Έντυπη Έκδοση

Συμβιβασμός γραμμένος με αίμα

Μέχρι να οδηγηθεί η κατάσταση στο απροχώρητο και να φτάσουμε να μιλάμε για τον κίνδυνο εμφυλίου πολέμου, οι μεγάλες δυνάμεις ενδιαφέρονταν περισσότερο για την προώθηση των στρατηγικών τους συμφερόντων παρά για μερικούς νεκρούς διαδηλωτές

Αν η κατάσταση στην Ουκρανία είναι εν μέρει αποτέλεσμα της μάχης επιρροής και εξουσίας μεταξύ Δύσης και Ρωσίας, τότε οι δύο πλευρές όφειλαν σαφώς να λύσουν το πρόβλημα που δημιούργησαν ή ενέτειναν.

Η συμβιβαστική συμφωνία εξόδου από την κρίση που επετεύχθη την Παρασκευή μεταξύ του προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς και της αντιπολίτευσης κατέστη δυνατή έπειτα από διεθνή διπλωματική παρέμβαση. Ηδη από το βράδυ της Πέμπτης η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ είχε δώσει το στίγμα λέγοντας ότι Βερολίνο, Ουάσιγκτον και Μόσχα ζητούν άμεση πολιτική λύση.

Και οι διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν την Πέμπτη και ολοκληρώθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής πραγματοποιήθηκαν υπό την καθοδήγηση των υπουργών Εξωτερικών Γερμανίας, Γαλλίας και Πολωνίας, καθώς και με τη συμμετοχή εκπροσώπου της Ρωσίας. Το ερώτημα είναι γιατί έπρεπε να προηγηθούν σχεδόν 80 νεκροί στους δρόμους του Κιέβου.

Συμφέροντα

Ισως, γιατί μέχρι να οδηγηθεί η κατάσταση στο απροχώρητο και να φτάσουμε να μιλάμε για τον κίνδυνο εμφυλίου πολέμου, οι μεγάλες δυνάμεις ενδιαφέρονταν περισσότερο για την προώθηση των στρατηγικών τους συμφερόντων, παρά για μερικούς νεκρούς διαδηλωτές. Γιατί παρά τις παραινέσεις τους για αυτοσυγκράτηση και διάλογο, δεν σταμάτησαν σε όλο αυτό το διάστημα -από τότε που ξέσπασε η πολιτική κρίση στην Ουκρανία με αφορμή την απόφαση Γιανουκόβις να εγκαταλείψει τη συμφωνία σύνδεσης με την Ε.Ε.- να ανταγωνίζονται, για να τραβήξουν την Ουκρανία στη σφαίρα επιρροής τους.

Η Ε.Ε., υπενθυμίζοντας σε κάθε ευκαιρία ότι η πόρτα της είναι ανοιχτή για το Κίεβο κι αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο οικονομικής βοήθειας. Η Ρωσία, τηρώντας λιγότερο τα προσχήματα κι αφού είχε ήδη απειλήσει με εμπορικές κυρώσεις, προσφέροντας δάνεια ύψους 15 δισ. δολαρίων και μια σημαντική έκπτωση στην τιμή του εισαγόμενου φυσικού αερίου. Παραλλήλως, και οι δύο μαζί δεν έπαψαν να αλληλοκατηγορούνται για «απαράδεκτη ανάμειξη στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας». Εν τω μεταξύ, η Ουάσιγκτον ασκούσε τις δικές της πιέσεις, προσπαθώντας -χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία- να μην εμφανίζεται ως βασικός πρωταγωνιστής.

Και παρ' όλο που ο Αμερικανός πρόεδρος Ομπάμα διέψευσε μόλις πριν από μερικές ημέρες ότι Μόσχα και Ουάσιγκτον έχουν εμπλακεί σε μια μάχη εξουσίας αντάξια του Ψυχρού Πολέμου, η πράξη δείχνει μάλλον το αντίθετο. Η Μόσχα, που έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα αποκατάστασης του ρωσικού κύρους διεθνώς, συνεχίζει να βλέπει, δικαίως ή αδίκως, την Ε.Ε. ως βραχίονα των ΗΠΑ. Και η Ουάσιγκτον δεν κρύβει πια τη δυσφορία της για τις γεωπολιτικές φιλοδοξίες της Ρωσίας του Βλαντίμιρ Πούτιν που εκδηλώθηκαν απροκάλυπτα κατά τον πόλεμο του 2008 στη Γεωργία.

Κίνδυνος εμφυλίου

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι όλοι οι ισχυροί παίζουν δυναμικά το παιχνίδι της επιρροής, κανένας τους -εν προκειμένω Ε.Ε. και Ρωσία- δεν θα ήθελε έναν εμφύλιο πόλεμο λίγο έξω από την πόρτα του. Κι όταν είδαν την Ουκρανία να οδηγείται σε πλήρη εκτροπή, αποφάσισαν προφανώς ότι η αναταραχή δεν συμφέρει κανέναν. Η συμβιβαστική συμφωνία της Παρασκευής υπεγράφη υπό το βάρος της αιματοχυσίας και υπό την πίεση τόσο των Ουκρανών ολιγαρχών -που κόπτονται για τις επενδύσεις τους- όσο και των διεθνών διαμεσολαβητών.

Υπεγράφη επίσης υπό την απειλή της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, που βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη στάση πληρωμών. Το ανησυχητικό είναι ότι θα κληθούν να την εφαρμόσουν οι ίδιοι άνθρωποι -σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση- που είναι επιρρεπείς σε τόσο πολλές πιέσεις...

(Πηγές: AFP-www.bbc.co.uk-www.lemonde.fr)

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Διεθνή
Με λέξεις-κλειδιά
Ουκρανία
Για το ίδιο θέμα
Κυβέρνηση έως την Τρίτη στην Ουκρανία