Έντυπη Έκδοση

ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ (καθηγητής Ευρωπαϊκών και Διεθνών Σπουδών, συγγραφέας)

«Ο δρόμος της αλλαγής θα είναι σκληροτράχηλος»

Φοβάμαι ότι αυτοί που διαφθείρουν οι Γερμανοί, είναι αυτοί που εύκολα μπορούν να εκβιάζουν

«Δεν με ενδιαφέρουν οι θέσεις. Με ενδιαφέρει να υπηρετώ τη χώρα, με τρόπο που θεωρώ σωστό» απαντά ο καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών και συγγραφέας Νίκος Κοτζιάς, ερωτώμενος αν τον ενδιαφέρει η θέση του υπουργού Εξωτερικών, σε κυβέρνηση της Αριστεράς, για να προσθέσει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε πορεία ωρίμανσης.

 Διαθέτει προσωπικότητες με δημοκρατικές, πατριωτικές, αριστερές αντιλήψεις, σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική. Υπάρχουν και δυνάμεις με διαφορετικές απόψεις. Το μεγάλο ζητούμενο για όλους μας και τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να γίνει αντιληπτό ότι στην εξωτερική πολιτική, το θεμελιακό κριτήριο είναι τα εθνικά συμφέροντα. Αυτό σημαίνει ότι πριν απ' όλα πρέπει να στηρίξει μια πολιτική αποδέσμευσης της χώρας από τα Μνημόνια και την τρόικα. Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται σε στόχους, μεθόδους και παραδόσεις ακτιβισμού. Είναι κάτι ευρύτερο».

- Ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου κατηγορήθηκε ακόμα και για εσχάτη προδοσία.

«Το θέμα δεν αφορά ένα ή δύο πρόσωπα. Πρέπει να συμφωνήσουμε σε μια γενική αρχή, η οποία να ισχύει για όλους. Οποιοι έφεραν τη χώρα μέχρι εδώ, πρέπει να απολογηθούν και να τιμωρηθούν στο πλαίσιο της νομιμότητας και των κανόνων της ελληνικής Δικαιοσύνης. Για την πολιτική τιμωρία τους φροντίζει ο λαός».

- Εννοείτε την εφαρμογή των Μνημονίων.

«Εάν με το Μνημόνιο εννοούμε το συνοδευτικό έγγραφο των δανειακών συμβάσεων, θα σας επισημάνω ότι ήδη υπάρχει μηχανισμός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με μη δημοκρατική λειτουργία, βάσει του οποίου τα κράτη που είναι στην κατάσταση της χώρας μας, θα πρέπει να ελέγχονται, να εποπτεύονται και να υπόκεινται σε δεσμευτικά μέτρα από τους δανειστές».

- Με δεσμευτικά μέτρα, υπάρχουν ελπίδες για αλλαγή πολιτικής;

«Η ουσία της πολιτικής δεν αλλάζει εάν δεν αλλάξουν οι δυνάμεις του δημοκρατικού, πατριωτικού μετώπου. Η χώρα έχει ανάγκη κυβερνητικής πολιτικής και εξυπηρέτησης των συμφερόντων του λαού και όχι της ολιγαρχίας-διαπλοκής. Θέλω να είμαι ειλικρινής. Για να επιτευχθεί αυτή η αλλαγή, χρειάζεται η συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα. Ο δρόμος της αλλαγής δεν θα είναι εύκολος, θα είναι σκληροτράχηλος. Αλλά θα είναι ένας δρόμος μαχών, για ένα καλύτερο αύριο της ελληνικής κοινωνίας. Δεν θα αποτελεί μονόδρομο για την εξυπηρέτηση του ξένου παράγοντα και των ολιγαρχών».

- Παρακολουθήσαμε τα ενδιαφέροντα ταξίδια του Αλέξη Τσίπρα στο εξωτερικό. Πώς χαρακτηρίζετε την εικόνα του στο εσωτερικό;

«Ο Αλέξης Τσίπρας είναι νέος και άφθαρτος. Σήμερα είναι καλύτερος. Εχει μάθει πολλά, ωριμάζει στους αγώνες που έμαθε να δίνει. Είναι σίγουρα καλύτερος απ' όλους τους φθαρμένους, που μας οδήγησαν στο ολοκαύτωμα και τώρα υπόσχονται ότι θα μας σώσουν από τις καταστροφές που αυτοί επέφεραν. Παρέδωσαν τη χώρα στην ξένη εποπτεία, προκειμένου να σωθούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Υπονόμευσαν τους δημοκρατικούς θεσμούς και συνέχισαν να προωθούν, με τις πολιτικές τους, άγριες κατανομές εισοδήματος, υπέρ των ολίγων. Δίνουν δάνεια σε πρόσωπα που δεν θα τα επιστρέψουν, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, διαπιστωμένη φοροδιαφυγή και φοροκλοπή χαρίζεται μαζί με τα πρόστιμα. Ο δημόσιος πλούτος λεηλατείται. Στη Χαλκιδική χαρίζεται το στρέμμα, με 30 ευρώ, στο Ελληνικό με 70. Οι κυβερνώντες συμπεριφέρονται ως ο πλούτος της χώρας να είναι προίκα τους. Κυρία Δάμα, αυτή την εποχή κάποιοι βγάζουν πολλά λεφτά. Κάνουν μεγάλες περιουσίες. Μεγάλες περιουσίες... Οταν έλεγαν ότι λεφτά υπάρχουν, εννοούσαν ότι θα μας έπαιρναν απ' τις τσέπες τα της επιβίωσής μας».

- Μερίδιο στη διαφθορά έχει και η Γερμανία που συμπεριφέρεται ως ηγεμονική δύναμη.

«Στο βιβλίο μου "Ελλάδα αποικία χρέους" (εκδόσεις Πατάκη) εξηγώ γιατί η Ευρωπαϊκή Ενωση εξελίσσεται σε μια αυτοκρατορία νέου τύπου. Η Γερμανία, σ' αυτό που ο Μ. Βέμπερ ονόμασε αυτοκρατορικό κράτος και οι χαμηλά διαβαθμισμένες και όχι ίσες χώρες, μετρέπονται σε αποικία χρέους. Οι εποπτεύοντες την Ελλάδα είναι ίδιοι αριθμητικά, όπως στα τέλη του 19ου αιώνα επόπτευαν την Ανατολική και Δυτική Αφρική, δηλαδή τη Ναμίμπια και την Τανζανία, όπου η Γερμανία προχώρησε σε τρομερές γενοκτονίες. Η Γερμανία ως κράτος γεννήθηκε με φιλελληνική ταυτότητα. Είναι ένας λαός με πολλές αρετές, που παρήγαγε τεχνολογία, ιδέες, σημαντικό πολιτισμό. Αλλά η Γερμανία, δυστυχώς, για όλους μας, μετά τη δημιουργία της ως κράτος εμφανίζεται πάντα με υστέρηση. Οι συνθήκες την έσπρωχναν να παίξει ένα ρόλο ηγεμονίας, για τον οποίο δεν είχε ωριμάσει και κατέφευγε στη βία. Σήμερα, η Γερμανία δεν δείχνει βιολογικό ρατσισμό, όπως έκανε το 19ο αιώνα και εν μέρει στον 20ό. Διαχέει όμως οικονομικό ρατσισμό και εθνικισμό. Πρέπει οι προοδευτικές ευρωπαϊκές δυνάμεις, που θέλουν μια δημοκρατική Ευρώπη, να εμποδίσουν την περαιτέρω εκδήλωση αυτών των πλευρών. Μη νομίζετε. Και στη Γερμανία έχουμε άγριες ανακατανομές εις βάρος των εργαζομένων. Εξάλλου, ένα μεγάλο τμήμα της διαφθοράς της Ευρώπης βρισκόταν στη Γερμανία, έπληξε τις γερμανικές επιχειρήσεις. Φοβάμαι ότι αυτοί που διαφθείρουν οι Γερμανοί, είναι αυτοί που εύκολα μπορούν να εκβιάζουν».

- Εννοείτε διεθνώς;

«Διεθνώς, θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές, με αναπροσανατολισμό της Ρωσίας προς την Απω Ανατολή και τη Σιβηρία. Το βλέμμα των Αμερικανών είναι στραμμένο στην Κίνα. Για το λόγο αυτό, οι αμερικανικές δηλώσεις αξιολογούνται με μεγάλη προσοχή από το Τόκιο και το Πεκίνο. Εξετάζοντας τον τρόπο που οι Αμερικανοί θα αντιμετωπίσουν διεκδικήσεις στη θάλασσα της Κίνας. Η Γερμανία, που ανέλαβε το ρόλο της πρωτοκαθεδρίας στην κρίση της Ουκρανίας, μόλις εμφανίσθηκαν τανκς στην Κριμαία αναδιπλώθηκε, παραδίδοντας την υπόθεση στους Αμερικανούς. Στο άμεσο μέλλον οι Γερμανοί πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα στα οικονομικά συμφέροντα και την πρόθεσή τους να αναμειχθούν ενεργά στα γεωπολιτικά παιχνίδια».

- Στην Ουκρανία γιατί αναμείχθηκε;

«Μην ξεχνάμε ότι από την ημέρα ίδρυσης της Γερμανίας, η Ουκρανία αποτελεί διεκδικούμενο λάφυρο. Η συνθήκη Μπρεστ - Λιτόφσκ διεκδικεί την αυτοδιοίκηση, με εγκάθετη ουκρανική κυβέρνηση. Η Ρωσία παραβιάζει τους όρους διεθνούς δικαίου ως προς την κυριαρχία κράτους. Την επικαλείται ορθώς ως προς την αυτοδιάθεση του πληθυσμού. Οι Δυτικοί δεν έλαβαν υπ' όψιν τους, στοιχειωδώς, τον τρόπο που ασκεί πολιτική η Ρωσία του Πούτιν. Η τριπλή αρχή τους, ότι πρέπει να τους επιδεικνύουν σεβασμό, να τους ρωτούν για τις υποθέσεις που τους αφορούν και να μην κάνουν κινήσεις στην περιοχή άμεσης γειτνίασής τους. Επίσης η έμπνευση των Αμερικανών, ότι δεν θα προέκτειναν το ΝΑΤΟ πέραν της Δυτικής Γερμανίας, δεν τηρήθηκε. Κατά συνέπεια, ανησυχούν για την τύχη της Κριμαίας. Πρόκειται για ένα σκληρό πόκερ γεωπολιτικής, στο οποίο, δυστυχώς, τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχουν προτεραιότητα».

- Στο οποίο περιλαμβάνεται και η Κύπρος;

«Ενδιαφέρον έχει η διαφορετική στάση της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης στη διαδικασία λήψης μέτρων εις βάρος της Ρωσίας, στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών. Η Κύπρος τόνισε ότι ψήφισε, προκειμένου να υπάρξει ομοφωνία. Δεν θεωρεί ότι τα μέτρα είναι σωστά, διότι πιστεύει ότι υπάρχει κίνδυνος αρνητικών συνεπειών στην οικονομία της και ζητάει αντισταθμιστικά μέτρα. Αντιθέτως, η ελληνική κυβέρνηση ψηφίζει κυρώσεις -δίχως να θέτει αστερίσκους- εις βάρος φίλης χώρας, την οποία μάλιστα, με το βέτο 11 χρειαζόμαστε σε εθνικά ζητήματα και στην υπόθεση της Κύπρου».

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Κανένα σχόλιο

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας 0

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Με λέξεις-κλειδιά
Συγγραφείς/Συγγράμματα
Εκπαιδευτικοί/Καθηγητές
Πρόσωπα
Συνεντεύξεις