Έντυπη Έκδοση

Μικροί ήρωες

Η δράση της κινητής μονάδας του Θεάτρου του Νέου Κόσμου συμπληρώνει φέτος 12 χρόνια. Οι παραστάσεις δίνονται σε διαδρόμους ή σε δωμάτια νοσοκομείων όπου νοσηλεύονται παιδιά που δεν μπορούν να μετακινηθούν. Κάθε χρόνο δίνονται 150-160 παραστάσεις.Τα έργα γράφονται ειδικά γι' αυτό το σκοπό, παίρνοντας υπόψη τις συνθήκες και τους χώρους.

Από την παράσταση «Ξημερώνει» Από την παράσταση «Ξημερώνει» Τρεις μικροί ήρωες-ηθοποιοί κρύβονται πίσω από αυτή τη σημαντική δημιουργία. Είναι η Ντίνη Ρέντη, ο Μάνος Στεφανάκης και η Κατερίνα Μαούτσου. Η ομάδα που κατάφερε πριν από λίγους μήνες να δώσει μια παράσταση για όλα τα παιδιά της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα. Μια δράση που πριν από δύο χρόνια δεν είχε επιτραπεί.

Με μια κιθάρα, ένα ακορντεόν και την ανεξάντλητη θέλησή τους βρίσκονται καθημερινά σε νοσοκομεία και ιδρύματα δίνοντας παραστάσεις για τα παιδιά. Κάθε Κυριακή στις 12.00 η παράσταση «Ξημερώνει» παίζεται και στο φουαγέ του θεάτρου.

* Ποια είναι η εμπειρία σας από τα ιδρύματα που έχετε επισκεφθεί; Είναι διαφορετικό να παίζεις μια παράσταση στη σκηνή του θεάτρου απ' ό,τι σ' ένα νοσοκομείο;

- Στα νοσοκομεία δεν μας περιμένουν να πάμε. Στο θέατρο προτεραιότητα έχει η παράσταση. Ενώ στα ιδρύματα, στις πλατείες ή στις γυναικείες φυλακές προτεραιότητα δίνεται στα πρόσωπα και το χώρο. Πλάθεται μια θεατρική κατάσταση διαφορετική. Τα παιδιά στα ιδρύματα δεν είναι θεατρικό κοινό. Είναι πιο εκδηλωτικά, πιο αυθόρμητα. Πιστεύουν τους χαρακτήρες περισσότερο. Φωνάζουν, γελούν. Με κάποιον περίεργο τρόπο αισθανόμαστε κι εμείς οι ηθοποιοί πιο άνετα. Νιώθουμε μεγαλύτερη προσφορά. Είναι ξεχωριστό αυτό που δημιουργείται σε αυτούς τους χώρους. Δεν έχει την πολυτέλεια ο ηθοποιός να σκεφτεί τον εαυτό του, αν ήταν καλός ή αρεστός. Το εγωιστικό μας κομμάτι καταρρίπτεται. Επομένως ανάμεσα σ' εμάς και τα παιδιά γεννιέται μια πιο καθαρή και ειλικρινής σχέση.

* Εχετε επισκεφθεί γυναικείες φυλακές, όπου φιλοξενούνται και παιδιά.

- Είναι σκληρές οι συνθήκες. Τα παιδιά ζουν με τις μαμάδες τους μέσα στη φυλακή. Με έναν τρόπο έχουν δημιουργήσει τη δική τους μικροκοινωνία.

* Η καθημερινή σας δράση στα νοσοκομεία και στα ιδρύματα είναι κάτι που ο ηθοποιός μπορεί να το συνηθίσει και να αποστασιοποιηθεί;

- Περνά ο καιρός και πιστεύεις ότι έχεις συνηθίσει σε αυτή την καθημερινότητα. Συμβαίνει όμως ένα γεγονός και επιστρέφεις στην αρχή. Πολλές φορές παίζουμε μέσα σε δωμάτια με κρεβατάκια όπου βρίσκονται παιδιά που δεν μπορούν να μετακινηθούν. Πολλές φορές λόγω των πολλών φαρμάκων δεν μπορούν να αντιδράσουν και να εκδηλωθούν. Για εμάς είναι σκληρό, αλλά τα παιδιά χαίρονται και είσαι εκεί να δεις αυτή την αλλαγή. Τα προσωπάκια τους σιγά σιγά ζωντανεύουν. Σχηματίζουν αμυδρά ένα χαμόγελο στα χείλη και παρακολουθούν την παράσταση. Αυτά τα παιδιά δεν περιμένουν κάτι. Σε ιδρύματα που πηγαίνουμε πιο συχνά τυχαίνει να δεθούμε με κάποια παιδιά. Χωρίς να το καταλάβουμε είχαμε αναπτύξει μια τρομερή σχέση επικοινωνίας μαζί τους.

* Ο τίτλος της φετινής σας παράστασης «Ξημερώνει» είναι συμβολικός;

- Η ιστορία έχει κάτι πολύ θετικό και αισιόδοξο. Είναι απλή και εύληπτη. Η παράσταση έχει εξ αρχής στηθεί για τα παιδάκια στα νοσοκομεία και στα ιδρύματα. Με τον Παντελή Δεντάκη, που υπογράφει τη σκηνοθεσία, περάσαμε πολύ όμορφες στιγμές στις πρόβες. Το έργο «Ξημερώνει» είναι της Μαρίας Παπαλέξη. Ενας μικρός σκίουρος πέφτει για ύπνο στο μαλακό του κρεβάτι, στη ζεστή φωλιά του. Ξαφνικά, μ' έναν τρόπο μυστηριώδη, βρίσκεται στην άλλη άκρη του δάσους! Πώς θα βρει το δρόμο να γυρίσει πίσω μέσα στη νύχτα; Ευτυχώς θα συναντήσει όχι μόνο κινδύνους, μα και φίλους πρόθυμους να τον βοηθήσουν. 

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Παραστάσεις
Θέατρο