Έντυπη Έκδοση

Παιχνίδι φθοράς και στο βάθος στρατιωτική επέμβαση

Οι διαπραγματεύσεις κυβέρνησης - αντιπολίτευσης οδηγούνται σε αδιέξοδο, η χώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κήρυξη εκτάκτου ανάγκης (με ό,τι αυτό συνεπάγεται...) και το Κρεμλίνο προειδοποιεί

Σε ελιγμούς υψηλού ρίσκου επιδίδονται την τελευταία εβδομάδα εξουσία και αντιπολίτευση στην Ουκρανία με φόντο τη συνεχιζόμενη πολιτική κρίση και το μπρα ντε φερ Ε.Ε.-Ρωσίας. Αν και οι καταιγιστικές εξελίξεις της τελευταίας εβδομάδας θα μπορούσαν θεωρητικώς να δημιουργήσουν την προοπτική μιας πολιτικής λύσης, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς και της αντιπολίτευσης οδηγήθηκαν και πάλι σε αδιέξοδο επιτείνοντας την αστάθεια.

Με μια σειρά μάλλον απροσδόκητων κινήσεων, ο Γιανουκόβιτς προσέφερε σε δύο στελέχη της αντιπολίτευσης -τον Βιτάλι Κλίτσκο και τον Αρσένι Γιατσένιουκ- την πρωθυπουργία και την αντιπροεδρία της κυβέρνησης, εν συνεχεία έκανε δεκτή την παραίτηση του πρωθυπουργού Μίκολα Αζάροφ, ενώ ζήτησε έκτακτες συνεδριάσεις της Βουλής προκειμένου να ανακληθεί η περιοριστική νομοθεσία κατά των διαδηλώσεων και να ψηφιστεί νόμος που προβλέπει αμνηστία για τους συλληφθέντες διαδηλωτές.

Μετά τον αρχικό αιφνιδιασμό, η αντιπολίτευση απέρριψε τα κυβερνητικά πόστα, ως απόπειρα διχασμού του κινήματος, αλλά και το νόμο περί αμνηστίας επειδή θέτει ως προϋπόθεση την εκκένωση όλων των κυβερνητικών κτηρίων που έχουν καταλάβει ή αποκλείσει οι διαδηλωτές.

Η αντιπολίτευση κατηγορεί τον Γιανουκόβιτς για παραβίαση του Συντάγματος, ενώ εκείνος της προσάπτει ότι υποθάλπει την αναταραχή με στόχο την ικανοποίηση των πολιτικών φιλοδοξιών των ηγετών της.

Κι ενώ το κίνημα αμφισβήτησης επεκτείνεται εκτός Κιέβου, με καταλήψεις ή αποκλεισμούς κυβερνητικών κτηρίων στις 14 από τις 25 περιφέρειες της Ουκρανίας, μια ανακοίνωση του στρατού, που καλεί τον Γιανουκόβιτς να λάβει «έκτακτα μέτρα» για τη σταθεροποίηση της χώρας, δίνει μια εν δυνάμει επικίνδυνη τροπή στην κρίση.

Μια πρώτη ερμηνεία της στάσης της αντιπολίτευσης είναι ότι εξέλαβε τις παραχωρήσεις Γιανουκόβιτς ως ένδειξη αδυναμίας και αποφάσισε έτσι να κυνηγήσει τον απώτερο στόχο της που είναι η πλήρης απομάκρυνσή του από την εξουσία.

Ενθαρρημένη και από τη συνεχή στήριξη της Δύσης, όπως εκφράζεται μέσα από τις παρεμβάσεις Αμερικανών και Ευρωπαίων αξιωματούχων, θεωρεί ότι βρίσκεται μπροστά σε μια μοναδική συγκυρία την οποία πρέπει να αξιοποιήσει μέχρι τέλους. Ο Γιανουκόβιτς από την πλευρά του δείχνει να πιστεύει ότι όσο περισσότερο διαρκέσουν οι διαπραγματεύσεις, οι πολιτικοί ελιγμοί, οι κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες και τα μπρος-πίσω, τόσο πιθανότερο είναι να ξεφουσκώσει το κίνημα των διαδηλώσεων ή να δημιουργηθούν ρήξεις στο αντιπολιτευτικό μέτωπο.

Και οι δύο πλευρές παίζουν το παιχνίδι της φθοράς, αλλά καμία δεν μπορεί να είναι σίγουρη για την επιτυχία της στρατηγικής της. Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να είναι ο Γιανουκόβιτς έτοιμος να παραχωρήσει τα πάντα εκτός από τη θέση του. Κανένας όμως δεν μπορεί να προβλέψει την αντίδρασή του εάν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο πιεζόμενος ν' αποχωρήσει. Υπό την έννοια αυτή, η δήλωση-σύσταση συμβούλου του Κρεμλίνου ότι «εάν ο Γιανουκόβιτς δεν πατάξει την εξέγερση, θα χάσει την εξουσία», δεν μπορεί παρά να προκαλεί ανησυχία. (Πηγές: AFP-www.bbc.co.uk-www.guardian.co.uk)

ΒΙΚΤΟΡ ΓΙΑΝΟΥΚΟΒΙΤΣ (πρόεδρος της Ουκρανίας)

Φιλορώσος, με έφεση στη... χλιδή

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1950 στη βιομηχανική περιοχή Ντονμπάς, στα ανατολικά.

Μπορεί σήμερα να έχει συχνά κατηγορηθεί για τη χλιδή μέσα στην οποία ζει, την ώρα μάλιστα που η χώρα του διέρχεται σοβαρή κρίση, όμως μεγάλωσε με τη γιαγιά του, ορφανός από τα δύο του χρόνια, περνώντας μια δύσκολη ζωή, σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Μάλιστα, σε νεαρή ηλικία είχε εκτίσει ποινές φυλάκισης για κλοπή και πρόκληση τραυματισμών.

Μηχανικός στο επάγγελμα, υπήρξε διευθυντής επιχείρησης μεταφορών και διορίστηκε κυβερνήτης του Νόνετσκ το 1997, σε μια περίοδο που μαίνονταν οι συγκρούσεις μεταξύ αντίπαλων φατριών για τον έλεγχο των εργοστασίων μεταλλουργίας. Στη συνέχεια χρημάτισε πρωθυπουργός από το 2002-2004 υπό τον πρόεδρο Λέονιντ Κούτσμα.

Η πρώτη προσπάθειά του να εκλεγεί πρόεδρος, το 2004, ανακόπηκε όταν διαπιστώθηκε νοθεία στις εκλογές, κρίση που οδήγησε στην «Πορτοκαλί Επανάσταση», η οποία ανέδειξε πιο φιλοδυτικές επιλογές στην εξουσία της Ουκρανίας.

Επανέκαμψε ισχυρότερος το 2010, οπότε κέρδισε την αντίπαλό του Γιούλια Τιμοσένκο και αναδείχθηκε πρόεδρος.

Φιλορώσος ο ίδιος, προέβαλε εαυτόν ως αρχιτέκτονα του ευρωπαϊκού μέλλοντος της χώρας του, αλλάζοντας εντελώς πρόσωπο όταν έφθασε ενώπιον της υπογραφής της ιστορικής συμφωνίας σύνδεσης με την Ε.Ε., τον περασμένο Νοέμβριο.

Εχει κατηγορηθεί για διαφθορά και ευνοιοκρατία. Κ. ΤΖ.

ΑΡΣΕΝΙ ΓΙΑΤΣΕΝΙΟΥΚ (επικεφαλής της Κ.Ο. του κόμματος «Πατρίδα»)

Το δεξί χέρι της Τιμοσένκο

Ο Αρσένι Γιατσένιουκ είναι επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος «Πατρίδα» της φυλακισμένης πρώην πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο. Στενός συνεργάτης της Τιμοσένκο, ο 39χρονος πρώην δικηγόρος, που διετέλεσε στο παρελθόν υπουργός Οικονομίας και υπουργός Εξωτερικών, πρωταγωνιστεί από την πρώτη στιγμή στο αντικυβερνητικό κίνημα. Ως εκπρόσωπος του δεύτερου μεγαλύτερου κόμματος της ουκρανικής Βουλής αρνήθηκε την πρωθυπουργία που του προσέφερε την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος Γιανουκόβιτς, δηλώνοντας ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα της αντιπολίτευσης. Επικαλούμενοι και την προεδρική του υποψηφιότητα το 2010, ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι παράλληλα με τα αιτήματα της αντιπολίτευσης προσπαθεί να ενισχύσει και το δικό του προφίλ εν όψει της επόμενης πολιτικής του κίνησης.

Την ίδια ώρα, η Τιμοσένκο συνεχίζει τις παρεμβάσεις της από τη φυλακή όπου εκτίει ποινή επταετούς κάθειρξης για κατάχρηση εξουσίας. Εμβληματική φυσιογνωμία της «Πορτοκαλί Επανάστασης» (2004) που συνέβαλε στην ακύρωση της προεδρικής εκλογής Γιανουκόβιτς, η πρώην πρωθυπουργός καλεί τους διαδηλωτές να μην υποκύψουν και τη διεθνή κοινότητα (βλ. Δύση) να παρέμβει στην ουκρανική κρίση. Η Ε.Ε. είχε θέσει την απελευθέρωση της Τιμοσένκο ως προϋπόθεση για την υπογραφή της συμφωνίας σύνδεσης με την Ουκρανία. ΛΗ. Π.

ΒΙΤΑΛΙ ΚΛΙΤΣΚΟ (επικεφαλής του κόμματος «Ουντάρ)

«Γροθιά» στη διαφθορά από τον... πρωταθλητή

Ενας από τους βασικούς πρωταγωνιστές στις διαδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα στην ουκρανική πρωτεύουσα, είναι και ο Βιτάλι Κλίτσκο, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής στην πυγμαχία και νυν βουλευτής και αρχηγός του κόμματος με την ονομασία «Ουκρανική Δημοκρατική Συμμαχία για τη Μεταρρύθμιση» (τα αρχικά της ονομασίας του κόμματος σχηματίζουν στα ουκρανικά τη λέξη «ουντάρ», που σημαίνει γροθιά).

Ο Κλίτσκο, γεννημένος το 1971, έχει αποφασίσει να πολεμήσει τη διαφθορά και να αγωνιστεί (ακόμα με γροθιές) για να ανεβάσει το βιοτικό επίπεδο της χώρας του ώστε να είναι αντίστοιχο με εκείνο άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Το αγωνιστικό του προφίλ βρίσκει ιδιαίτερη ανταπόκριση στους νέους της χώρας, που έτσι κι αλλιώς επιθυμούν ανανέωση της πολιτικής σκηνής. Είναι ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής στην πυγμαχία που έχει διδακτορικό τίτλο.

Ως πυγμάχος έχει γράψει ιστορία για τα δυνατά του χτυπήματα (87,23% νοκ-άουτ) και το ανθεκτικό πιγούνι, πλεονεκτήματα που ευελπιστεί να του φανούν χρήσιμα και στην πολιτική του σταδιοδρομία που, για την ώρα, εκτυλίσσεται με... γροθιές στα «τερέν» του Κιέβου. Δ.Χρ.

«ΔΕΞΙΟΣ ΤΟΜΕΑΣ» (κίνημα ριζοσπαστικών δυνάμεων και ακροδεξιών κομμάτων)

«Χάσιμο χρόνου οι ειρηνικές διαδηλώσεις»

Καθώς η δράση του κινήματος των διαδηλωτών στην Ουκρανία μπήκε στον τρίτο μήνα, οι μολότοφ, τα πυρά και η χρήση μεσαιωνικών καταπελτών εναντίον της αστυνομίας, μαζί με την κατάληψη κυβερνητικών κτηρίων, δείχνουν ότι στο σώμα των ειρηνικών διαδηλωτών έχουν αναπτυχθεί πιο βίαιες, «αινιγματικές» δυνάμεις. Το ριζοσπαστικό κίνημα «Δεξιός Τομέας» («Pravy Sector»), που μάλιστα πρόσφατα διαχώρισε τη θέση του από τους μετριοπαθείς ηγέτες της αντιπολίτευσης και ανακοίνωσε ότι θα ενεργεί από μόνο του, χρησιμοποιεί μια παράξενη ρητορική νεο-μπολσεβίκων και διακηρύσσει την αποφασιστικότητά του «να τα σπάσει».

«Η φάση που τραγουδούσαμε ειρηνικά και χορεύαμε στην πλατεία Ανεξαρτησίας, τελείωσε. Αυτό είναι χάσιμο χρόνου. Δεν μπορεί να υπάρξουν διαπραγματεύσεις ούτε συμβιβασμός με τη συμμορία που κυβερνά. Θα κρατήσουμε ψηλά τη φωτιά μέσα από την εθνική επανάσταση», λέει το μανιφέστο του κινήματος.

Ο πυρήνας του «Δεξιού Τομέα» αποτελείται από ακτιβιστές ριζοσπαστικών ομάδων όπως οι «Trizub», «Πατριώτες της Ουκρανίας», αλλά και το ακροδεξιό κόμμα «Svoboda», χωρίς το κίνημα να ταυτίζεται πολιτικά με καμία εξ αυτών. Σημείο αναφοράς είναι το πρόσωπο του Στέπαν Μπαντέρα, του διαβόητου ηγέτη της γενιάς των Ουκρανών εθνικιστών που αγωνίστηκαν εναντίον του Κόκκινου Στρατού.

Οπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν αναλυτές, «η ανεξέλεγκτη ριζοσπαστικοποίηση των διαμαρτυριών είναι ένα πρόβλημα. Ο κίνδυνος είναι ότι ο "Δεξιός Τομέας" δεν έχει ξεκάθαρους στόχους άλλους από την πάλη και τις συγκρούσεις». Κ. ΤΖ. (Πηγές: rt.com-Reuters-BBC)

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Συναντήσεις/Συμφωνίες/Συνομιλίες/Διαπραγματεύσεις
Ουκρανία