Έντυπη Έκδοση

Ο Εισαγγελέας και η Βουλή

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ δεν κατάλαβε ή δεν θέλησε να καταλάβει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου: Την εξουσία του εισαγγελέα, όταν πρόκειται για υπουργούς, στο προκαταρκτικό στάδιο και έως την άσκηση της ποινικής δίωξης, δεν την ασκούν οι εισαγγελικοί λειτουργοί.

Την ασκεί μόνη η Βουλή. Το Σύνταγμα είναι τόσο σαφές, ώστε οποιαδήποτε παρερμηνεία του είναι ασυγχώρητη. Οδηγεί σε ευθεία παραβίασή του.

ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ τύπου που εξέδωσε την Παρασκευή η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επιβεβαιώνει την παρανόηση του κ. Σανιδά, σημείο προς σημείο:

1ον: Αρχίζει ο κ. Σανιδάς: «Κατάχρηση εξουσίας συνιστά όχι μόνον η παράλειψη διώξεως ενόχου αλλά και η δίωξη κάποιου αθώου». Ομως, ο εισαγγελέας δεν μπορεί να διώξει υπουργό, αθώο ή ένοχο. Μπορεί, ωστόσο, με την παράλειψη να στείλει στη μόνη αρμόδια Βουλή «στοιχεία συνδεόμενα με ενδεχόμενη ποινική ευθύνη υπουργού», να εμποδίσει τη δίωξη ενόχου.

2ον: Υποστηρίζει ο κ. Σανιδάς ότι: «Θα πρέπει να προκύπτει από τα στοιχεία μια άξια λόγου πιθανολόγηση ποινικής ευθύνης υπουργών ή υφυπουργών». Οχι. Στοιχεία συνδεόμενα με ενδεχόμενη ποινική ευθύνη υπουργού (ή υφυπουργού) πρέπει να αποστέλλονται αμελλητί στη Βουλή. «Σε καμιά περίπτωση δεν επιτρέπεται σ' αυτόν που διενεργεί την έρευνα ή την εξέταση αξιολόγηση στοιχείων που έχουν σχέση με ενδεχόμενη ποινική ευθύνη Υπουργών» (άρθρο 4 παρ. 4 του νόμου 3126 του 2003 «Ποινική Ευθύνη των Υπουργών»).

3ον: Υπενθυμίζει ο κ. Σανιδάς ότι «για τη δίωξη κατά ιδιωτών σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας απαιτούνται πλέον μετά το 2003 επαρκείς ενδείξεις». Ναι, αλλά για τους υπουργούς την ύπαρξη αυτών των ενδείξεων τη διαπιστώνει μόνη η Βουλή. Οχι ο εισαγγελέας. Και μάλιστα στο τέλος και όχι στην αρχή της διαδικασίας για τη σύσταση Επιτροπής με σκοπό τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης.

4ον: Αναφέρει ο κ. Σανιδάς για το κρίσιμο θέμα: «Στην υπόθεση Βατοπεδίου, την οποία ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ανέσυρε από το αρχείο, ο ίδιος είχε κρίνει τον Οκτώβριο του 2008 ότι δεν προκύπτουν στοιχεία σε βάρος υπουργών». Ομως: είχε ο ίδιος διαπιστώσει ότι οι κακουργηματικές πράξεις εις βάρος της περιουσίας του Δημοσίου είχαν συντελεστεί με υπογραφές υπουργών και υφυπουργών. Αρα είχε βρει στοιχεία αντικειμενικά συνδεόμενα με ποινική ευθύνη υπουργών.

Προχώρησε σε συνταγματικά ανεπίτρεπτη αξιολόγηση των υποκειμενικών στοιχείων και τους απήλλαξε λόγω πλάνης. Ενός κακού γενομένου, μύρια έπονται.

5ον: Επικαλείται ο κ. Σανιδάς το πλειοψηφικό πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής ως επιβεβαιωτικό της δικής του κρίσης. Λάθος μέγα. Αλλος ο ρόλος της Εξεταστικής των πραγμάτων Επιτροπής (άρθρο 68 του Συντάγματος), άλλος εκείνος της Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης για την ποινική ευθύνη υπουργών του άρθρου 86 (ο κ. Σανιδάς την ονομάζει ακόμη «προανακριτική», που δεν λέγεται πια και δεν είναι). Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, επικαλούμενος την πρώτη, εμπόδισε τη Βουλή να αποφασίσει αν θέλει ή δεν θέλει τη δεύτερη.

6ον: Ισχυρίζεται ο κ. Σανιδάς ότι από την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης κατά των συμμετόχων δεν προέκυψαν «νεότερα στοιχεία». Αλλά: Δεν χρειάζονταν και δεν είχε τη συνταγματική δυνατότητα να τα αξιολογήσει.

7ον: Θεωρεί, τέλος, ο κ. Σανιδάς ότι αν έστελνε τα στοιχεία στη Βουλή, «θα παραβίαζε τη συνείδησή του και το νόμο», «θα άφηνε να εννοηθεί ότι υπήρχε θέμα ποινικής ευθύνης υπουργών» και «ενεργώντας έτσι, θα παρενέβαινε ανεπιτρέπτως στη λειτουργία των άλλων δύο εξουσιών και εντέλει στα πολιτικά πράγματα της χώρας». Αντιθέτως. Θα εφάρμοζε το Σύνταγμα και το νόμο. Δεν είχε εξουσία ούτε να αποφανθεί ούτε να υπονοήσει αν υπάρχει ή δεν υπάρχει ευθύνη υπουργών. Τώρα, παρενέβη εναντίον της μιας εξουσίας, της Βουλής, και υπέρ της άλλης, της Κυβέρνησης (που τον είχε διορίσει) και εντέλει στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ ο κ. Σανιδάς. Σειρά λαθών, στην πραγματικότητα. Με το δελτίο τύπου μάς εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν στα λάθη του. Προκάλεσε πολιτικό σάλο. Απαραδέκτως γενικευμένο σε όλη τη Δικαιοσύνη και με υπερβολική έξαρση της κομματικής αντιπαλότητας. Μήπως -λέμε μήπως- θα μπορούσε ο ίδιος ο κ. Σανιδάς να διορθώσει το λάθος του και να στείλει τον φάκελο στη Βουλή; Η εμμονή στο λάθος, χειρότερη από το ίδιο, αυτή θα είναι «ελάχιστα κολακευτική για τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Γνώμες