Έντυπη Έκδοση

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΛΛΙΝΟΣ (ΑΜΑΡΜΠΕΗΣ) (1914-2014)

Η Οδύσσεια ενός αντάρτη

Την Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014 κηδεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, στον Αγιο Παντελεήμονα Καλαμαριάς, ο Θεόδωρος Καλλίνος, με το ψευδώνυμο Αμάρμπεης, μια ξεχωριστή μορφή της Εθνικής Αντίστασης. Αυτή τη χρονιά έκλεινε τα 100 χρόνια του, όσα χρόνια θα πρέπει να ζει κάθε άνθρωπος στη Γη, σ' έναν κόσμο με κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρωπιά, για τον οποίο αγωνίστηκε ο Καλλίνος.

Με τον Θεόδωρο Καλλίνο είχαμε συναντηθεί στη Γιουγκοσλαβία, όταν ήταν ακόμη εκεί πολιτικός πρόσφυγας. Μου είχε μάλιστα παραδώσει και μια χαιρετιστήρια επιστολή για να τη μεταφέρω σε συγγενικά μου πρόσωπα που είχαν συμπορευτεί μαζί του στην ΧΙΙΙ Μεραρχία Ρούμελης του ΕΛΑΣ.

Τότε ο Αμάρμπεης μου είχε διηγηθεί και το ιστορικό της σύσκεψης των καπεταναίων στη Λαμία που είχε συγκαλέσει ο Αρης Βελουχιώτης, στην οποία είχε πάρει μέρος, στις 11 Νοεμβρίου 1944, τις παραμονές του Δεκέμβρη, μαζί με τον Μάρκο Βαφειάδη, τον Μίμη Μπουκουβάλα, τον Ορέστη Μούντριχα κ.ά.

Ο Θεόδωρος Καλλίνος γεννήθηκε το 1914 στην Τσαρίτσανη της επαρχίας Ελασσόνας του νομού Λάρισας. Τον Σεπτέμβριο του 1935 πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις και εισήλθε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπως και στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

Ρούπελ

Ως μόνιμος αξιωματικός του Στρατού πολέμησε και δεν παραδόθηκε στο Οχυρό Κάλη, στη γραμμή Ρούπελ, κατά την εισβολή της χιτλερικής Γερμανίας στην Ελλάδα την άνοιξη του 1941. Στη συνέχεια υπήρξε εθελοντής διοικητής Λόχου στη μάχη της Κρήτης, τον Μάιο του 1941. Τέθηκε επικεφαλής της αντίστασης κατά την εισβολή των Γερμανών στο ύψωμα του Κοψά, βορειοανατολικά του Ηρακλείου. Ενώ ο Γεώργιος Β', η κυβέρνησή του και οι εναπομείνασες ένοπλες δυνάμεις διέφυγαν από την Κρήτη με τη βοήθεια των Αγγλων, ο Καλλίνος παρέμεινε στην Ελλάδα.

Τον Νοέμβριο του 1942, ως μόνιμος αξιωματικός εντάχθηκε στο Στρατηγείο Ανταρτών του ΕΑΜ Θεσσαλίας και από τις 4 Φεβρουαρίου 1943 υπήρξε στρατιωτικός του Αρχηγείου Βόρειας Θεσσαλίας. Τον Ιούλιο του 1943 μετατέθηκε στο 5ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ. Στη συνέχεια ανέλαβε καπετάνιος της XVI Μεραρχίας Θεσσαλίας του ΕΛΑΣ και από τις 10 Σεπτεμβρίου 1944 καπετάνιος της ΧΙΙΙ Μεραρχίας του ΕΛΑΣ. Συμμετείχε στη σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944 στην Αθήνα και τον Πειραιά, οπότε και έλαβε εντολή να κατέλθει να ενισχύσει τον ΕΛΑΣ στην πρωτεύουσα επικεφαλής της ΧΙΙΙ Μεραρχίας.

Βάρκιζα

Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, ο Θεόδωρος Καλλίνος, ως «Αμάρμπεης υπολοχαγός Πεζικού» (καπετάνιος), από κοινού με τον Αθανάσιο Παπαθανασίου, αντισυνταγματάρχη Πεζικού, στρατιωτικό διοικητή της ΧΙΙΙ Μεραρχίας, συνυπέγραψαν την Ημερήσια Διαταγή της 25ης Φεβρουαρίου 1945, για την παράδοση των όπλων της Μεραρχίας, όπως είχε συμφωνηθεί στη Βάρκιζα στις 12.2.1945.

Η Διαταγή ανέφερε μεταξύ άλλων:

«...Με βαθειά συγκίνηση σας απευθύνουμε τη στερνή Ημερήσια Διαταγή που κλείνει την τελευταία σελίδα της δοξασμένης ιστορίας της ΧΙΙΙ ηρωικής Μεραρχίας μας. Σας σφίγγουμε με θέρμη το χέρι σταυραετοί που φτερουγίσατε στην Γκιώνα και τα Βαρδούσια, στην Οξυά, στη Λιάκουρα και στο Βελούχι, στην Οίτη και στην Οθρη, στην Ηπειρο και στον Βάλτο.

»Σας σφίγγουμε το χέρι λιοντάρια των μαχών της Αθήνας και του Πειραιά.(...) Σήμερα, πιστοί στρατιώτες του Λαού, ύστερα από την συμφωνία της 12 Φλεβάρη καταθέτουμε τα όπλα που πήραμε με το αίμα μας και που τόσο τα τιμήσαμε. Ο ένοπλος αγώνας τελειώνει και περνάμε στην ειρηνική πολιτική πάλη. Περνάμε στο Λαό που μας γέννησε, στο Λαό που μας συντήρησε στο αντάρτικο. Τραβάμε για να παλαίψουμε μαζί του για την ολοκλήρωση των πόθων του. Ο Φασισμός δεν θα βρυκολακιάσει στον τόπο μας. Σ' αυτό τον τόπο ζουν αδούλωτοι, αδάμαστοι και λεύτεροι άνθρωποι.(...) Θάνατος στο Φασισμό - Λευτεριά στο Λαό.

Σ.Δ. ΧΙΙΙ Μεραρχίας Α. Παπαθανασίου - Θ. Καλλίνος».

Αλλά μια δύσκολη περίοδος άρχισε μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας για τον ΕΑΜικό κόσμο.

Η νέα ηγεσία της Αριστεράς, μετά την επιστροφή τού Ζαχαριάδη στην Ελλάδα, υπέδειξε στους μόνιμους αξιωματικούς που είχαν καταταγεί στον ΕΛΑΣ να δώσουν το «παρών» στο σχηματιζόμενο ελληνικό Στρατό. Ετσι οι μόνιμοι αξιωματικοί του ΕΛΑΣ οδηγήθηκαν τελικά στην εξορία από τη νέα πολιτική εξουσία, ανάμεσά τους και ο Καλλίνος.

Απόδραση

Κάτω από ειδικές συνθήκες τον Απρίλιο του 1947 «το γραφείο της ομάδας» των εξόριστων επαγγελματιών αξιωματικών του ΕΛΑΣ αποφάσισε να οργανώσει μια απόδραση κατόπιν εντολής του ΚΚΕ. Επιλέχθηκαν 12 αξιωματικοί, με γνώμονα τις ικανότητές τους, την ηλικία και την κατάσταση της υγείας τους. Μεταξύ των επιλεγμένων ήταν και ο Θ. Καλλίνος.

Η απόδραση έγινε από τη Νάξο. Οι αποδράσαντες δεν άργησαν να γίνουν αντιληπτοί. Τελικά έφτασαν στους αντάρτες οι δέκα. Ο Θ. Καλλίνος ανάμεσά τους.

Ο Αμάρμπεης την περίοδο 1947-1949 υπηρέτησε στο «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος» (ΔΣΕ) ως διοικητής Ταξιαρχίας και επιτελάρχης Μεραρχίας. Με την υποχώρηση του ΔΣΕ ο Καλλίνος βρέθηκε στη Σοβιετική Ενωση (1949-1967), ως πολιτικός πρόσφυγας, και στη Γιουγκοσλαβία (1967-1982).

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ίδρυσε την «Αμφικτιονία Οικουμενικού Ελληνισμού» για την οποία είχε μιλήσει στο γράφοντα ο βιβλιοπώλης και συμμετέχων στην κίνηση κ. Κανδηλάπτης.

Οπως ανέφεραν οι φίλοι του, ο Καλλίνος «πάλεψε μέχρι το τέλος της ζωής του με όλες του τις δυνάμεις ενάντια στα Μνημόνια και τη νέα γερμανική κατοχή του Δ' Ράιχ».

Η ζωή του έχει τα στοιχεία μιας Οδύσσειας που κατέγραψε στις αναμνήσεις του και που πιστεύουμε ότι θα δώσουν ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες από μια ανεπανάληπτη εποχή, όταν θα δουν το φως της δημοσιότητας.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Ιστορικά