Έντυπη Έκδοση

Μια βραδιά μονάχα φτάνει;

ΘΑΥΜΑ! Το «Βιβλιοπωλείον της Εστίας» άνοιξε ξανά. Χτυπημένο απ' την αβυσσαλέα κρίση, στις 30 Μαρτίου είχε αναγκαστεί να βάλει λουκέτο. Την προπερασμένη όμως Πέμπτη άναψαν πάλι τα φώτα του.

Κόσμος έμπαινε στη βουβή και «ακίνητη» τους τελευταίους μήνες ιστορική αθηναϊκή «εστία» πολιτισμού, με φρουρό στην είσοδο την πάλαι ποτέ «ψυχή» της, τον Γιάννη Καραϊτίδη.

Τα τζάμια παρέμεναν καλυμμένα με χαρτόνια και τα βιβλία, εκεί όπου πάντοτε επικρατούσε τάξη στρατιωτική, ήταν ένα φύρδην μίγδην βουνό ριγμένο πάνω στο πάτωμα. Μια εικόνα «καταστροφής» ή μετακόμισης. Αλλους, με το πρώτο βήμα, τους έπιανε η καρδιά τους. Κάποιοι δάκρυζαν. Αλλοι χαίρονταν που ανάσαιναν βιβλία σε ένα χώρο οικείο ξανά, έστω για λίγα λεπτά.

Κανένας δεν ήξερε ακριβώς τι θα συνέβαινε στο χάπενινγκ που θα ακολουθούσε και στη μυσταγωγία του οποίου «δοκιμάστηκαν» γνωστοί εικαστικοί και ποιητές, όπως η Διοχάντη, Μαρία Λαϊνά, η Λίνα Τσίκουτα, η Αγγελική Σβορώνου, ο Βασίλης Ζηλάκος, ο Δημήτρης Τζαμουράκης και ο Αλέξανδρος Ασωνίτης. Ο avant garde εικαστικός Αγγελος Σκούρτης όμως το είχε βάλει πείσμα να δώσει παράταση ζωής σε ένα μνημείο της πόλης, όπως λέει, που αναγκάστηκε από την ύφεση, και στον κλάδο του βιβλίου, να γίνει παρελθόν.

Να πατάξει το «θάνατο» έστω για λίγο. Για την εγκατάσταση της περφόρμανς του, από αυτές που η πόλη έχει ανάγκη, πρώτη ύλη είχε τα βιβλία της «Εστίας» και την ιδιότυπη ποίηση που γράφει από μικρός. Και μουσική υπόκρουση τον Βέρντι· τη Μαρία Κάλλας στην «Τραβιάτα».

Πρώτη πράξη: Ζήτησε να πάρουμε ένα βιβλίο στην τύχη απ' το σωρό και να διαβάσουμε δυνατά μια -οποιαδήποτε - σελίδα. Λίγα λεπτά αργότερα, όρθιος πίσω από το βουνό με τα βιβλία που ο ίδιος είχε διαμορφώσει, ξεκίνησε τη θεατρική, συναισθηματικά φορτισμένη αφήγησή του. Η ποίηση συναντούσε το θέατρο και το πολιτικό σχόλιο την υπαρξιακή κραυγή. Μικροί μονόλογοι, σπαράγματα ανθρωπιάς, με ηρωίδες ιερόδουλες («Σαν γδύνεται γδέρνεται»).

Τελευταία Πράξη: Ζητήθηκε απ' όλες τις παριστάμενες κυρίες να πουν δυνατά το όνομά τους. Το μελοδραματικό βραδινό homage, σε μια έρημη Σόλωνος, δεν αφορούσε μόνο το ιστορικό βιβλιοπωλείο, αλλά και τη γυναίκα.

Η «Εστία» ζωντάνεψε. Ομως, ήταν μονάχα για μία βραδιά.

* Απόψε, πιθανότατα, είναι η τελευταία βραδιά που παίζεται το «Μπλε βαθύ σχεδόν μαύρο» του Θανάση Βαλτινού (στη Θεατρική Σκηνή του Αντωνίου) σε σκηνοθεσία του ίδιου του συγγραφέα. Μία πρόκληση για τον ίδιο αλλά και για το θεατή.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη