Έντυπη Έκδοση

Λούκας Φόλια: ο φωτογράφος της «Αγριας Δύσης»

Ζουμ σε φωτογραφίες από μέρη όπου η άγρια φύση και η παράδοση των σκληροτράχηλων καουμπόηδων τέμνονται. Κάποιος κυνηγάει ένα κογιότ, μια ομάδα εργατών κοπιάζει σε ένα ανθρακωρυχείο, ενώ μια νεαρή βαπτίστρια βρέχεται με το λάχιστο προσπαθώντας να αποφύγει τον καύσωνα. Μέσα από το δεύτερο φωτογραφικό άλμπουμ του «Frontcountry», ο Νεοϋορκέζος φωτογράφος Lucas Foglia ανακαλύπτει τη ζωή στις αραιοκατοικημένες και συντηρητικές μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, εκεί όπου οι αγελάδες είναι περισσότερες από τους ανθρώπους.

Το «Frontcountry» είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα για λογαριασμό των ανθρώπων που ζουν στη μέση μιας μεταλλευτικής έκρηξης, η οποία μεταμορφώνει τη σύγχρονη αμερικανική Δύση Το «Frontcountry» είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα για λογαριασμό των ανθρώπων που ζουν στη μέση μιας μεταλλευτικής έκρηξης, η οποία μεταμορφώνει τη σύγχρονη αμερικανική Δύση Ελπίζω οι φωτογραφίες μου να προκαλούν τους ανθρώπους να κάνουν ερωτήσεις. Τι είδους θέσεις εργασίας επιτρέπουν στους ανθρώπους να ζουν στη σύγχρονη αμερικανική Δύση; Πώς πρέπει να χρησιμοποιούμε την άγρια γη που μας έχει απομείνει;

**

Η αμερικανική Δύση φημίζεται για τους μεγάλους ουρανούς και ανοικτούς χώρους. Ταξίδεψα πρώτη φορά στο Ουαϊόμινγκ περιμένοντας να φωτογραφίσω καουμπόηδες, πόλεις-φαντάσματα και ερημιά. Αυτό που πρόσεξα ήταν μια τεράστια έκρηξη εξόρυξης

Μεταξύ του 2006 και του 2013, ο Λούκας Φόλια ταξίδεψε κατά μήκος της κεντρικής, αγροτικής Αμερικής: Αϊντάχο, Μοντάνα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό, Τέξας και Ουαϊόμινγκ. Πρόκειται για μερικές από τις πιο αραιοκατοικημένες Πολιτείες των ΗΠΑ, όπου η ζωή εκεί το χρώμα του ανοιχτού ορίζοντα και μυρίζει χώμα. Κι ενώ εκ πρώτης μοιάζει να έχει σταματήσει ο χρόνος, τα πάντα κινούνται στον ίδιο ρυθμό με το σβέλτο πέταγμα του λάσου. Μόνο που δεν το κάνουν θέμα.

Τεράστιος ουρανός, εκτροφή αλόγων, κελιά φυλακών, το γραφείο του σερίφη, άνδρες με καπέλα Stetson. Ο,τι είναι παρόν στις φωτογραφίες του Λούκας Φόλια μπαίνει κάτω από την ταμπέλα «μυθικά στοιχεία της αμερικανικής Δύσης». Οι εικόνες του υπαινίσσονται έναν τρόπο ζωής αμετάβλητο, συντηρητικό, απλό, ευγενή, ίσως και αφελή. Αλλά δεν είναι αυτό που φαίνεται. «Στην πραγματικότητα, αυτές οι κοινότητες βρίσκονται σε τρομερή ροή, σπαράσσονται από μια πάλη ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, με τον ίδιο τρόπο που το γιγαντιαίο γεωτρύπανο διαλύει το τοπίο σε ορυχεία και σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας», γράφει ο Chris Waywell του λονδρέζικου «Time Out», σχολιάζοντας τη δουλειά του Λούκας.

Το «Frontcountry» είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα για λογαριασμό των ανθρώπων που ζουν στη μέση μιας μεταλλευτικής έκρηξης, η οποία μεταμορφώνει τη σύγχρονη αμερικανική Δύση. Το μεγάλο επίτευγμα του Φόλια ως φωτογράφου είναι οι «ήσυχες εντάσεις» που προτείνει τόσο στη σύνθεση όσο και στο θέμα. Τρεις αμίλητοι και σκεπτικοί καουμπόηδες κάνουν στρέτσινγκ πριν μπουν στο ροντέο, ένα φορτηγό σταματημένο έξω από ένα παντοπωλείο/εστιατόριο /μπαρ, μια σκάλα στη μέση τού πουθενά και τού για πάντα, η πλαστική σεμνοτυφία ενός γραφείου, ένα γυμνασιακό παιχνίδι ποδοσφαίρου με φόντο τις πανύψηλες βουνοκορφές. Και υπάρχει πόλεμος: δεν είναι ποτέ σαφής, αλλά είναι εκεί στις κοιλάδες και στους καπνούς από τις πυρκαγιές, στις ρυτίδες του μουντζουρωμένου εργάτη που μοχθεί πάνω σε ένα βουνό από άνθρακα με φόντο μια καμινάδα. Αυτές οι εικόνες μπορεί να μην είναι πόλεμος per se, αλλά οι άνθρωποι που απεικονίζονται είναι σε εμπόλεμη κατάσταση, καθώς ο Φόλια θέλει να υπενθυμίσει πως το εσωτερικό μέτωπο μιας χώρας είναι ανελέητο.

Ο Λούκας Φόλια μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα στο Long Island, 30 μίλια από τη Νέα Υόρκη. «Οι γονείς μου εξακολουθούν να καλλιεργούν, αλλά η γη γύρω μας πουλήθηκε, για να αναπτυχθεί. Ετσι τώρα υπάρχουν εξοχικές κατοικίες εκεί όπου υπήρχαν τα κτήματα και τα δάση των γειτόνων μας», λέει. Σπούδασε φωτογραφία στο Brown University και στο Πανεπιστήμιο του Yale. Ο εκδοτικός οίκος Nazraeli Press δημοσίευσε μόλις το δεύτερο βιβλίο του, «Frontcountry», σε συνδυασμό με μια έκθεση των φωτογραφιών του στο Michael Hoppen Contemporary στο Λονδίνο.

* Γιατί «αυτή» η Αμερική είναι τόσο ελκυστική στα μάτια σας;

- Η αμερικανική Δύση φημίζεται για τους μεγάλους ουρανούς και ανοικτούς χώρους. Ταξίδεψα πρώτη φορά στο Ουαϊόμινγκ περιμένοντας να φωτογραφίσω καουμπόηδες, πόλεις-φαντάσματα και ερημιά. Αυτό που πρόσεξα ήταν μια τεράστια έκρηξη εξόρυξης. Η ενδοχώρα των ΗΠΑ επικεντρώνεται σε δύο πολύ διαφορετικούς τρόπους ζωής, στην κτηνοτροφία και στην εξόρυξη. Μοιράζονται το μερίδιο και εξαρτώνται από το ίδιο τοπίο.

Οι περιοχές που φωτογράφισα είναι μερικές από τις λιγότερο πυκνοκατοικημένες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην αγροτική Νεβάδα, για παράδειγμα, υπάρχουν σχεδόν διπλάσιες αγελάδες από τους ανθρώπους. Η πρώτη αίσθηση που είχα από το τοπίο ήταν χάους (λόγω μεγέθους) και σκληρότητας. Οι άνθρωποι που γνώρισα εργάζονταν σκληρά για να ζήσουν σε έναν άγριο τόπο, όπου ο καθένας μοιάζει πραγματικά να είναι μόνος. Ταυτόχρονα, επειδή υπήρχαν τόσο λίγοι άνθρωποι που ζουν εκεί, όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Υποστήριζαν ο ένας τον άλλο. Οταν το αυτοκίνητό μου πάθαινε βλάβη στην εθνική οδό, πάντα κάποιος σταματούσε για να βοηθήσει. Οι άνθρωποι πάντα σου λέγανε «γεια σου!».

* Θα μπορούσατε να συγκρίνετε αυτή την Αμερική με τη Νέα Υόρκη;

- Υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι στην πόλη της Νέας Υόρκης απ' ό,τι υπάρχουν σε ολόκληρη την πολιτεία του Ουαϊόμινγκ.

* Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε για την «άλλη Αμερική»;

- Ελπίζω οι φωτογραφίες μου να προκαλούν τους ανθρώπους να κάνουν ερωτήσεις και να βρουν τις δικές τους απαντήσεις. Νομίζω ότι οι ερωτήσεις είναι σημαντικές. Τι είδους θέσεις εργασίας επιτρέπουν στους ανθρώπους να ζουν στη σύγχρονη αμερικανική Δύση; Πώς πρέπει να χρησιμοποιούμε την άγρια γη που μας έχει απομείνει;

* Πώς θα περιγράφατε το χαρακτήρα των ανθρώπων που ζουν εκεί; Ποιες είναι οι αξίες στη ζωή τους;

- Η κτηνοτροφία και η γεωργία είναι η κληρονομιά τους, η εργασία συνδέεται αποκλειστικά με τη γη, τις εποχές και τις καιρικές συνθήκες. Εξόρυξη σημαίνει «ρούφηγμα» νέου χρήματος από το έδαφος, γρήγορα. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε ορυχείο κλείνει τελικά και η γη μένει σημαδεμένη. Οι ανθρακωρύχοι πρέπει να μετακινούνται για νέες θέσεις εργασίας σε ολόκληρη τη χώρα. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί δουλεύουν πολύ σκληρά για να επιβιώσουν.

* Το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και η ισχυρή πίστη στη θρησκεία δεν αποτελούν ακόμα ένα χαρακτηριστικό;

- Αυτό σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από το άτομο και την οικογένεια. Οι περισσότεροι άνθρωποι που γνώρισα και φωτογράφισα διακατέχονται από ανεξαρτησία. Ζουν τη ζωή που θέλουν να ζήσουν και δεν ενοχλούν τους γείτονές τους εφ' όσον οι γείτονές τους δεν έρχονται σε αντίθεση με τον τρόπο ζωής τους.

* Ποιο είναι το μότο σας στη ζωή;

- Να φέρεσαι στους άλλους όπως θα ήθελες να σου φέρονται. Τα υπόλοιπα είναι απλώς σχόλια.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Συνεντεύξεις
Φωτογραφία
ΗΠΑ