Έντυπη Έκδοση

Τσάτσο, πάρε το όπλο σου!

Οταν πλησίαζε η 25η Μαρτίου, σκέφτηκα να κάνουμε στην ΕΡΤ μια πρωτότυπη εκπομπή. Για την Πρώτη Ελληνική Δημοκρατία, που ανακηρύχτηκε την 25η Μαρτίου του 1924, με ψήφισμα που κατέθεσε στηην 4η Συντακτική Συνέλευση η κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.

Σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη για  τον Κωνσταντίνο Τσάτσο  και την πιστή όρνιθα... ΟΙ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΣ:  Ο κ. Τσάτσος ωμίλησεν εις την Ρώμην ιταλιστί. (ΚΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΓΚΡΕΚΟ, ΤΟΥΤΙ ΦΡΟΝΤΙΕΡΙ  ΣΟΝΟ ΣΤΑΤΙ ΚΑΤΟΥΡΑΤΙ!...) Καραμανλής:  Ρε Αβέρωφ,  πότε τα 'μαθε  ο Τσάτσος...  τα εγγλέζικα; Σκίτσο του Φωκίωνα Δημητριάδη για τον Κωνσταντίνο Τσάτσο και την πιστή όρνιθα... ΟΙ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΣ: Ο κ. Τσάτσος ωμίλησεν εις την Ρώμην ιταλιστί. (ΚΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ ΓΚΡΕΚΟ, ΤΟΥΤΙ ΦΡΟΝΤΙΕΡΙ ΣΟΝΟ ΣΤΑΤΙ ΚΑΤΟΥΡΑΤΙ!...) Καραμανλής: Ρε Αβέρωφ, πότε τα 'μαθε ο Τσάτσος... τα εγγλέζικα; Ομως ο Κ. Τσάτσος (Πρόεδρος της Δημοκρατίας!) ζήτησε να ματαιωθεί η εκπομπή. Η πρόφαση: «Το 25% της Νέα Δημοκρατίας είναι βασιλόφρονες». Μπορεί. Αυτό ήταν το δεύτερο καρφί που μου έμπηξε ο Τσάτσος. (Το πρώτο ήταν η απόλυσή μου από το υπουργείου Τύπου). Αμέσως μετά θα δούμε και το τρίτο.

Τον Τσάτσο δεν τον συμπαθούσα γιατί είχε απαγορεύσει και τους «Ορνιθες» του Αριστοφάνη, παράσταση του Κουν με μουσική του Χατζιδάκι. Ενας φιλόσοφος που συμπαθώ είναι ο Κώστας Δεσποτόπουλος. Ο οποίος όμως συμπαθεί τον πρώην συνάδελφό του Κ. Τσάτσο! Οταν ο Δεσποτόπουλος μάχονταν στην Αντίσταση και δέχτηκε να υποστεί βασανιστήρια στη Μακρόνησο για να μην υπογράψει δηλώσεις «μετανοίας», οι πρώην συνάδελφοί του στο πανεπιστήμιο, «δημοκρατικοί» στη θεωρία, υπηρετούσαν, στην πράξη, τα εκάστοτε «συμμαχικά» καθεστώτα που υπηρετούσαν με τη σειρά τους τις ξένες «προστάτιδες» δυνάμεις. Δεν του συγχώρεσαν του Δεσποτόπουλου ότι υπήρξε Πρόεδρος του Ελληνο-Σοβιετικού Συνδέσμου Νέων εν μέσω Εμφυλίου. (Στον Ελληνο-Σοβιετικό, ειρήσθω εν δημοκρατικώ παρόδω, ήταν μέλη και οι Στέφανος Στεφανόπουλος, Νίκος Καζαντζάκης, Αγγελος Σικελιανός, μεταξύ πολλών άλλων). Ισως πάλι θέλησαν να τον ξεφορτωθούν μια και καλή στη Μακρόνησο, γιατί ήταν ένας ισχυρός αντίπαλος στη Φιλοσοφία του Δικαίου. Ή γιατί ήταν αδύνατο να τον σταματήσουν όταν άρχισε πάλι να μιλάει για τον Πλάτωνα!

Αυτό το τελευταίο μαρτύριο μπορώ να το καταλάβω γιατί το υπέστην κι εγώ στο Παρίσι. Γυρίζω ένα μεσημέρι σπίτι μου και βρίσκω τον Δεσποτόπουλο με την τότε γυναίκα του, γνώριμη της δικής μου. Πρέπει να αγοράσω διάφορα φαγώσιμα από το κοντινότερο σουπερμάρκετ. Με συνοδεύει ο Κώστας. Στο δρόμο είχα μάθει απ' έξω δύο σελίδες τουλάχιστον από την Πολιτεία του Πλάτωνα. Ο Σωκράτης δημιουργεί μια πόλη -την Καλλίπολη, με φιλόσοφους βασιλείς- στην οποία δεν υπάρχει ιδιοκτησία, προσωπική ζωή και οικογένεια, η δε φιλοσοφία δεν είναι προσβάσιμη από τις κατώτερες τάξεις. Τώρα που το σκέφτομαι, Κώστα, ο Πλάτων είχε φανταστεί τον «ασυνείδητο» κόσμο που πλησιάζει, αυτόν που θα ζήσουν τα παιδιά μας. Καταλαβαίνω γιατί τον εξόρισαν από τις Συρακούσες!

Ο φιλόσοφος Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος Ο φιλόσοφος Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος Μπαίνουμε στο σουπερμάρκετ. Ο Δεσποτόπουλος είναι κολλημένος στο δεξί μου αυτί και την ώρα που περιεργάζομαι ένα πακέτο σπαγκέτι Νούμερο 4, τον ακούω να μου λέει: «Ολα θυσιάζονται για το κοινό καλό και ο καθένας περιορίζεται στις δραστηριότητες εκείνες που ταιριάζουν στη φύση του». Δηλαδή, κομμουνισμός, του λέω. «Κάτι ανάλογο», συνέχισε απτόητος ο Δεσποτόπουλος. «Εφ' όσον υπάρχει κοινοκτημοσύνη, δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς». Λέω να πάρουμε και καφέ, του λέω, μας τέλειωσε ο καφές. «Κανένας διαχωρισμός μεταξύ ανδρών και γυναικών -επέμενε ο Δεσποτόπουλος-, θα υπάρχει ενιαίο εκπαιδευτικό σύστημα, ενώ θα αποκλείονται οι τέχνες καθώς δεν στοχεύουν στη λογική, αλλά στα πάθη τα οποία ανατρέπουν την αρμονία». Τα τελευταία με συνόδευαν την ώρα που πλήρωνα. Δηλαδή, αν ήμουνα τώρα στην Πολιτεία του Πλάτωνα, θα έφευγα χωρίς να πληρώσω, είπα, αφού θα είχε καταργηθεί το χρήμα! Ο Κώστας χαμογέλασε. Θυμήθηκα τη θεωρία του Τσάτσου που λέει κάπου «η Ελλάδα είναι σκέτη ιδέα». «Και η Μακρόνησος ένας νέος Παρθενών, θα πρόσθετε ευχαρίστως ο Τσάτσος »... Ο Δεσποτόπουλος ισχυρίζεται ότι αυτή τη φράση δεν την είπε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Ο Τσάτσος, μπορεί...

Ο Τσάτσος λοιπόν, που δεν είχε συνειδητοποιήσει το μέγεθος τη λογοκρισίας που είχε διαπράξει ματαιώνοντας την εκπομπή για τη Δημοκρατία, στέλνει στον Λάμψα μια ψηλοτάκουνη «φρεγάτα» για να πάρει καμιά 50ριά εκπομπές με θέματα από ελληνικά διηγήματα. «Ερχεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας» μου λέει ο Λάμψας στο τηλέφωνο. Κυρία μου, της λέω όταν έφτασε σε μένα, τα διηγήματα που μας ζητάτε για παραγωγή είναι ήδη στα σκαριά, τα ετοιμάζει η συνεργάτις μου, η Τώνια Μαρκετάκη. Οι προϋπολογισμοί που μας προτείνετε είναι τριπλάσιοι από αυτούς που εφαρμόζουμε. Μας ζητάτε ή 50 εκπομπές ή τίποτα. Λοιπόν, η απάντηση είναι «τίποτα».

Η Μαντάμ -ιδιαιτέρα στα νιάτα της του Κυρίου Τσάτσου στην Ακαδημία- έγινε έξαλλη, κοκκίνισε, σηκώθηκε και άρχισε να ωρύεται: «Θα πάω να το πω στον Κύριο Πρόεδρο!». Εγώ είμαι συνήθως ψύχραιμος, αλλά παρασύρθηκα. Κακώς, το ομολογώ, αλλά δεν άντεξα. «Να πάτε να πείτε στον Κύριο Πρόεδρο ξέρετε τι να κάνει», είπα και το μετάνιωσα, αλλά το κακό είχε γίνει. Η κυρία το 'πε και το 'κανε. Και ο Πρόεδρος, βλέποντας ότι κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να με απολύσει (ξανά! όπως είχε κάνει ο ίδιος κάποτε) τι κάνει; Ακουσον! Ακουσον! Το διάγγελμα της 25ης Μαρτίου, που ως είθισται απευθύνεται στον ελληνικό λαό, ο Κ. Τσάτσος το απευθύνει σε μένα! Δηλαδή στην ΕΡΤ. Δηλαδή στο «Ιστορικό Αρχείο», την εκπομπή που δεν υπήρχε πια! Γιατί ο ίδιος δεν κοιτάζει τηλεόραση. Παίρνει τις πληροφορίες του από τους σοβιετολόγους της ΚΥΠ! Και κατακεραυνώνει τη... μαρξιστική ερμηνεία της Ιστορίας. Που προφανώς ασκείται από την Τηλεόραση! Και, φυσικά, γέλασε και το παρδαλό κατσίκι. Συγγνώμη, η παρδαλή κότα, η «όρνιθα» που τον συνόδευε στα σκίτσα του Φωκίωνος Δημητριάδη, λόγω των «Ορνίθων» του Χατζιδάκι που είχε απαγορεύσει. (Το Παρδαλό Κατσίκι του Δημητριάδη συνόδευε τον Τσαλδάρη, για την Ιστορία).

Συνεχίζεται.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Ο κόσμος κατ' εμέ - Του ΡΟΒΗΡΟΥ ΜΑΝΘΟΘΥΛΗ