Έντυπη Έκδοση

Θέατρο παραλόγου με τα θέατρα

ΕΙΝΑΙ εντελώς παράλογο, αλλά στη νεοελληνική επικράτεια το παράλογο έχει γίνει κανονικότητα - διαταραγμένη, όπως πάντα. Μια «κατάσταση εξαίρεσης», στην οποία αυτό που διακυβεύεται είναι η ισχύς νόμου χωρίς το νόμο, όπως λέει κι ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν. Η Αστυνομία έχει ξεκινήσει, ακόμη μια φορά, ελέγχους για τις άδειες λειτουργίας των θεατρικών σκηνών. Θα δίνει ξανά τελεσίδικα σφράγισης; Και θα είναι οριστικό; Αγνωστο, για την ώρα.

Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα από τη φοβερή εκείνη ημέρα που πρωτοεμφανίστηκε η απειλή των λουκέτων για δεκάδες σκηνές της Αθήνας. Σαν να μην έχει μεσολαβήσει στο μεταξύ το παραμικρό - τις υπουργικές υποσχέσεις τις αφήνω απ' έξω, γιατί αφορούν τη φιλολογία. Γίνανε ή όχι πολύμηνες διαβουλεύσεις για να εκπονηθεί νέο σχέδιο νόμου; Αναμένεται πιεστικά -γιατί η χρονιά έχει ξεκινήσει και τα θέατρα ήδη υλοποιούν το πρόγραμμά τους- να έρθει ο νόμος στη Βουλή και -επιτέλους- να ψηφιστεί; Μέχρι και ειδική συνάντηση-διαβούλευση στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως πραγματοποίησε ο Πάνος Παναγιωτόπουλος. Τόσος ντόρος, τόσα σούρτα φέρτα με τυμπανοκρουσίες από τον υπουργό Πολιτισμού και το δήμαρχο Αθηναίων -ο δεύτερος αρχικώς ήταν εχθρικός, στα μισά έγινε αμφίθυμος, τελικά συμβιβάστηκε- απλά και μόνο για τα μάτια;

Το τελικό σχέδιο νόμου για τις αδειοδοτήσεις έχει αναρτηθεί στο site του ΥΠΠΟ και λιμνάζει περιμένοντας να υποβληθεί σε δημόσια διαβούλευση, ώστε κατόπιν να προωθηθεί για διαβούλευση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Και να ψηφιστεί. Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος είχε υποσχεθεί ότι η ιστορία θα θεωρείται σύντομα λήξασα.

Αμ δε. Τίποτα δεν έχει προχωρήσει, μολονότι οι άμεσα θιγόμενοι λαμβάνουν διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει άνωθεν βούληση να σφραγιστούν σκηνές.

Επικοινωνώντας όμως με το δήμο και το ΥΠΠΟ εισπράττουν την αμηχανία τους. Διότι δεν μπορούν να εγγυηθούν πραγματικά τίποτα.

Είναι τέτοια η ελληνική συνθήκη, που αν ξεκινούσε η σεζόν με το νέο νομοσχέδιο ψηφισμένο και τις σκηνές να ανήκουν πια σε καθεστώς νομιμότητας, θα έπρεπε να ανησυχούμε.

* Η σχεδόν ομόθυμη κατακραυγή του δήμου (των πολιτών) για την καλοπροαίρετη, χαζοχαρούμενη, κιτσάτη παρέμβαση των Atenistas σε σκαλιά της Μαρασλή θέτει το λεπτό ζήτημα των ορίων ιδιωτικού και δημοσίου χώρου.

Οπως επίσης και το θέμα των αδειών που δίνει ο αποτυχημένος δήμαρχος Καμίνης για τέτοιου τύπου παρεμβάσεις, «καταστέλλοντας» άλλες.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη