Έντυπη Έκδοση

Περί όνου σκιάς

Η κυβέρνηση και πρωτίστως ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς επείγονται -για προεκλογικούς λόγους- να σκορπίσουν λίγες αχτίδες φωτός μέσα στο μαύρο τοπίο της χώρας. Βιάζονται να το κάνουν και γι' αυτό αποτυγχάνουν, συσσωρεύοντας δυσαρέσκεια ή και αποστροφή.

Στα μέσα του καλοκαιριού η κυβέρνηση βομβάρδισε την κοινή γνώμη με την «επιτυχία» της αλλαγής τόπου συνάντησης δανειστών-κυβέρνησης. Το Παρίσι κατ' αρχάς θεωρήθηκε ορόσημο της «απεμπλοκής» από την τρόικα, το εναρκτήριο λάκτισμα της «απελευθέρωσης», της συζήτησης «έξω από τα δόντια», της «επιβολής» των ελληνικών κόκκινων γραμμών κ.λπ. κ.λπ.

Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Η συνάντηση του Παρισιού, σύμφωνα και με τις σχετικές ανακοινώσεις, δεν ήταν διαπραγμάτευση, ήταν «παραγωγικές συζητήσεις» πριν από την έναρξη της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, που επίσημα θα ξεκινήσει στο τέλος Σεπτεμβρίου στην Αθήνα.

Υστερα ήρθε η υποχρεωτική επίσημη ομιλία στη Θεσσαλονίκη.

Αυτή τη φορά η κυβέρνηση προχώρησε σε... προδημοσίευση εξαγγελιών, που ευελπιστεί να ανακοινώσει, αφού συμφωνήσει και η τρόικα στις διαπραγματεύσεις του Σεπτεμβρίου και ανάψει το πράσινο φως για να συμπεριληφθούν στον προϋπολογισμό του 2015.

Επιχείρησε πολύ προσεκτικά και αδύναμα να περάσει το μήνυμα, ότι από εδώ και πέρα θα ξεκινήσει η σταδιακή αντιστροφή όλων εκείνων των φονικών μέτρων στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, που κατάπιαν αμάσητα κυρίως η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, οι δύο τροϊκανές «υπηρεσιακές» κυβερνήσεις και ολοκλήρωσαν το τρίδυμο Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Οι πρωθυπουργικές προδημοσιεύσεις μελλοντικών εξαγγελιών ισοδυναμούν με σκιά όνου, αφού ούτε κατ' ελάχιστον μπορούν να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες της μεγάλης μερίδας του πληθυσμού. Αναδεικνύουν όμως τα όρια των δυνάμεων της κυβέρνησης αυτής να κατονομάσει, έστω, αλήθειες, που είναι δυσβάστακτες -διαπίστωση που δεν εξαιρεί την πλειοψηφία των αντιπολιτευόμενων δημοκρατικών κομμάτων.

Η κυβέρνηση αυτή, όπως και οποιαδήποτε άλλη επερχόμενη, θα σταθεί αναγκαστικώς απέναντι σε ένα τραγικό δίπολο:

Το «χρέος εξωτερικού», πώς δηλαδή θα διευθετήσει με αυτόν ή τον άλλο τρόπο το τεράστιο ποσόν των επίσημων δανεικών της χώρας.

Και το «χρέος εσωτερικού», δηλαδή τα χρέη των πολιτών προς το Δημόσιο και τα Ταμεία, που τα φορτώθηκαν εν πολλοίς άδικα και άκριτα μετά το 2010.

Το ποσόν του «εσωτερικού χρέους» προσεγγίζει ταχύτατα το ύψος του ποσού του πρώτου μνημονιακού δανείου της χώρας και επομένως σε ελάχιστο χρόνο από τώρα, με την παρατεινόμενη ύφεση, θα καταστεί ανεξέλεγκτο και «μη βιώσιμο», όπως και το «χρέος εξωτερικού».

Το πρόβλημα αυτό, με το πλάτος και το βάθος που έχει, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με επί μέρους «ανθρωπιστικά» μέτρα και με αναγγελίες μελλοντικής «ανατροπής» και «κατάργησης» των πάντων, στο όνομα του συνθηματικού πλέον «αντιμνημονιακού αγώνα».

Απαιτεί την έγκαιρη και κοστολογημένη διευθέτησή του από την κυβέρνηση και τα κόμματα σε συνεργασία, απέναντι στους απερχόμενους αλλά όχι και απομακρυσμένους δανειστές.

Ολα τα υπόλοιπα ΘΑ είναι πραγματικά περί όνου σκιάς.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εκτάκτως ερριμμένα