Έντυπη Έκδοση

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΡΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Παρίσι - Κωνσταντινούπολη

Πιστεύει ακράδαντα ότι «ο ρόλος του συλλέκτη στη συγκρότηση του πολιτισμού και της ιστορικής μνήμης είναι καθοριστικός».

Μοιραία, η πρόσφατη δημοσίευση της συλλογής του στο πολυτελές και ιδιαίτερα καλαίσθητο λεύκωμα των εκδόσεων «Καπόν» υπό τον τίτλο «Οδοιπορικό ενός συλλέκτη», είναι λογικό να αποτελεί μια ξεχωριστή στιγμή για τον Βασίλη Κορκολόπουλο. Το βιβλίο παρέχει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να θαυμάσει «κομμάτια» από την αρματωσιά του Ελληνα αγωνιστή κατά τους 18ο-19ο αιώνες, τη μικροτεχνία, την κεραμική, τη μεταλλοτεχνία, την ξυλογλυπτική, την κοσμηματοποιία, τις πόρπες, την εκκλησιαστική αργυροχοΐα, τις εικόνες και άλλα πολλά ενδιαφέροντα από τον τομέα της λαογραφίας. Ακόμη να μάθει το άγνωστο οπλοστάσιο των Αγωνιστών του '21 αλλά και χρήσιμα και ενδιαφέροντα στοιχεία: ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ονόμαζε το τουφέκι του, που δεν αποχωριζόταν ποτέ, «Βασιλική», ενώ τα γιαταγάνια είχαν επάνω τους χαραγμένους ψαλμούς.

Το πάθος της συλλογής ξεκίνησε για τον Βασίλη Κορκολόπουλο κοντά στα 14 χρόνια του, χάρη στους γονείς του, όπως ο ίδιος αναφέρει, «τη Ζαΐρα και τον Νιόνιο, οι οποίοι μου πέρασαν την αγάπη τους για τις κομψές δημιουργίες των σπουδαίων μας τεχνιτών». Σε αυτούς αφιερώνει και το βιβλίο του. Κατά τα εφηβικά του χρόνια, η αγάπη για τη συλλογή εκφράστηκε με τα χάρτινα κουτιά τσιγάρων. Τότε «το κουτί των Sante με την "κοπέλα", το άλλαζες με είκοσι άλλα κουτιά», θυμάται. Στην πορεία κινήθηκε σε διάφορους δρόμους που του υπαγόρευε κάθε φορά το ένστικτο και η καρδιά του. Ενώ από τη δεκαετία του '80 και μετά καταπιάστηκε με τα αντικείμενα της ελληνικής λαογραφίας, κατορθώνοντας σε βάθος χρόνου να φτάσει στο σημερινό, αναμφίβολα εντυπωσιακό, αποτέλεσμα.

«Ο συλλέκτης δεν είναι ακριβώς ιδιότητα», εξηγεί ο Βασίλης Κορκολόπουλος. «Είναι κάτι το οποίο ξεκινά από μια βαθιά γνώση που αποκτάς σταδιακά. Διότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να διαθέτεις για να αγοράσεις ένα αντικείμενο είναι η γνώση μέσα από την οποία πηγάζει και η αγάπη. Αν υπάρχει η γνώση, είναι λίγα τα χρήματα που χρειάζονται. Βέβαια, βοηθάει να έχεις και το "μάτι" που θα σου επιτρέψει να αγοράσεις 1-2 αντικείμενα εκλεκτά».

Στους μαχαλάδες της Κωνσταντινούπολης, στις αγορές και τα παζάρια της, χανόταν με τις ώρες. Ενώ πόλη χωρίς παλαιοπωλείο είναι για εκείνον σαν να μην υπάρχει... Ιδιαίτερα αγαπημένα είναι για τον συλλέκτη τα Γιάννενα, τα οποία επισκέπτεται συχνά, έχοντας τη χαρά να ζήσει σε αυτά μια από τις πιο ξεχωριστές εμπειρίες του. Την ιστορία αφηγείται ο ίδιος: «Μια μέρα το 1996, στο μαγαζί του Χατζή, είδα από απόσταση ένα σινί (μεγάλο χάλκινο δίσκο). Δεν το περιεργάστηκα διότι ήξερα ότι αν με έβλεπε ο Χατζής, θα ανέβαζε την τιμή σε δυσθεώρητα ύψη. Παρ' όλα αυτά, έκανα ένα μόνο μικρό λάθος: το έπιασα και το σήκωσα για να δω το βάρος. Ηταν όντως βαρύ. Οπότε και ο Χατζής, αφού με είδε, με "περιποιήθηκε" καταλλήλως στην τιμή. Το αγόρασα τυφλά, από διαίσθηση, και νομίζω πως ούτε κι εκείνος κατάλαβε τι μου έδωσε. Οταν αργότερα άνοιξα το δέμα για να δω τι πήραμε, έμεινα άναυδος! "Μαρούλα", φώναξα στη γυναίκα μου, "φέρε λίγο λάδι να το καθαρίσουμε!". Είχε γραμμένο στη μετωπική επιφάνειά του, σε δύο κύκλους, όλο το Πάτερ Ημών! Είχα αγοράσει το ωραιότερο κομμάτι που έχω βρει σε όλες μου τις αναζητήσεις!».

Βεβαίως, υπάρχουν έντονες αναμνήσεις και από άλλες πόλεις, π.χ. «το Παρίσι», το οποίο όπως ομολογεί ο συλλέκτης «ήταν μια πόλη στην οποία δεν μπορούσα να δουλέψω ποτέ αφού γύριζα συνεχώς σε μουσεία και παλαιοπωλεία». Οπως και αναμνήσεις από άλλα περιστατικά. Αλλά γι' αυτά, καταλήγει γελώντας ο Βασίλης Κορκολόπουλος, «χρειάζεται μια ολόκληρη αυτοβιογραφία που την αφήνω για το επόμενο βιβλίο...».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης