Έντυπη Έκδοση

Ποιητικά ερανίσματα

Ντίνος Σιώτης, Οι φτωχοί μας άνθρωποι, ποίημα υπό εξέλιξη, σ.15, Κοινωνία των (δε)κάτων, εκδόσεις εκτός εμπορίου, διανέμεται δωρεάν μαζί με το 10ο τεύχος του περιοδικού «Κουκούτσι». Επιτέλους, ένας ποιητής που δεν ομφαλοσκοπείται αδιακρίτως κι αενάως, που δεν αντιμετωπίζει τον αναγνώστη ως ψυχαναλυτή, που μιλάει για τη σύγχρονη φτώχεια της μεταμνημονιακής Ελλάδας, φτώχεια τροφής κι αισθημάτων αλληλεγγύης. Αντώνης Φωστιέρης, «Τοπία του Τίποτα», σ. 96, εκδόσεις Καστανιώτη, 12,00 ευρώ

Με πλούσιες παρηχήσεις, λεπτουργημένη ιδιόλεκτο, αναφορές στον Καβάφη, στον Ελύτη, απηχώντας τη βαθιά σκέψη τών προσωκρατικών φιλοσόφων, ο Αντώνης Φωστιέρης ιερουργεί γράφοντας. Ο τίτλος παραπέμπει στο Μηδέν απ' όπου αναβλύζει το Απαν. Ποίηση στοχαστική. Συμβολισμός και παραβολές. Αισιόδοξη υπαρξιακή αγωνία.

Νίκος Ερηνάκης, «Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά», εκδόσεις Γαβριηλίδης, σ. 70, 8,52 ευρώ.

Ενας σεμνός νεαρός ποιητής που έρχεται από το μέλλον για να κατασιγάσει το κρίσιμο παρόν. Αφουγκραστείτε τον: «Το ιερό κρύβεται στο νέο / η μόνη μυθική εποχή είναι το μέλλον» και «Βίος-Θάνατος-Βίος / Πόσες άνοιξες έχεις βιώσει». Αρχαία σοφία σε καινούργια αμφιλύκη.

Θάνος Γώγος, «Μεταιχμιακή χαρά», εκδόσεις Φαρφουλάς, σ. 46, 6,50 ευρώ.

Ο Θάνος Γώγος γεννήθηκε στη Λάρισα το 1985 και είναι συνεκδότης τού λογοτεχνικού περιοδικού με τον συμβολικό τίτλο «Θράκα». Στο δεύτερο βιβλίο του ανιχνεύει το θνησιγενές στο αιώνιο. Θαύμασα κι απόλαυσα το ποίημα με αριθμό «VII (χαμογελώ ως διεύρυνση)». Δεν θα σας το αντιγράψω όμως εδώ. Πρώτον, για να αναζητήσετε το βιβλίο και δεύτερον γιατί η κατακερματισμένη ανάγνωση θα αδικούσε τον ποιητή και θα οδηγούσε ίσως σε εύκολες παρερμηνείες τού θαρραλέου λόγου του. Σπανίως οι σύγχρονοι ποιητές είναι τόσο ακριβολόγοι και δεν περισσεύει ούτε ένα γράμμα ανάμεσα στην έμπνευση και στην υλοποίησή της.

Παναγιώτης Θ. Μαυρίδης, «Επί παντός επιστητού εις ώτα μη ακουόντων» + «Δωρήματα και μνήμες», εκδόσεις Οδός Πανός, σ. 46 + 47, 10,65 + 10,00 ευρώ.

Εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος, οιωνεί παγκόσμιος, συμπαντικός λόγος, επιστημονική θέαση των πάντων. Ο ποιητής ως ερευνητής, μικροβιολόγος του χάους, σπορέας του Φωτός, του Αρρητου. Δεν είναι τυχαίο που ο Παναγιώτης Μαυρίδης είναι πολιτικός μηχανικός με πλούσια επαγγελματική πείρα, μιλάει και την κινεζική γλώσσα, στοχάζεται αλλά δεν νοσταλγεί. Γι' αυτόν το Αγαθό είναι εξαίρεση και προστατευόμενο είδος. Από αυτή την άποψη, η ποίησή του συγκοινωνεί υπογείως με το Cern και την ενασχόληση επιστημόνων και λογοτεχνών με τη «σκοτεινή ή μαύρη» υλοενέργεια. Δεν τους κάνει άραγε η αρχαία ελληνική έννοια του «αιθέρος» (akasha στα σανσκριτικά);

Γιώργος Χριστοδούλου, «Δρόμος μεταξύ ουρανού και γης», εκδόσεις Φαρφουλάς, σ. 62, 7,50 ευρώ.

Κύπριος γεννημένος στη Μόσχα το 1968 και μεγαλωμένος στη Λάρνακα, ρεαλιστής αλλά και ρομαντικός. «Σε σας που τα παιδιά σας / μεγάλωσαν μακριά σας / και η ζωή τους χωράει ολάκερη / σ' ένα υπόστεγο της μνήμης σας /../ να τα αποχαιρετήσετε με πάθος / όπως ξεραμένο φύλλο / σε έσχατη απόπειρα ευωδίας / τεντώνει ξαφνικά τους νευρώνες του / πριν ανεμοσκορπιστεί / στα πέρατα του κόσμου».

Αγγελος Σπαρτάλης, Ο ποιητής του Facebook, εκδόσεις Ιαμβος, σ. 163, 10,00 ευρώ.

Αυθεντική ποίηση σε δανεικά συναισθήματα και ιστορίες ανηρτημένες ξεδιάντροπα στα «κοινωνικά δίκτυα» της ακατάσχετης τεχνολογικής μας εξωστρέφειας. Εδώ ο συναυτουργός βρίσκει τον τρόπο να αναμυθοποιήσει το απομυθοποιηθέν και να αποδώσει μια κάποια χροιά παλιομοδίτικης αφέλειας στην ελευθέρια διαδικτυακή ασυδοσία μας. Πρωτότυπο κι ευφάνταστο.

Κωνσταντίνος Μελισσάς, «Αθώες λογοκλοπές», εκδόσεις Σαιξπηρικόν, σ. 48, 7,00 ευρώ.

Εκρηκτικό μείγμα επιθετικής ειρωνείας κι εφηβικού ρομαντισμού, αφοπλιστικής ειλικρίνειας και απογειωτικού πεσιμισμού. Σαρκαστική αυτοκριτική κι αδιαφορία για την επικρότηση του πονήματός του επιδεικνύει ο «ερασιτέχνης» συγγραφέας (όπως λέει ο ίδιος στο «αυτί») με το «γλυκύ» όνομα.

Γιώργος Καλοζώης, «Τα νύχια του κόκορα», εκδόσεις Φαρφουλάς, σ. 109, 8,50 ευρώ.

Τιμημένος δις με το Βραβείο Ποίησης από το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, ο Γιώργος Καλοζώης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1963. Ασύνδετο σχήμα, χειμαρρώδης λόγος, δραματικότητα στο έπακρον, ηρωικό αφηγηματικό «εγώ»: «Παλιά ήμουν στα κανόνια υπεύθυνος [...] πολέμησα για κάτι παραπάνω από τον πόλεμο και την ιδέα του πολέμου για κάτι πιο αφηρημένο κι από τα αφηρημένα ουσιαστικά...» από το πόνημα «Ο ποιητής».

Αργυρώ Κεφάλα, «Η προσδοκία της άνοιξης», εκδόσεις Γκοβόστη, σ. 95, 5,00 ευρώ.

Μία πεζογράφος που επιλέγει την ποίηση για να εκφράσει την αγοραφοβική μισανθρωπία και την ολόφωτη απελπισία στην οποία τη βυθίζει το βάρος τής αρχαιοελληνικής κληρονομιάς στους ώμους της χρεοκοπίας του πολιτικού (μετα-δικτατορικού) μας συστήματος. Η Ανοιξη όμως επελαύνει ειρωνικά μαχητική κι ο σαρκασμός επιστρέφει από το χαρτί στο γυαλί της μικρής οθόνης με τα άκρως εκφοβιστικά δελτία ειδήσεων.

Λιλή Ντίνα, «Η γραφειοκρατία του δισταγμού», εκδόσεις Γαβριηλίδης, σ. 75, 8,52 ευρώ

«Πλωτή εξουσία / σπέρνει ψεύδη, / επιδιώκοντας θύελλες / για παραγωγή ανθρωπομάζας». Και Κρατώντας τες ομήρους / λευκοκύτταρα στερούμενα οξυγόνου / οι λέξεις, / απόστημα σε περιβάλλον αδικίας / με πυορροή ανεγέλεγκτη // Μηρυκάζοντας σιωπή / νηστικές / επιτίθενται / για τροφή δικαίωση». Οικονομία λόγου κι αισθημάτων, εκφραστική αρτιότητα, λακωνική δειξιοτεχνία και φαρμακερή ευθυβολία. Ισως οι σπουδές να μας καθορίζουν. Η Λιλή Ντίνα σπούδασε φαρμακοποιός στη Θεσσαλονίκη.

Νίκος Βουτυρόπουλος, «Η ίδια όψη των πραγμάτων», εκδόσεις Φαρφουλάς, σ. 13, 3,00 ευρώ.

«Οταν στις φυλακές των λέξεων βρούμε το ξοδεμένο / μας πρόσωπο. Οταν μουσκέψουν οι μουσικές / κι απλώσουμε τα χέρια στην προοπτική του ήλιου. / Οταν όλα τα μονοπάτια μας οδηγήσουν / εκεί που θα 'ναι άχρηστες οι εξηγήσεις. / Τότε θα συμβεί το άπαν και μεμιάς θα σβήσει. / Με την ανάσα δίφθογγη θα χαϊδέψουμε / το παρόν της θάλασσας και μοίρα θα γίνει η ύλη μας / χωρίς προσχήματα δικαιολογίας / μορφασμούς και ημίφωτα δάκρυα». Το μέρος αντί του όλου. Εδώ η σύνθεση είναι ομοιογενής κι αρμονική, πιστή στον εαυτό της, συνεπής με τις υλοποιημένες προθέσεις του ποιητή.

Αγγέλα Γαβρίλη, Iridium, εκδόσεις Momentum, σ. 56, 8,80 ευρώ.

Σαν το στοιχείο iridium που αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες έτσι πυράντοχη, αισθηματο-ανθεκτική και ιδεο-διαρκής η ποίηση της νεαρής ποιήτριας με διεθνές βεληνεκές και υψηλές πτήσεις. Μόνο με νεολογισμούς μπορείς να χαρακτηρίσεις το καινοφανές και να επιχειρήσεις να προσδιορίσεις το φευγαλέα ρευστό ενός ποιητικού κώδικα, που ακόμα δεν έχει (ευτυχώς) αποκρυσταλλωθεί. Τα παγιωμένα λόγια είναι για τα δύστυχα αγάλματα που τα κουτσουλάν τα περιστέρια. Η Αγγέλα Γαβρίλη σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης, είναι κριτικός κι εναργής στον πνευματικό ζωτικό μας χώρο. Ελεύθερα πνεύματα αναδύονται στα χρόνια της Κρίσης και η διακριτική τους ευχέρεια να είναι ο εαυτός τους είναι εγγύηση για την αναμενόμενη άνθιση του εν πολλοίς λιμνάζοντος λογοτεχνικού μας τοπίου. «Ολο τα ίδια και τα ίδια, βρε αδερφέ», μου έλεγε αγανακτισμένος αναγνώστης. «Είναι γιατί δεν διαβάζεις τους νέους, τους άγνωστους, τους ελάχιστα αυτο-προ-βε-βλημένους», παρατήρησα. Μέσα από το βαθύ σκοτάδι ανατέλλει οσονούπω η πιο ροδαλή χαραυγή. Η Αγγέλα Γαβρίλη είναι ένα από τα αηδόνια που αναγγέλλουν τον ερχομό της.

Λεωνίδας Γαλάζης, Δοκιμές συγκολλήσεως, εκδόσεις Φαρφουλάς, σ. 75, 8,60 ευρώ.

Φιλόλογος και παιδαγωγός, γεννημένος στη Λευκωσία το 1962. Νοσταλγικός, στοχαστικός λόγος, συγκρατημένη ειρωνεία, φιλοσοφική διάθεση. Υπέροχα τα «Επιτύμβια φύλλα» (σελ. 63): «Αν οι γιατροί δεν κατοικούσαν / στις αρρώστιες τους /.../ αν από τα λιοντάρια δεν απέμεναν / παρά μόνο τα δόντια / κι από τους ποιητές / οι σκεβρωμένες λέξεις, // Τα φύλλα δεν θα 'πεφταν / με τόσο πάταγο / στο μνήμα σου...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Βιβλιοθήκη
Βιβλίο