Έντυπη Έκδοση

ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΚΟ

Οι υπόγειες διαδρομές του «κολλητού» Αλεξ Ρόντος

Το χρονικό του επηρεασμού της εξωτερικής μας πολιτικής από τις ΜΚΟ ξεκινά το 1999. Συμπίπτει με τη χρονιά που ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε το υπουργείο Εξωτερικών. Σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποίησε ο Γιάννης Ξένος (εφ. «Ρήξη») και παρουσιάσθηκε στα γραφεία του περιοδικού «Αρδην», το 1999 το υπ. Εξωτερικών χρηματοδοτούσε 10 ΜΚΟ, ενώ την επόμενη χρονιά ο αριθμός τους είχε ανέβει στις 300!

Παπανδρέου και Ρόντος ξεκίνησαν την χρηματοδότηση των ΜΚΟ Παπανδρέου και Ρόντος ξεκίνησαν την χρηματοδότηση των ΜΚΟ Καθοριστικό ρόλο, σ' αυτή την εξωφρενική αύξηση, έπαιξε η απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης ότι τα κράτη-μέλη έπρεπε να διαθέτουν το 0,21% του ΑΕΠ σε αναπτυξιακή και ανθρωπιστική βοήθεια προς τρίτες χώρες. Για τον λόγο αυτό, το 2000 ο πρώην πρωθυπουργός ίδρυσε την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ). Η συγκεκριμένη υπηρεσία, με τα τεράστια κονδύλια από τον προϋπολογισμό του υπουργείου, έδινε αναφορά, αποκλειστικά, στον υπουργό Εξωτερικών. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι μόνον για το έτος 2005 ο προϋπολογισμός της υπηρεσίας ανήλθε σε 49 εκατ. ευρώ!

Ο καθηγητής Ξεν. Κοντιάδης (Ιδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου) ανέφερε σχετικά με τη λειτουργία της ΥΔΑΣ: «Η προκήρυξη του υπ. Εξωτερικών της ΥΔΑΣ υπαγορεύει κάθε φορά τόσο το θέμα όσο και τον τόπο διεξαγωγής του έργου. Το πλαίσιο είναι πολύ συγκεκριμένο». Βεβαίως, το ύψος της χρηματοδότησης του εκάστοτε έργου κοστολογούσαν οι ΜΚΟ.

Ο Γιώργος Παπανδρέου έθεσε επικεφαλής της ΥΔΑΣ το 2000 τον Αλεξ Ρόντος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2004. Ο Α. Ρόντος από το 1985 μέχρι το 1992 εργάσθηκε στην Καθολική Υπηρεσία Αρωγής, ΜΚΟ της Αμερικανικής Καθολικής Εκκλησίας, στις χώρες Αιθιοπία, Αίγυπτο, Μαρόκο και Λίβανο. Το 1992 συναντήθηκε με τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο και συζήτησαν για τη δημιουργία μιας ανθρωπιστικής ΜΚΟ που θα ονομαζόταν Διεθνής Ανθρωπιστικός Οργανισμός των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Το 1996 εργάσθηκε στην Παγκόσμια Τράπεζα και συγκεκριμένα στη χρηματοδότηση και τον ρόλο των ΜΚΟ στον Τρίτο Κόσμο. Φημολογείται πως εκεί γνώρισε τον Τζορτζ Σόρος. Ετσι, ήρθε σε επαφή με την ομογένεια και τον Αντριου Αθενς, που ήταν πρόεδρος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Κι αυτός τον σύστησε στον Γεώργιο Παπανδρέου το 1998, όταν συναντήθηκαν στην Αθήνα για να συζητήσουν την ενίσχυση των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας. Ο Γεώργιος Παπανδρέου έδειχνε ενδιαφέρον για τις ΜΚΟ και βρήκε έναν συνομιλητή και συνεργάτη, ο οποίος παρουσίαζε δεκάδες ιδέες.

Στη Σερβία

Οταν ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα, ο Α. Ρόντος μετατόπισε το ενδιαφέρον του από την Αφρική στα Βαλκάνια (ειδικά στη Σερβία και την Πρίστινα) και ακολούθως στη Μέση Ανατολή. Ετσι, διαφοροποιήθηκε η εξωτερική πολιτική από προσκείμενη στον Μιλόσεβιτς σε ουδέτερη. Ο Σέρβος υπ. Εξωτερικών εκείνη την περίοδο κατήγγειλε στον δημοσιογράφο Γ. Διακογιάννη ότι «απεσταλμένος από την Ελλάδα, που χειρίζεται προγράμματα ΜΚΟ, σκορπάει αφειδώς χρήματα σε αντικαθεστωτικές οργανώσεις. Χρηματοδοτεί εφημερίδες και ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς και εξαγοράζει δημοσιογράφους που προπαγανδίζουν τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Ουσιαστικά προωθούν την περαιτέρω διάλυση της Γιουγκοσλαβίας». Οταν ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Ζαφειρόπουλος αποπειράθηκε να ασκήσει έλεγχο, την επομένη εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση.

Ο Α. Ρόντος είχε την υποστήριξη των Αμερικανών. Στη διάρκεια συνάντησης που πραγματοποιήθηκε αργότερα, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μεταξύ των Κόλιν Πάουελ και Γ. Παπανδρέου, ο υπεύθυνος για θέματα Νοτιονατολικής Ευρώπης Φρίντμαν είπε για τον Αλεξ Ρόντο: «Είναι ο άνθρωπός μας στα Βαλκάνια, αυτός που έριξε τον Μιλόσεβιτς». Το διάστημα που ήταν επικεφαλής της ΥΔΑΣ, άνθρωποι του περιβάλλοντος του Γ. Παπανδρέου υποστήριζαν ότι «κάθε εβδομάδα ζητούσε πρόσθετα κονδύλια».

Το 2004, το ΠΑΣΟΚ έχασε την εξουσία αλλά ο Α. Ρόντος παρέμεινε στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού. Εκείνη την περίοδο η δραστηριότητά του μεταφέρθηκε στον Καύκασο, αναλαμβάνοντας σύμβουλος του προέδρου της Γεωργίας Σαακασβίλι. Στις 8 Μαΐου 2008 δημοσίευσε άρθρο στην «Χέραλντ Τρίμπιουν» στο οποίο έκανε λόγο για πιθανότητα μερικής κατοχής της Γεωργίας από τη Ρωσία, καλώντας τη Δύση να κινητοποιηθεί. Λίγους μήνες αργότερα, τον Αύγουστο, ο Σαακασβίλι εισέβαλε στη Ν.Οσετία.

Το 2009, όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία ο Γεώργιος Παπανδρέου, επιστρέφει, αλλά σε παρασκηνιακό ρόλο. Χαρακτηρίσθηκε μάλιστα ως «αρχιτέκτονας» της ελληνο-ισραηλινής προσέγγισης. Στα τέλη του 2011 αναλαμβάνει καθήκοντα ειδικού απεσταλμένου της Ειδικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Σχέσεων της Ε. Ενωσης για το Κέρας της Αφρικής.

Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο για την ΜΚΟ (Τζεβελέκου) που έλαβε 9 εκατ. για ναρκοθετήσεις που δεν έκανε ποτέ, ο Α. Ρόντος δήλωσε στην ανακρίτρια ότι ακολούθησε την προβλεπόμενη διαδικασία. Πρόσθεσε μάλιστα ότι έχει θέσει θέμα αλλαγής θεσμικού πλαισίου. Αν και είναι ο ίδιος που δημιούργησε το θεσμικό πλαίσιο των ΜΚΟ...

Πάντως, η συγκεκριμένη ΜΚΟ αποτελεί μόνο την κορυφή του παγόβουνου για όσα διαδραματίσθηκαν την προηγούμενη δεκαετία με τις ΜΚΟ και το υπ. Εξωτερικών -ο επίσημος κατάλογος με τις χρηματοδοτήσεις της ΥΔΑΣ σε ΜΚΟ είναι ενδεικτικές της δεκαετίας 2000-10.

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος για τη Διεθνή Ανάπτυξη έλαβε 1.373.000 ευρώ. Ο διευθυντής της Δημ. Κούκιος συνελήφθη πριν από λίγες μέρες, όταν οι έλεγχοι απέδειξαν ότι δεν είχε πραγματοποιήσει κανένα έργο. Είχε αναλάβει να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια σε Κοσσυφοπέδιο, Τουρκία, Παλαιστίνη, Ουκρανία, Ιράν, Αφγανιστάν και επίσης να πραγματοποιήσει μαθήματα αλφαβητισμού σε παιδιά μουσουλμάνων στη Θράκη. Ο Δ. Κούκιος εμφανιζόταν ως φανατικός οπαδός του Γ. Παπανδρέου και ήταν γνωστός ως μπλόγκερ.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενδιαφέρον εμφανίζει και το όνομα που επέλεξε να δώσει στη ΜΚΟ, το οποίο παραπέμπει στην Αμερικανική Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης (USAID) γνωστή για την εμπλοκή της στο Σχέδιο Αναν και τον πακτωλό χρημάτων που έγινε γνωστό ότι έδωσε για να πουν το «ναι» οι Ελληνοκύπριοι. Δραστηριοποιείται σ' ολόκληρο τον κόσμο και μάλιστα στην Ουκρανία, τη Μέση Ανατολή, τη Λατινική Αμερική και αυτό το διάστημα στη Βενεζουέλα, όπου θεωρείται βέβαιο ότι χρηματοδοτεί την εξέγερση των μεσαίων και ανώτερων στρωμάτων. Το αναπάντητο ερώτημα είναι αν ο Δ. Κούκιος έδωσε αυτό το όνομα στη δική του ΜΚΟ για να προσδώσει κύρος ή είχε κάποια σχέση με την αμερικανική υπηρεσία.

**

Ο Γιώργος πρόσεχε τις φίλες της μαμάς

Ενδιαφέρον επίσης έχει το Κέντρο Ερευνας και Δράσης για την Ειρήνη (ΚΕΔΕ) που ίδρυσε η Μαργαρίτα Παπανδρέου. Η συγκεκριμένη ΜΚΟ έλαβε 929.000 ευρώ από την ΥΔΑΣ και άλλα μεγάλα κονδύλια από διάφορα υπουργεία. Για αρκετά χρόνια η δραστηριότητά της αφιερώθηκε στην ελληνο-τουρκική φιλία, διοργανώνοντας συναντήσεις εκπροσώπων των δύο χωρών σε ελληνικά νησιά του Αιγαίου. Επίσης, χρηματοδοτούσε κινηματογραφικά έργα δημιουργών των δύο χωρών. Από τη διοίκηση της ΜΚΟ πέρασαν γνωστές κυρίες όπως η Θεοδώρα Κόκλα, που στη συνέχεια διορίσθηκε περιφερειάρχης Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, καθώς και η Φωτεινή Σιάνου, εκπρόσωπος της χώρας μας στον ΟΗΕ και εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ για ζητήματα που αφορούν τη θέση της γυναίκας.

Η ΜΚΟ που έστησε ο Α. Ρόντος, με τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ιάκωβο, χρηματοδοτήθηκε από τον Ρόντο με 2.187.882 ευρώ. Το Δίκτυο για τη Δημοκρατία στη Νοτιονατολική Ευρώπη έλαβε 2.492.728 ευρώ για την υλοποίηση του προγράμματος «Young Leaders» με σκοπό «την ενημέρωση νέων ηγετών για θέματα ευρωπαϊκής ενοποίησης και νομοθεσίας». Ημερίδες για την υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν σε Τίρανα, Βελιγράδι, Σκόπια, Κωνσταντινούπολη και Αθήνα.

Το Κέντρο Στρατηγικού Σχεδιασμού για την Ανάπτυξη Δήμητρα, με έδρα τη Λάρισα, έλαβε το ίδιο διάστημα 1.376.582 ευρώ. Σχολιάστηκε το γεγονός ότι ανέλαβε δράση στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Τουρκία, την Ινδία και τον Ισημερινό, δηλαδή όπου εμφανιζόταν έντονο αμερικανικό ενδιαφέρον. Επίσης η ΜΚΟ του Οικουμενικού Πατριαρχείου «Οικουμενική» επιχορηγήθηκε και μάλιστα με 3.840.274 ευρώ.

Μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τις ΜΚΟ, το ζήτημα επικεντρώθηκε στη δασπάθιση δημόσιου χρήματος. Μπορεί ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις να αποτέλεσαν απλώς το όχημα πλουτισμού ορισμένων, οι οποίοι συχνά ήταν και πολιτευτές της Ν.Δ., αλλά οι πιο σοβαρές, βάσει των στοιχείων, δεν είχαν αντικείμενο τον πλουτισμό. Ορισμένες προώθησαν την ελληνοτουρκική φιλία, την προσέγγιση των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο και άλλαξαν την εξωτερική πολιτική της χώρας στα Βαλκάνια. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις την ευθυγράμμισαν με την αμερικανική. Ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να χρηματοδοτούνται από την ΥΔΑΣ, αλλά με μικρότερα ποσά.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Ερευνες & μελέτες
Ακτιβισμός και ΜΚΟ
Διαφθορά