Έντυπη Έκδοση

Χαρακώματα στα Χάιλαντς;

ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ της αυτονομίας της Σκοτίας την ονομάζουν ανεξαρτητοποίηση. Οι πολέμιοι τη βαπτίζουν απόσχιση. Μετά τη Σκοτία, θα ακολουθήσουν η Καταλονία και η Βασκία; Ποιος γνωρίζει; Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον ευρωπαϊκό χάρτη, είναι ο επανασχεδιασμός του, με όρους εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Ακόμη και αν η οικονομική κρίση δεν πείραξε το δεμένο στο άρμα της Αμερικής Ηνωμένο Βασίλειο, τα πειραματόζωα του Νότου επισπεύδουν τις ήδη εγκιβωτισμένες προθετικότητες.

Ετσι, εν τη πράξει, η παγκοσμιοποίηση από όχημα εμμονικής σύμπλευσης οικονομικών συμφερόντων στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, ντελαπάρει μέσα στις αουτομπάν των ονομαζομένων αναπτυγμένων χωρών, γιατί η πολιτισμική ανισότητα σταμπιλάρεται σε σχέση με τις κεντρικές αποφάσεις της πρωτεύουσας.

Οι Σκοτσέζοι συναισθάνονται -και αυτό δεν είναι συναισθηματικό τερτίπι (αλλά ακόμη κι αν είναι, ποιος είπε ότι η ανεξαρτητοποίηση είναι αποτέλεσμα του δοκιμαστικού σωλήνα)- ότι το κελτικό αίμα το οποίο κυλάει στις φλέβες τους δεν ομορροεί με το αγγλοσαξονικό (με γερμανικό ντι-εν-έι) του βασιλικού οίκου.

Εν ολίγοις, στο πρόσωπο της βασίλισσας Ελισάβετ Β', της πλουσιότερης γυναίκας στην Ευρώπη, οι Σκοτσέζοι πολίτες, οι οποίοι τάσσονται υπέρ της ανεξαρτητοποίησης του εδάφους τους, βλέπουν τον Αγγλο επικυρίαρχο. Γιατί αυτός αποφασίζει για τις ευκαιρίες κι αυτός τις ακυρώνει, καθότι από αυτόν εισρέει το χρήμα στους εθνικά «κατώτερους» πολίτες.

Αλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι παραμονές του δημοψηφίσματος ο υπουργός Οικονομικών της Ντάουνινγκ Στριτ Τζορτζ Οσμπορν ανακοινώνει οικονομικά κίνητρα για να μην αποχωριστεί η πάλαι ποτέ «αυτοκρατορία» το βόρειο μέρος του νησιού: αυτονομία στη φορολογία, σε θέματα δαπανών, ακόμη και περισσότερη εξουσία στο σύστημα πρόνοιας.

Κάποτε, ο αντιαποικιοκρατικός και εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας πέταξε τους Βρετανούς από την Ινδία, την Παλαιστίνη και την Κύπρο, όμως το πρόβλημα της αποικιοκρατίας δεν λύθηκε, αφού απ' όπου έφυγαν άφησαν πίσω τους τη διχόνοια που εκφράστηκε με το εθνικό και το θρησκευτικό μίσος.

Κοιτάξτε μόνο τι συνέβη με την Κύπρο, όπου η τάχατες εγγυήτρια δύναμη κράτησε δύο βάσεις στην πρώην αποικία της. Ωστόσο, εδώ και σαράντα εννέα χρόνια -από το 1965- το Λονδίνο δεν πληρώνει ενοίκιο για το τμήμα του κυπριακού εδάφους που κατέχει! Τη δικαιολογία την είχε στο τσεπάκι, αφού υποστήριξε ότι οι Τουρκοκύπριοι δεν συμμετείχαν τότε στην κυβέρνηση!

Με μία διαφορά. Η Σκοτία δεν είναι Κύπρος ούτε Ιρλανδία, για να εισβάλει ο βρετανικός στρατός σε ελεύθερο έδαφος. Το δημοψήφισμα ίσως να λειτουργήσει αποτρεπτικά μέχρι την τελευταία στιγμή μέσω των γκάλοπ και των φιλοαγγλικών δεξαμενών σκέψης. Εκτός κι αν οι Σκοτσέζοι έχουν αποφασίσει να μετατρέψουν τα χάιλαντς και τα λόουλαντς σε χαρακώματα...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης με τον Βασίλη Κ. Καλαμαρά