Έντυπη Έκδοση

Στην Αθήνα ο φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ

Ο 74χρονος Γάλλος φιλόσοφος Ζακ Ρανσιέρ, ο οποίος υποστηρίζει ότι ο κυρίαρχος λόγος λειτουργεί εναντίον της δημοκρατίας, βρίσκεται στην Αθήνα. Θα δώσει μία και μοναδική διάλεξη σήμερα το απόγευμα στις 6.30, στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας (Σίνα 31).

Το θέμα του «Η σκέψη του παρόντος» εντάσσεται στο πλαίσιο του «Focus Φιλοσοφικά Συμβάντα και Φιλοσοφία του Συμβάντος», μία συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας και του περιοδικού «αληthεια». Η ομιλία θα πραγματευθεί τη δύναμη της καλλιτεχνικής απεικόνισης στη σύγχρονη εποχή. Τον ξένο προσκεκλημένο θα προλογίσει ο Δημήτρις Βεργέτης, ψυχαναλυτής, μέλος της NLS και υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού «αληthεια».

Στο επίκεντρο της σκέψης του ομότιμου καθηγητή φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII, βρίσκονται οι έννοιες της ισότητας και της χειραφέτησης. Κατά κάποιον τρόπο, συγγενεύει με τη θεωρία του συμβάντος που έχει διατυπωθεί από τον ομοεθνή του φιλόσοφο Αλέν Μπαντιού, ο οποίος μας επισκέφθηκε μόλις την περασμένη εβδομάδα.

Ενώ κατά κύριο λόγο εστιάζει στην πολιτική, εκπλήσσει τον αναγνώστη και ακροατή του με τον ευρύτατο διεπιστημονικό του λόγο, καθώς αντλεί επιχειρήματα από πεδία της Ιστορίας, της αισθητικής, της λογοτεχνικής κριτικής και της παιδαγωγικής. Ο Ζακ Ρανσιέρ, αν και υπήρξε μαθητής του Λουί Αλτουσέρ και συνεργάστηκε μαζί του στη μελέτη «Να διαβάσουμε το κεφάλαιο», μετά τα γεγονότα του Μάη του '68, πήρε αποστάσεις από τον κύκλο των αλτεσουριανών.

Ο Ζακ Ρανσιέρ υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου οι δύο ανταγωνιστικές πλευρές ήταν ευδιάκριτες: από τη μία είχαμε τη δημοκρατία και από την άλλη τον ολοκληρωτισμό. Από το 1989 και μετά, οπότε είχαμε την πτώση των λαϊκών δημοκρατιών με τον κορυφαίο συμβολισμό της πτώσης του Βερολίνου, φρονεί ότι η δημοκρατία πολεμάει τον ίδιο τον εαυτό της. Μ' ένα είδος δυσπιστίας, υφέρποντος ή ρητού χλευασμού, όπως χαρακτηριστικά έχει γράψει.

Η Ιστορία, αποφαίνεται, δημιουργείται από υποκείμενα, τα οποία ζουν μία φορά. «Αυτό που αποκαλούμε ιστορία φτιάχνεται από ανθρώπους που κατασκευάζουν χρονικότητα με βάση τη δική τους ζωή, τη δική τους εμπειρία», εξηγεί. Μας ζητάει να αντιμετωπίσουμε την ιστορία του ανθρώπου ως νήματα με το παρελθόν, τα οποία αρχικά διαρρηγνύονται και στη συνέχεια ανασυγκροτούνται. Και μας ζητάει να προσέξουμε πώς το παράδειγμα του Μάη του '68 περνάει στους νέους του εικοστού πρώτου αιώνα:

«Επειτα από χρόνια άρνησης, και μάλιστα απέχθειας, έρχεται μια γενιά που ενδιαφέρεται εκ νέου γι' αυτό που συνέβη στα χρόνια του 1960. Αυτές οι νέες γενιές προσπαθούν να ξαναδώσουν νόημα σε ορισμένες λέξεις, σε ορισμένες ελπίδες που συνδέονται με αυτές τις λέξεις, μέσα σε διαφορετικά συμφραζόμενα, με μορφές μετάδοσης που είναι κι αυτές διαφορετικές και αστάθμητες».

Στα ελληνικά κυκλοφορούν: «Ο μερισμός του αισθητού» (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου), « Το μίσος για τη δημοκρατία« (Πεδίο), «Ο αδαής δάσκαλος» (Νήσος). Συμμετοχή στο συλλογικό τόμο «Πού πηγαίνει η δημοκρατία;» (Πατάκης). 

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Φιλοσοφία
Συνεντεύξεις
Διαλέξεις