Έντυπη Έκδοση

Σε λίγο και στα ελληνικά το έργο του Αλέν ντε Μποτόν «Πώς να σκεφτόμαστε το σεξ»

Κάν' το με μια Παρθένο

Πορνογραφικά σάιτ με Παναγίες του Μποτιτσέλι; Ιδού το νέο -πεφωτισμένο- είδος πορνό που οραματίζεται ο Αλέν ντε Μποτόν! Στο τελευταίο του βιβλίο «Πώς να σκεφτόμαστε το σεξ», που αναμένεται σύντομα από τον «Πατάκη» (μετ. Α. Καλοκύρης), ο διάσημος Ελβετός δοκιμιογράφος ισχυρίζεται ότι τέτοια έργα τέχνης θα μπορούσαν κάλλιστα να προκαλέσουν σεξουαλικές φαντασιώσεις, φαντασιώσεις με πιο ευγενικές ανθρώπινες πλευρές.

Η  Παναγία και το Θείο βρέφος με το μικρό Αγιο Ιωάννη το Βαπτιστή περίπου το 1470. Η Παναγία και το Θείο βρέφος με το μικρό Αγιο Ιωάννη το Βαπτιστή περίπου το 1470. συγρΗ πορνογραφία στην παρούσα μορφή της, επισημαίνει, μας ζητάει να παραμερίσουμε τις αξίες, την ευφυΐα και τις αισθητικές μας ανησυχίες, για ν' αφιερωθούμε ολοκληρωτικά στο πλέον ανεγκέφαλο είδος λαγνείας.

Η χριστιανική τέχνη, όμως, όσο απίθανο κι αν μοιάζει, θα 'ταν ιδανική, λέει, για να μας απαλλάξει από την ηλιθιότητα, την εκμετάλλευση και την κτηνωδία με τις οποίες είναι ταυτισμένη η σεξουαλικότητα...

Για κάποιους ψευδοφιλόσοφος, που τσαλαβουτάει στα πιο διαφορετικά γνωστικά πεδία, για άλλους λαμπρό μυαλό, με το χάρισμα της σύνθεσης, ο Αλέν ντε Μποτόν (βλ. «Μικρή φιλοσοφία του έρωτα», «Πώς ο Προυστ μπορεί ν' αλλάξει τη ζωή σου», «Θρησκεία για άθεους» κ.ά.) θεωρεί πως το πρόβλημα δεν είναι ότι σκεφτόμαστε το σεξ υπερβολικά, αλλά ότι το σκεφτόμαστε με λάθος τρόπο.

Ο λόγος άλλωστε που έγραψε το συγκεκριμένο εγχειρίδιο αυτοβοήθειας δεν είναι για να μας διδάξει πώς να συνουσιαζόμαστε πιο έντονα ή πιο συχνά, αλλά για να μας προτρέψει να σκεφτούμε το σεξ συνετότερα και βαθύτερα.

Οπως αναγνωρίζει στην εισαγωγή του, το σεξ δεν είναι ποτέ απλό ή ωραίο, όπως θα επιθυμούσαμε: «Από τη φύση του δεν είναι δημοκρατικό, ούτε ευγενικό. Συνδέεται άρρηκτα με την αναλγησία, την καταπάτηση και την επιθυμία για υποδούλωση και ταπείνωση. Αρνείται ν' αποτελέσει όμορφα και ωραία το επιστέγασμα της αγάπης, ως θα όφειλε.

»Παρά τις όποιες προσπάθειες να το δαμάσουμε, έχει την τάση να επιφέρει το χάος στη ζωή μας και να συντηρεί την παράλογη και πιθανόν άσπονδη διαμάχη του με τις υψηλότερες δεσμεύσεις και αξίες μας. Τις περισσότερες φορές η μόνη μας επιλογή είναι να καταπιέζουμε τις απαιτήσεις του»...

Σε τι λοιπόν μπορεί να φανεί χρήσιμο το πόνημά του; Στο να λειτουργήσει παρηγορητικά, απαντάει, στο να μας θυμίσει ότι δεν είμαστε οι μόνοι που βιώνουμε τις ταπεινωτικές και ιδιόμορφες δυσκολίες που προκαλεί η σεξουαλική ορμή.

Ο συγγραφέας Αλέν ντε Μποτόν Ο συγγραφέας Αλέν ντε Μποτόν Πριν ωστόσο επικεντρωθεί στα πολλαπλά προβλήματα του σεξ, ο Αλέν ντε Μποτόν ξεκινάει από τις χαρές του, αντλώντας υλικό τόσο από την επιστήμη της βιολογίας όσο και από τις Γραφές. Καθώς δε διανύει την απόσταση από το φιλί ώς τον οργασμό, εξερευνά από την έννοια της ντροπής και την αίσθηση της χυδαιότητας ώς το ψυχολογικό υπόβαθρο του φετιχισμού.

Γιατί δεν μας έλκουν εξίσου όσα άτομα είναι εμφανίσιμα και υγιή; Πώς και οι άνθρωποι έχουν τόσο διακριτές προσωπικές προτιμήσεις; «Η φαινομενικά επιφανειακή σεξουαλική σχέση που νιώθουμε για τους άλλους, στην πραγματικότητα ίσως καταδεικνύει μια βαθύτερη κατανόηση και αξιολόγηση τους εσωτερικού τους κόσμου», εικάζει ο Ντε Μποτόν. Εξ ου και η καθησυχαστική προσέγγιση εκ μέρους του της σεξουαλικής απόρριψης. Αντί να την ερμηνεύουμε ως μια «ηθική κριτική», θα 'ταν πιο ακριβές και πιο απελευθερωτικό, υποστηρίζει, να την ερμηνεύαμε σαν ένα «απλό ατύχημα».

Στο κεφάλαιο όπου απλώνονται τα προβλήματα του σεξ, θίγεται αναπόφευκτα και η έλλειψη σεξουαλικής επιθυμίας. Ο Ντε Μποτόν εξετάζει τη σποραδικότητα της ερωτικής επαφής μεταξύ μακροχρόνιων συντρόφων, ανατέμνει τον πόθο υπό το πρίσμα του Φρόιντ, ενώ υπερασπίζεται κι εδώ την υψηλή τέχνη ως αφροδιασιακό, μιλά για το βάσανο της ανικανότητας αλλά και για τους σάπιους καρπούς της μνησικακίας που ταλανίζει τα ζευγάρια κι επιχειρεί να ζυγίσει τα θετικά και τα αρνητικά της ερωτικής απιστίας.

«Οι σύζυγοι που οργίζονται επειδή προδόθηκαν αποφεύγουν μια βασική, τραγική αλήθεια: κανείς δεν μπορεί να σημαίνει τα πάντα για κάποιον άλλον», γράφει. «Αντί ν' αποδεχτούν αυτήν την τρομαχτική σκέψη με τη δέουσα αξιοπρέπεια και μελαγχολία, οι "προδομένοι" σύζυγοι ενθαρρύνονται συχνά να κατηγορήσουν τους "προδότες" ότι σφάλλουν ηθικά όταν θεωρούν τη σχέση τους ελαττωματική».

Και όπως συμπληρώνει, «εκείνο που διαχωρίζει το σύγχρονο γάμο από τους ιστορικούς προδρόμους του είναι το θεμελιώδες αξίωμά του, σύμφωνα με το οποίο όλες μας οι επιθυμίες για αγάπη, σεξ και οικογένεια οφείλουν να εδράζονται σε ένα και το αυτό πρόσωπο.

»Καμία άλλη κοινωνία δεν έχει υπάρξει τόσο αυστηρή ή αισιόδοξη για το θεσμό του γάμου, ούτε τελικά, εξαιτίας αυτού, τόσο απογοητευμένη».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Εκκλησιαστικά & θρησκευτικά θέματα
Συγγραφείς/Συγγράμματα
Βιβλίο
Αναπαραγωγή και σεξουαλική συμπεριφορά