Έντυπη Έκδοση

Εκτροχιασμός λόγω ανεργίας

Η ανεργία τον Ιούνιο 2014 υποχώρησε στο 27%, ενώ ένα χρόνο πριν βρισκόταν στο 27,6%. Αυτό εκ πρώτης όψεως είναι ένα θετικό αποτέλεσμα που επιβραβεύει την κυβερνητική πολιτική, με τη διαφορά πως η μείωση οφείλεται εξ ολοκλήρου σχεδόν στη μετανάστευση πολλών νέων ανέργων στο εξωτερικό κι όχι στη δημιουργία εγχώριας απασχόλησης, ικανής να απορροφήσει την ανεργία.

 Αντίθετα, στο διάστημα του ενός έτους που πέρασε η συνολική απασχόληση στη χώρα μειώθηκε κατά 3 χιλιάδες, περίπου.

Αλλά το ζήτημα δεν βρίσκεται μόνον στο ότι η μικρή αυτή κάμψη της ανεργίας οφείλεται στην αποδυνάμωση του εργατικού δυναμικού της χώρας από το πιο ενεργό του στοιχείο (εκπαιδευμένη νεολαία) και συνεπώς στην εξασθένηση των μακροχρόνιων προοπτικών ανάπτυξης της χώρας. Ακόμη σημαντικότερη είναι η διαπίστωση για τον εκτροχιασμό του κυβερνητικού προγράμματος σταθεροποίησης και ανάπτυξης της οικονομίας. Γιατί ενώ οι επίσημες προβλέψεις Κομισιόν και κυβέρνησης έχουν στόχο φέτος τη μείωση του ποσοστού ανεργίας στο 24,5%, είναι σχεδόν αδύνατο να πέσει κάτω από 27% κατά μέσον όρο με το ρυθμό που υποχωρεί.

Το πόσο εξωπραγματικοί είναι οι επίσημοι κυβερνητικοί στόχοι φαίνεται από το γεγονός ότι προβλέπουν ανεργία στο 15,9% το 2018, υπολογίζοντας σε ρυθμούς ανάπτυξης 3,5% ετησίως στο υπόλοιπο της δεκαετίας. Ομως, στην περίοδο 2001-2008, που η ελληνική οικονομία είχε πετύχει τέτοιους ρυθμούς επέκτασης μέσα σε ένα πολύ ευνοϊκό διεθνές περιβάλλον, το ποσοστό ανεργίας δεν έπεσε πάνω από 3 ποσοστιαίες μονάδες (από 10% σε 7% περίπου). Τα επόμενα 5 χρόνια πώς θα μειώσει η κυβέρνηση αυτή την ανεργία κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες και με την παγκόσμια οικονομία να σέρνεται στο όριο της ύφεσης;

Δεν είναι τυχαίο βεβαίως που το ερευνητικό ινστιτούτο ΙΝΕ της ΓΣΕΕ μόλις προέβλεψε από τη Διεθνή Εκθεση της Θεσσαλονίκης πως το ποσοστό ανεργίας στη χώρα δεν θα πέσει κάτω από το 23% το 2020, δηλαδή θα είναι τουλάχιστον 8 μονάδες πάνω από τον κυβερνητικό στόχο!

Πρόκειται για μία πολύ πιο ρεαλιστική εκτίμηση, αν σκεφθούμε πως πριν από μερικές μέρες, στη σύνοδο των υπουργών Εργασίας και Απασχόλησης της G20, τρεις διεθνείς οργανισμοί, η Διεθνής Ενωση Εργασίας (ILO), ο ΟΟΣΑ και η Παγκόσμια Τράπεζα (World Bank), προειδοποίησαν ότι χρειάζεται να γίνουν περισσότερα για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας καλής ποιότητας, τόσο στις προηγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες οικονομίες. Σε σχετική έκθεσή τους τονίζουν πως οι μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη δεν έχουν καταφέρει ακόμη να δημιουργήσουν αρκετές θέσεις εργασίας και πολλές από αυτές που δημιουργούνται είναι πολύ χαμηλής ποιότητας για να δώσουν ουσιαστική ώθηση στην παγκόσμια ανάπτυξη. Τέλος, προειδοποιούν ότι η απραξία δημιουργεί κίνδυνο πολυετούς αναιμικής οικονομικής ανάπτυξης και ενός φαύλου κύκλου που θα αποδειχθεί πολύ δύσκολο να σπάσει.

Τέλος, μόλις χθες δημοσιεύθηκε έκθεση του ΟΗΕ, η οποία τονίζει πως η παγκόσμια οικονομία δεν έχει ακόμη διαφύγει από την «αναπτυξιακή μελαγχολία» της των 4 τελευταίων ετών και πως υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτή η κατάσταση πραγμάτων να γίνει ο «νέος κανόνας».

Το συμπέρασμα είναι πως για τα επόμενα χρόνια η αναπτυξιακή δυναμική παγκοσμίως θα είναι πολύ υποτονική στην καλύτερη των περιπτώσεων και πως στην Ελλάδα δεν πρόκειται να δούμε ανάπτυξη πάνω από 1%-2% όσο ακολουθείται πολιτική λιτότητας κι όσο δεν διαγράφεται ένα σημαντικό μέρος του χρέους που γονατίζει την οικονομία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εν-στάσεις