Έντυπη Έκδοση

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΝΙΚΟΥ ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΛΛΙΟΥ ΤΟ 1976 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

Από τις βόμβες στη Βουλή και πίσω στο κελί

Ηταν 16 Δεκεμβρίου του 1976, όταν στην κηδεία του Ευ. Μάλλιου, απότακτου αστυνόμου και βασανιστή της δικτατορίας, που είχε εκτελέσει η «17 Νοέμβρη», κεντρικός ομιλητής ήταν ο Γ. Γεωργαλάς.

1995: Συνέντευξη Τύπου της Χρυσής Αυγής μετά από επιθέσεις σε Πάντειο και ΑΣΟΕΕ. Αριστερά του Ν. Μιχαλολιάκου, ο υπαρχηγός Αντώνης Ανδρουτσόπουλος, γνωστός με το ψευδώνυμο «Περίανδρος», που τρία χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε σε άλλη επίθεση και τελικά καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας 1995: Συνέντευξη Τύπου της Χρυσής Αυγής μετά από επιθέσεις σε Πάντειο και ΑΣΟΕΕ. Αριστερά του Ν. Μιχαλολιάκου, ο υπαρχηγός Αντώνης Ανδρουτσόπουλος, γνωστός με το ψευδώνυμο «Περίανδρος», που τρία χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε σε άλλη επίθεση και τελικά καταδικάστηκε σε 12 χρόνια κάθειρξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας Παρουσίασε τον Μάλλιο ως μάρτυρα της Ελλάδας και προανήγγειλε: «Θα απαντήσουμε οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος. Θέλουν πόλεμο, θα τον έχουν», είπε και πρόσθεσε: «Φωτιά και τσεκούρι»!

Και αμέσως το έκαναν πράξη με λιντσάρισμα στους δημοσιογράφους. Ανάμεσα σε όσους αναγνωρίστηκαν ως δράστες και διατάχθηκε η σύλληψή τους, ήταν και ο Νίκος Μιχαλολιάκος, 19 ετών τότε. Ο ίδιος είχε ισχυριστεί ότι δεν μετείχε στα επεισόδια, πως δεν εμφανιζόταν σε καμιά από τις φωτογραφίες και ότι ο μάρτυρας που τον ενέπλεκε είχε περιπέσει σε αντιφάσεις. Ανακριτής και εισαγγελέας αποφάσισαν την προφυλάκισή του, αν και αργότερα αφέθηκε ελεύθερος, όπως και οι υπόλοιποι. Την άνοιξη του 1977 ήταν μεταξύ των 29 που παραπέμφθηκαν σε δίκη γι' αυτή την υπόθεση. Τότε ο Μιχαλολιάκος ήδη είχε καταταγεί στο στρατό και το δικαστήριο αποφάσισε να διαχωρίσει γι' αυτόν την υπόθεση, με το σκεπτικό ότι δεν είχε κληθεί εμπρόθεσμα. Η δίκη, ωστόσο, δεν έγινε ποτέ και τα αδικήματα παρεγράφησαν.

Οπλα

Αλλά και δυόμισι μήνες μετά τα επεισόδια στην κηδεία του Μάλλιου, έκθεση της Αστυνομίας τον έφερε να εμπλέκεται στην ανεύρεση όπλων και πυρομαχικών μετά τη σύλληψη τριών βομβιστών. Ηταν μεταξύ πέντε προσαχθέντων και κλήθηκε να δώσει εξηγήσεις στον ανακριτή για τυφλές βομβιστικές ενέργειες στην Αθήνα.

Σύντομα, τον Ιούλιο του 1978, η Αστυνομία ανακοίνωσε ότι εξάρθρωσε «φασιστική τρομοκρατική οργάνωση» και συνέλαβε εννέα, μεταξύ τους και τον Ν. Μιχαλολιάκο, τότε 21 ετών. Κατηγορήθηκε για κατάρτιση και συμμετοχή σε τρομοκρατική ομάδα. Σύμφωνα με την τότε ανακοίνωση της Γενικής Ασφάλειας, τα μέλη της ομάδας κατά την τελευταία τριετία διένειμαν προκηρύξεις, έσπαζαν βιτρίνες βιβλιοπωλείων, έκαναν επιθέσεις κατά γραφείων πολιτικών κομμάτων και έβαζαν βόμβες. Είχε προηγηθεί, λίγες ημέρες νωρίτερα, ένα απίστευτο μπαράζ βομβιστικών επιθέσεων στην Αθήνα, με σημαντικότερες τις εκρήξεις στους κινηματογράφους «Ελλη» και «Ρεξ», που προέβαλλαν δύο ταινίες από την τότε ΕΣΣΔ. Είχαν τραυματιστεί 23 πολίτες-θαμώνες των κινηματογράφων, ορισμένοι εκ των οποίων σοβαρά.

Στο στρατό

Ο Μιχαλολιάκος τότε υπηρετούσε στο στρατό ως έφεδρος ανθυπολοχαγός, σε μια μονάδα του Πεζικού στη Μυτιλήνη. Μάλιστα ο στρατός είχε κάνει εκείνη την περίοδο ΕΔΕ για να διαπιστωθεί εάν είχε κλαπεί από τη μονάδα στρατιωτικό υλικό, χωρίς να προκύψει κάποιο εύρημα. Αυτό αποτέλεσε και άλλοθι για τον ίδιο, όταν τον κάλεσαν, καθώς επικαλέστηκε ότι τις ημέρες που τον έφεραν να είναι σε επαφές με άλλους, εκείνος έδινε κατάθεση για την ΕΔΕ. Στην πορεία, το κατηγορητήριο τροποποιήθηκε για τον ίδιο και άλλους τρεις και τελικώς δεν παραπέμφθηκαν με τον αντιτρομοκρατικό νόμο, αλλά με αυτόν περί όπλων και εκρηκτικών.

Στη δίκη, ο διοικητής της Γενικής Ασφάλειας είχε καταθέσει ότι υπάρχουν αποδείξεις ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ο Μιχαλολιάκος είχε εκπαιδευτεί στα εκρηκτικά και επικαλέστηκε ομολογίες των κατηγορουμένων. Εμφανιζόταν να είχε παραδώσει σε συγκατηγορούμενό του 11 πυροκροτητές, ενώ στη βιβλιοθήκη του είχε εντοπιστεί αυτοσχέδια βόμβα. Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο, του επέβαλε ποινή 13 μηνών και οδηγήθηκε στον Κορυδαλλό. Στο Εφετείο μειώθηκε η ποινή του κατά 40 μέρες.

Το γεγονός ότι όντας υπόδικος είχε γίνει αξιωματικός στο στρατό, απασχόλησε το Κοινοβούλιο με ερώτηση βουλευτών του ΚΚΕ και προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο τότε υπουργός Αμυνας Ευ. Αβέρωφ είχε ισχυριστεί ότι το θέμα διέφυγε... την προσοχή των αρμοδίων.

Τον Δεκέμβριο του 1980 κυκλοφόρησε η έντυπη «Χρυσή Αυγή» με υπεύθυνο έκδοσης τον ίδιο και τη σβάστικα στο εξώφυλλό της. Στην έκδοση κυριαρχούσαν οι αναφορές στον Χίτλερ, ο θεωρητικός του ναζισμού Α. Ρόζενμπεργκ, ο Ρ. Φράισλερ του Τρίτου Ράιχ, ο Βέλγος στρατηγός των SS Λ. Ντεγκρέλ, στελέχη των νεοναζιστών μέχρι και Ελληνες δωσίλογοι. Στο περιοδικό αρθρογραφούσαν συγκατηγορούμενοί του στις υποθέσεις των βομβιστικών ενεργειών. Αλλά και ο σημερινός βουλευτής της Χ.Α. Χρ. Παππάς, που το 1983 έγραφε έναν ύμνο στον Χίτλερ για την επέτειο της πτώσης του ναζισμού.

«Είμαστε Ναζιστές εάν αυτό δεν σας ενοχλεί γλωσσικώς (εμάς μας ενοχλεί) γιατί μέσα στο θαύμα της Γερμανικής Επαναστάσεως του 1933 είδαμε τη Δύναμη που θα λυτρώσει την ανθρωπότητα από την εβραϊκή σαπίλα, είδαμε τη Δύναμη που θα μας οδηγήσει σε μια καινούργια ευρωπαϊκή αναγέννηση (...). Είμαστε εξτρεμιστές γιατί μάθαμε να αγαπούμε και να μισούμε χωρίς μέτρο, αβυσσαλέα και αιώνια. Είμαστε εξτρεμιστές γιατί πιστεύουμε στην Αρετή και όχι στην Ηθική, στον πόλεμο και όχι στην ειρήνη...», έγραφαν τότε, ενώ σήμερα αποκηρύσσουν το ναζισμό ενώπιον των ανακριτικών αρχών.

Ο εκδότης Ν. Μιχαλολιάκος τότε έγραφε πως «βασική μας φιλοδοξία είναι να κρατηθεί το έντυπο αυτό μακριά από κάθε μορφή πολιτικού αγώνος. Θεωρούμε την πολιτική μία πολύ βρώμικη υπόθεσιν και τους εαυτούς μας πολύ αγνούς για να αναμειχθούν σ' αυτήν».

Στα μέσα του 1983 διαχώρισαν το τμήμα προπαγάνδας και εκδόσεων, που παρέμεινε ως «Χρυσή Αυγή», και του «Λαϊκού Συνδέσμου», που απευθυνόταν στα μαχητικά μέλη με «απαραίτητη πίστη στο καθήκον και τον φανατισμό για τα ιδανικά». Αλλά ήδη έψαχνε τρόπο να μπει στον πολιτικό στίβο.

Τον Σεπτέμβριο του 1984 ο Μιχαλολιάκος έλαβε το χρίσμα από τον έγκλειστο Γ. Παπαδόπουλο και διορίστηκε αρχηγός της νεολαίας της ΕΠΕΝ. Οι δυο τους είχαν γνωριστεί στον Κορυδαλλό, όταν είχε «φιλοξενηθεί» για λίγους μήνες για τις βομβιστικές ενέργειες. Ως αρχηγός της νεολαίας ΕΠΕΝ παρέμεινε μόνο για λίγο, όταν και ανέλαβε ο Μάκης Βορίδης -σήμερα βουλευτής της Ν.Δ.

Καταστατικό

Το 1987, με την εγκατάσταση της οργάνωσης σε νέα γραφεία επί της οδού Κεφαλληνίας, ο Λαϊκός Σύνδεσμος οργάνωσε τη δράση του μέσω ενός καταστατικού, εκτενή αποσπάσματα του οποίου ήρθαν στην επιφάνεια τις τελευταίες ημέρες, καθώς περιλαμβάνονται στο πόρισμα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που χαρακτήρισε εγκληματική την οργάνωση. Σε αυτό αναφέρεται η στρατιωτικού τύπου ιεραρχία και οργάνωση.

«Για μας τους Ελληνες εθνικοσοσιαλιστές δεν υπήρξε ποτέ κανένα δίλημμα, ο δημοκρατικός τρόπος διακυβερνήσεως, ο βασιζόμενος στην τυχάρπαστη πλειοψηφία των πολλών, δεν είχε θέση στο κίνημά μας. Είχαμε, όμως, κι άλλους λόγους, πέρα από τα δεινά της δημοκρατίας για να υποστηρίξουμε άλλες μορφές διακυβερνήσεως. Πλάι στα σκωληκόβρωτα ερείπια των δημοκρατικών κρατών βλέπαμε να φαντάζουν επιβλητικά τα οικοδομήματα των εθνών που είχαν την τύχη να οδηγούνται από μια ηγετική φυσιογνωμία. Η Γερμανία του Χίτλερ είναι φυσικά το λαμπρότερο από αυτά...». Αυτά έγραφε ο Ν. Μιχαλολιάκος στο καταστατικό, 30 ετών τότε.

Το πρώτο συνέδριο της οργάνωσης πραγματοποιήθηκε το 1990 σε μια περίοδο που στην Ευρώπη ξεπηδούσαν η μία μετά την άλλη νεοναζιστικές επιθέσεις. Αλλά και στην Ελλάδα εκμεταλλεύτηκε τη μαζική μετακίνηση μεταναστών, τότε από την Αλβανία, όπως και τους «εθνικούς κινδύνους» με το όνομα της ΠΓΔΜ και τα συλλαλητήρια.

Στη διαδήλωση του Δεκεμβρίου του 1992, ένα τάγμα εφόδου σπάει το λουκέτο της κατάληψης της ΑΣΟΕΕ φωνάζοντας «Λαός-Στρατός-Εθνικισμός» και μετά κάνουν έφοδο στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη. Την ευθύνη ανέλαβε με ανακοίνωση επισήμως η Χ.Α., ενώ ανακοίνωση της Αστυνομίας είχε επιρρίψει την ευθύνη γενικώς σε αναρχικούς! Μάλιστα, εννέα χρυσαυγίτες, που είχαν προσαχθεί (μαζί με ρόπαλα και ασπίδες) στο Αστυνομικό Τμήμα, είχαν αφεθεί ελεύθεροι.

Το συλλαλητήριο του Δεκεμβρίου βοήθησε τη Χ.Α. να επισημοποιήσει την παρουσία της ως πολιτικού κόμματος και βγάζει εφημερίδα. Πού βρήκαν τα λεφτά;

«Ενας από τους πλέον εκλεκτούς συναγωνιστές, που ακόμη είναι ενεργός μέσα στις τάξεις της Χ.Α., είχε την τύχη να κερδίσει ένα χρηματικό ποσό», είχε δικαιολογήσει ο Ν. Μιχαλολιάκος το «ένα εκατομμύριο ή και περισσότερα», όπως είχε πει ότι έλαβε εκείνη την περίοδο. Η οργάνωση γίνεται πιο μαζική και ξεκινά επαφές με ξένες ναζιστικές οργανώσεις. Το 1996 καλείται από τον Βλ. Ζιρινόφσκι, επικεφαλής του ρωσικού ακροδεξιού LDPR, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην υπό σύσταση «Πατριωτική Διεθνή». Μετείχαν ακροδεξιές οργανώσεις από διάφορες χώρες.

Αρχές του 1996 οι δήμοι Πειραιά, Κερατσινίου και Νίκαιας είχαν εκδώσει ανακοινώσεις καταδικάζοντας τις «εγκληματικές επιθέσεις των γνωστών νεοναζί της Χ.Α.». Από τότε!

Φρουρά

Οι επιθέσεις των χρυσαυγιτών πολλαπλασιάστηκαν και το 1997 ο Ν. Μιχαλολιάκος δήλωνε: «Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια φρουρά μαχητών, που την κρίσιμη ώρα θα τιμωρήσει τους προδότες...». Το 1998, πάλι, ο ίδιος έγραφε σε άρθρο του ότι «είναι αφελείς όσοι πιστεύουν ότι η Χ.Α. είναι ένα πολιτικό κόμμα όπως όλα τα άλλα. Η Χ.Α. πρέπει να καταλάβουν πως είναι Φρουρά και η Φρουρά ποτέ δεν παραδίδεται, παρά μόνο πίπτει».

Την 21η Απριλίου 2004 η Χ.Α. δημιούργησε την Πατριωτική Συμμαχία, με τον Μιχαλολιάκο στο ηγετικό σχήμα, μαζί με τον Σπ. Ζουρνατζή. Επιχείρησε να δημιουργήσει ένα μέτωπο εθνικοσοσιαλιστών και φιλοχουντικών, κάτι που στήριξε με μήνυμά του ο πραξικοπηματίας Στ. Παττακός. Συγκέντρωσε, όμως, μόλις το 0,17% στις ευρωεκλογές και το 1,34% στις δημοτικές, δύο χρόνια αργότερα.

Εκλογή

Το κατάφερε, όμως, στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, με τον Ν. Μιχαλολιάκο να εκλέγεται στο Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας. Και φρόντισε να κάνει αισθητή την παρουσία του κατά την πρώτη είσοδό του στο Δημοτικό Συμβούλιο, απευθύνοντας ναζιστικό χαιρετισμό. Από εκεί και πέρα, ο Ν. Μιχαλολιάκος πρωτοστάτησε στην άνοδο της Χ.Α., που στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές μπήκε στη Βουλή καταλαμβάνοντας 18 έδρες. Η απαίτηση του μέλους της οργάνωσης να εγερθούν οι δημοσιογράφοι στην πρώτη επαφή του Ν. Μιχαλολιάκου, μετά το αποτέλεσμα, αποτελεί πλέον μια λεπτομέρεια, μπροστά σε όσα θα ακολουθούσαν.

Πέρυσι το καλοκαίρι, μπροστά στο μνημείο του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, είχε πει ξεκάθαρα απευθυνόμενος στα μέλη του: «Εσείς είσαστε τα τάγματα εφόδου (...) Θα δούνε τότε τι σημαίνει οι ξιφολόγχες να ακονίζονται στα πεζοδρόμια». Προτροπή εμπνευσμένη από τους στίχους στο επίσημο εμβατήριο των χιτλερικών ταγμάτων εφόδου.

Με τον αέρα του πολιτικού κόμματος εντός της Βουλής, η Χ.Α. επέκτεινε τη δράση της, τις επιθέσεις κατά μεταναστών, όλα υπό τον μανδύα του αντισυστημικού κόμματος. Κι αν η επίθεση στα μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα ήχησε δυνατά, η δολοφονία του Π. Φύσσα υποχρέωσε τις Αρχές να σταματήσουν να κάνουν ότι τάχα δεν έβλεπαν. Σήμερα, ο ηγέτης της οργάνωσης βρίσκεται και πάλι στον Κορυδαλλό, όπως και στα χρόνια της νεότητάς του. Το δικαστικό κουβάρι της υπόθεσης Χ.Α. μόλις τώρα αρχίζει να ξετυλίγεται...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Οργανώσεις/Επιθέσεις/Συμμορίες
ναζισμός/νεοναζισμός
Χρυσή Αυγή