Έντυπη Έκδοση

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ (μία από τις διαμαρτυρόμενες έξω από το υπουργείο Οικονομικών)

«Εύκολα απολύεις μια καθαρίστρια»

«...Ετσι μας είπε ο Θεοχάρης του υπουργείου Οικονομικών, προσθέτοντας πως με 500 ευρώ είμαστε ακριβές» δηλώνει στην «Κ.Ε.» ένα από τα θύματα της διαθεσιμότητας στο Δημόσιο, που πάντα θεωρούσε το επάγγελμά της λειτούργημα

Οι καθαρίστριες έξω από το υπουργείο Οικονομικών Οι καθαρίστριες έξω από το υπουργείο Οικονομικών Η Δέσποινα Κωστοπούλου ξεκίνησε να δουλεύει από δεκαέξι χρόνων· έφτιαχνε δερμάτινες τσάντες σε ένα εργαστήριο στην Ευριπίδου. Στα είκοσί της παντρεύτηκε. Εκανε δύο κόρες, χώρισε και έγινε το αφεντικό του σπιτιού. Ξανά στο μεροκάματο μέχρι και το 1993, οπότε χτύπησε την πόρτα του προϊσταμένου μιας εφορίας ζητώντας δουλειά.

Λίγο καιρό μετά, προσελήφθη με σύμβαση ορισμένου χρόνου ως καθαρίστρια.

Σήμερα βρίσκεται ανάμεσα στις 50 καθαρίστριες οι οποίες καθημερινά εδώ και δυόμισι μήνες ξεροσταλιάζουν έξω από το υπουργείο στην Καραγεώργη Σερβίας, ζητώντας τη δουλειά τους πίσω. Καθαρίστριες υπό διαθεσιμότητα (συνολικά 595 οργανικές θέσεις) καταφθάνουν κάθε φορά από κάθε μέρος της Ελλάδας.

Οταν δεν έχουν χρήματα για εισιτήριο, οι υπόλοιπες κάνουν ρεφενέ. Κάποιοι περαστικοί δείχνουν συμπαράσταση. Οπως ένα αγόρι από τη Νιγηρία που κάθε απόγευμα τους κάνει παρέα και μία ηλικιωμένη που τους πηγαίνει κουλούρια. Μερικές από αυτές τις γυναίκες δεν έχουν χρήματα όχι μόνο για εισιτήριο, αλλά ούτε για να φάνε!

Από το 1993 μέχρι το 2000 η Δέσποινα Κωστοπούλου έπαιρνε μισθό 64.000 δραχμές. Από το 2001 έως το 2005 το Δημόσιο της έδινε 320 ευρώ. Το 2005, οπότε οι συμβάσεις έγιναν αορίστου χρόνου, άρχισε να αισιοδοξεί με έναν «καλό μισθό 850 ευρώ». «Τότε μπορούσαμε να βρούμε και κάνα μεροκάματο κι έτσι συμπληρώναμε ένα αξιοπρεπές ποσό».

Η «ευμάρεια» δεν κράτησε πολύ. Οι περικοπές του 2009 συμπίεσαν τα χρήματα στα 550 ευρώ (σε άλλες γυναίκες χωρίς προϋπηρεσία πολύ περισσότερο), εξηγεί η 51χρονη γυναίκα από τη Μανολάδα Ηλείας, ένα χωριό όπου, κατά τη δεκαετία του '60, ναι μεν υπήρχε φτώχεια, αλλά υπήρχε και ανθρωπιά. Σε φτωχική οικογένεια μεγάλωσε και η Δέσποινα. Ομως «ήταν ωραία χρόνια, δεν μας έλειψε τίποτα» θυμάται.

Ανοίγει την τσάντα και βγάζει από μέσα εκκαθαριστικά μισθοδοσίας συναδελφισσών της που, όσο εμείς μιλάμε, έχουν στηθεί με την ντουντούκα και φωνάζουν συνθήματα:

«Δεν θα κλάψω, δεν θα φοβηθώ, δεν πρόκειται να φύγω αν δεν δικαιωθώ». Μία από τις καθαρίστριες έχει λαμβάνειν για τον Δεκέμβριο 18 ευρώ, άλλη 20, άλλη 40, άλλη 123 ευρώ...

«Ο Στουρνάρας (σ.σ. υπουργός) δεν δέχεται για κανένα λόγο να μας δει και ο Μαυραγάνης (σ.σ. υφυπουργός) δηλώνει αναρμόδιος. Ο Θεοχάρης (σ.σ. γενικός γραμματέας) είναι ένας άνθρωπος που έχει σπουδάσει τον ανθρώπινο πόνο. Πραγματικά, έχει τόση ψυχραιμία. Κάθε φορά που τον συναντάμε, μας απαντά με την ίδια ξύλινη γλώσσα, λες και πατά ένα κουμπί για να μιλήσει: "Μας κοστίζετε ακριβά", "αποφάσισα να διώξω εσάς γιατί θα είχα τα λιγότερα προβλήματα". Μετά, βέβαια, καταλάβαμε τι εννοούσε»...

* Δηλαδή;

- Μάθαμε ότι, δυστυχώς, για να μη διώξουν υπαλλήλους, η Ομοσπονδία που είμαστε μέλη της, η ΠΟΕ-ΔΟΥ, αποφάσισε από κοινού με το υπουργείο να φύγουμε εμείς και δεν θα κουνιόταν φύλλο. Μάλλον δεν καταλάβανε με τι ψυχή είχαν να κάνουν και τους ενοχλήσαμε!

* Πώς βγαίνει η ζωή;

- Δεν βγαίνει.

* Πώς εκτιμάτε ότι θα τελειώσει η ιστορία αυτή;

- Θέλω να πιστεύω ότι θα γυρίσω πίσω στη δουλειά μου. Είκοσι χρόνια είναι αυτά, δεν θέλω να τα χαρίσω σε κανέναν. Εγώ αυτή τη δουλειά την κέρδισα μόνη μου, κανένας δεν μου τη χάρισε.

* Αν σας την πάρουν;

- Αλλες φορές λέω «θα αυτοκτονήσω, δεν θα αντέξω χωρίς δουλειά». Οταν δεν έχεις δουλειά, χάνεις την αξιοπρέπειά σου. Δεν έχεις χρήματα, δεν έχεις τίποτα. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν δύσκολα, δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με σένα που δεν θα έχεις λεφτά και σπίτι να μείνεις. Ξέρω καλά ότι εμένα, που έχω μάθει να ζω με αξιοπρέπεια όλα αυτά τα χρόνια, θα μου κοστίσει πάρα πολύ. Εύχομαι να μην έρθει αυτή η μέρα. Κάπου παίρνει το αυτί μου ότι ορισμένοι μαγαζάτορες δίπλα στο υπουργείο διαμαρτύρονται γιατί οι γυναίκες αυτές, λένε, τους χαλούν τη «μόστρα» του μαγαζιού τους, διώχνουν, λένε, τους πελάτες. Κάποιος πήγε να σηκώσει και χέρι επάνω τους! Αλλοι, περαστικοί, τις έβρισαν μια μέρα γιατί έκλεισαν το δρόμο.

* Σας έχουν προσβάλει ποτέ;

- Πολλές φορές. Οχι συνάδελφοι, όσο φορολογούμενοι (στην εφορία) οι οποίοι θεωρούσαν ότι ο κλάδος της καθαριότητας είναι ένα τίποτα και πως οι άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτόν δεν έχουν αξιοπρέπεια. Δεν είναι έτσι. Σαφώς έχουν αξιοπρέπεια. Τι σημασία έχει αν σκουπίζεις; Θεωρώ ότι όλα αυτά τα χρόνια έκανα λειτούργημα.

* Το πιο σκληρό που σας έχουν πει;

- «Μιλάς τώρα κι εσύ; Αντε, πάρε τη σκούπα σου να σκουπίσεις!»...

Εκκαθαριστικά των 20 και 40 ευρώ...

Αυτά εισέπραξαν οι «ακριβές» καθαρίστριες για τον Δεκέμβριο!

Η υπόσχεση στις κόρες της

Η Δέσποινα Κωστοπούλου είναι μητέρα δύο κοριτσιών. «Είναι και αυτές άνεργες. Τώρα συνειδητοποίησαν την κατάσταση. Δεν ήξεραν τι σημαίνει ανεργία. Είχαν ένα μαγαζί που λόγω κρίσης το έκλεισαν. Η μόνη τους σκέψη είναι να μπορέσουν να φύγουν έξω γιατί βλέπουν πως δεν υπάρχει προοπτική, όλα είναι στον αέρα».

* Το όνειρό σας;

- Να πάρω τις δυο μου κόρες, που πια είναι τριάντα χρόνων, και να τις πάω στη Eurodisney. Τους το είχα υποσχεθεί όταν ήταν μικρές, μα δεν τα κατάφερα. Αυτό...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Στη στήλη
Ανθρώπινες ιστορίες