Έντυπη Έκδοση

Εφυγε ο Κώστας Φινές

Ενας από τους σημαντικότερους εκφραστές του ελληνικού μοντερνισμού, δημιουργός πολλών κτηριακών συνόλων, ο Κώστας Φινές, έφυγε από τη ζωή την περασμένη Παρασκευή και κηδεύεται σήμερα 3.30 μ.μ. από το Β' Νεκροταφείο της Αθήνας. Υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα, άνθρωπος σεμνός, δημιουργικός, αγωνιστής της Αριστεράς και πραγματικός δάσκαλος.

Μέτρο για όλα του τα έργα είχε τον άνθρωπο. Γεννήθηκε το 1933 και μαθήτευσε στο Πολυτεχνείο κοντά σε φωτισμένους δασκάλους, όπως τον Μιχελή στη Μορφολογία, τον Ορλάνδο στην Ιστορία της Αρχιτεκτονικής, τον Χατζηκυριάκο Γκίκα, τον Σώχο, τον Εγγονόπουλο κ.ά.

Ο ίδιος θυμόταν πως «οι σπουδαστές ήταν πολύ λίγοι, 15-20 σε κάθε τάξη, κάτι που βοηθούσε στην άμεση επαφή με τους δασκάλους. Ολοι τους, με κύριους υπεύθυνους τον Μιχελή, τον Πικιώνη και τον Γκίκα, έκαναν τους τυχερούς αυτής της γενιάς να αγαπήσουν με το μάτι και την καρδιά τους τη λαϊκή τέχνη. Τον Καραγκιόζη του Σπαθάρη, του Μόλλα και τόσων άλλων εκπροσώπων της λαϊκής αυτής τέχνης, που σκιαγραφεί τον Ελληνα με τις αρετές και τα ελαττώματά του. Κυρίως όμως μας γνώρισαν και μας μύησαν στη σύγχρονη τέχνη του μπετόν αρμέ, του σίδερου και του γυαλιού, στις δυνατότητες και τις αντινομίες τους, πάντα όμως με γνώμονα την αρμονία, τις σωστές αναλογίες και με μέτρο τον άνθρωπο». Ο Γκίκας τούς γνώρισε και τον φίλο του τον Λε Κορμπιζιέ, «το μέγιστο αυτόν αρχιτέκτονα, σφραγίζοντας την υπόλοιπη ζωή μας με τα λαμπρά του έργα και τις θεωρίες του».

Η άποψη του Φινέ για την αρχιτεκτονική δείχνει τη σφαιρική θεώρηση που είχε για την επιστήμη που σπούδασε και υπηρέτησε με πάθος. Ελεγε: «Η αρχιτεκτονική είναι μια κοινωνική και εφαρμοσμένη τέχνη. Για να υλοποιηθούν οι ιδέες, απαιτούνται τα χέρια και το μεράκι των μαστόρων. Αυτών που μεταφέρουν την πείρα του παρελθόντος, τη διδάσκουν και την υλοποιούν».

Πρωταρχικός στόχος του, να υπηρετεί η αρχιτεκτονική τον άνθρωπο. Οσοι περπατούν σήμερα στην οδό Ερμού στον Κεραμεικό πρέπει να ξέρουν πως ο σχεδιασμός του φιλικού, ανοικτού αυτού χώρου είναι του ζεύγους Κώστα και Μαρίας Φινέ στο πλαίσιο των έργων ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας. Σχεδίαζε λιτά και στόχευε στη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής. Από τα σημαντικότερα έργα του ήταν το συγκρότημα Νομικής-Θεολογικής-Διοίκησης του ΑΠΘ, το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας και οι φοιτητικές εστίες του ΕΜΠ.

Συνεργάστηκε στενά με τον Κ. Παπαϊωάννου κερδίζοντας μαζί του το 1960 το πρώτο βραβείο σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Από τότε πήρε μέρος σε πολλούς διαγωνισμούς και απέσπασε πάνω από 30 διακρίσεις. Ως ενεργό μέλος της διοίκησης του Σ.Α.Δ.Α.Σ., το 2002 επέκρινε το νέο μουσείο της Ακρόπολης ως έργο προβολής και εντυπωσιασμού, αναζητούσε τη λιτότητα και τη συλλογική εργασία που βασιζόταν σε κοινωνικές δομές και αποστρεφόταν κάθε εμπορευματοποίηση. Ν. Κ.- Ρ.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Τέχνη/Πολιτισμός
Αρχιτεκτονική
Αυτοκτονίες/Θάνατοι/Δυστυχήματα