καλλιτεχνικών; Πάμε κατά διαόλου»
Τελευταίες ειδήσεις στην κατηγορία Τέχνες & Πολιτισμός
Αμφίπολη: Στο φως ολόκληρες οι Καρυάτιδες
Α΄Συνάντηση ομάδων Θεατρικού Παιχνιδιού
Aισχύλεια: Ο καλός στρατιώτης Σβέικ
Eγκαίνια για το... «ασκαρδαμυκτί»
Αμφίπολη: Η λεηλασία της χρυσής πόλης