Έντυπη Έκδοση

ΣΧΟΛΕΙΟ ΒΑΡΗΚΟΩΝ - ΚΩΦΩΝ: ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΜΟΝΟ 30 ΑΠΟ ΤΟΥΣ 90 ΜΑΘΗΤΕΣ

Αγιασμός με πολλές απουσίες

Αγιασμός, στο σχολείο όπου οι μαθητές δεν ακούν το κουδούνι -το βλέπουν. Δέκα το πρωί, οι μεγάλοι περιστροφικοί κόκκινοι λαμπτήρες ξεκινούν να αναβοσβήνουν στο Ειδικό Σχολείο Βαρήκοων και Κωφών Αγίας Παρασκευής. Με τα αντανακλαστικά τους τεταμένα, 30 μαθητές συγκεντρώνονται στο προαύλιο. Κανείς δεν αναρωτιέται πού είναι οι υπόλοιποι 60. Είναι κοινό μυστικό ότι «κάθε χρόνο τα δρομολόγια των μαθητών καθυστερούν από μία εβδομάδα έως και ένα μήνα».

Η αιτία αυτής της καθυστέρησης είναι και φέτος η ίδια: Δεν έχει ολοκληρωθεί ο διεθνής διαγωνισμός που προκηρύσσει η Περιφέρεια για τη μεταφορά μαθητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στα σχολεία της Αττικής. Αποτέλεσμα, εκατοντάδες μαθητές που διαμένουν μακριά από τα σχολικά συγκροτήματα όπου φοιτούν να απουσιάζουν τις πρώτες ημέρες -ίσως και εβδομάδες- από το σχολείο.

Η Μαριάννα, κωφή μαθήτρια του Ειδικού Σχολείου της Αγίας Παρασκευής, μένει στο Περιστέρι και έρχεται με ταξί για μάθημα στην Αγία Παρασκευή. Χθες, προκειμένου να μη χάσει τον αγιασμό, πήρε λεωφορείο και μετρό, περνώντας μιάμιση ώρα στο δρόμο. Το ίδιο και ο Τάρα, που ξεκίνησε από το Κορωπί και ο Νίκος που μένει στα Πατήσια και η Αγγελική από τα Σεπόλια. Η Ζωή, βαρήκοη μαθήτρια από το Πόρτο Ράφτη, έμεινε στο σπίτι, όπως και μαθητές από τη Λούτσα και το Κορωπί.

«Κάπου το συνηθίζεις. Λες, εντάξει, θα έρθει ο Οκτώβριος, να μπει το νερό στο αυλάκι, να έρθει ο ταξιτζής, να πάρει το παιδί, να το πάει στο σχολείο», λέει ο πατέρας της Ζωής, Μιχάλης Σφυράκης. Λόγω του σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει ο ίδιος, δεν μπορεί να καλύψει κανένα κενό στα δρομολόγια: «Πρέπει να πηγαίνω σχεδόν καθημερινά στο νοσοκομείο. Δεν υπάρχει κανείς να την πάει», τονίζει ο κ. Σφυράκης.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του Ειδικού Λυκείου και του Γυμνασίου Αγίας Παρασκευής κ. Χρυσόστομο Παπασπύρου «σήμερα ήρθε στον αγιασμό το 1/3 των μαθητών μας. Τους περισσότερους μαθητές τους έφεραν οι γονείς τους, οι οποίοι πήραν άδεια από τις δουλειές τους για έρθουν». Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι «όταν υπάρχει κρίση σε μια χώρα οι πρώτοι που πληρώνουν τη νύφη είναι οι αδύναμες ομάδες».

«Η διοίκηση είναι απρόσωπη», λέει και συνεχίζει: «Εχει μόνο σφραγίδα, υπογραφή και πρωτόκολλο. Είναι τόσο απρόσωπη, που δεν μπορεί να νιώσει την αγωνία ενός πατέρα, την επιθυμία ενός μαθητή για μάθηση και κοινωνικοποίηση και τη μεγάλη απογοήτευσή του όταν του στερείς αυτό το δικαίωμα. Οι γονείς απαιτούν να είναι όλα έτοιμα με τον αγιασμό. Αυτό δεν γίνεται αν λάβει κανείς υπόψη την ελλιπή οργάνωση που χαρακτηρίζει ολόκληρη τη χώρα. Δείχνουμε κατανόηση όσο μπορούμε. Δεν θα βάλουμε απουσίες στα παιδιά μέχρι να στρώσει η κατάσταση και η παράδοση των μαθημάτων θα γίνεται σε χαλαρούς ρυθμούς».

«Φωλιά αγάπης»

«Ο χώρος αυτός είναι μια φωλιά αγάπης. Εδώ πρέπει να αισθανόμαστε όμορφα και να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον», είπε ο ίδιος στη νοηματική καλωσορίζοντας τους μαθητές του Ειδικού Σχολείου. Οι καθηγητές τον αποκαλούν «φωτεινό παντογνώστη». Η πόρτα του γραφείου του είναι συνέχεια ανοιχτή. «Ποτέ δεν κάνω τον διευθυντή. Είμαι απλώς ο Χρυσόστομος», λέει ο ίδιος. Στους τοίχους, φωτογραφίες από την παράσταση της «Ορέστειας» που έδωσαν οι μαθητές σε μετάφραση του ιδίου, στη νοηματική.

Αποφοίτησε από το Χημικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών, έκανε διδακτορικό στη Γλωσσολογία στο Αμβούργο και μιλάει επτά γλώσσες. «Τρεις νοηματικές -ελληνικά, γερμανικά και κυπριακά- και τέσσερις προφορικές ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά και πορτογαλικά. Ονειρεύομαι να μάθω σανσκριτικά. Θα τα καταφέρω;», μου είπε αργότερα, όταν τον συνάντησα στο γραφείο του -ο προφορικός λόγος του ήταν απόλυτα κατανοητός σε μένα ενώ εκείνος με καταλάβαινε με χειλαναγνωσία. Στο σχολείο, άλλωστε, οι κωφοί μαθητές εκτός από τη νοηματική μαθαίνουν να συνεννοούνται προφορικά «για να είναι προετοιμασμένοι για τον έξω κόσμο», και γραπτά.

Χωρίς να έχουν δεδομένες τις ευκολίες των ακουόντων, «εδώ προσπαθούμε να φτιάξουμε έναν μικρόκοσμο, όμορφο για το παιδί» λένε οι καθηγητές. Πολλές φορές συναντούν τρομαγμένους γονείς ή απογοητευμένους. «Πρώτα πρέπει οι ίδιοι να αποδεχτούν το παιδί και στη συνέχεια το ίδιο να γίνει αποδεκτό από το κοινωνικό σύνολο. Τους λέμε δεν πειράζει, δεν χάθηκε ο κόσμος, κωφό είναι, θα πάρει μια εκπαίδευση και θα έχει πρόσωπο στην κοινωνία», αναφέρει ο διευθυντής. Η Ελένη, που μένει στο Ντράφι και έμεινε χθες στο σπίτι γιατί δεν είχε μέσο να πάει στον αγιασμό, αυτή την εκπαίδευση ονειρεύεται. Σε ένα χαρτί ζωγράφισε έναν ήλιο. «Μαμά, εγώ γιατί δεν έχω δικαίωμα να πάω σχολείο;» έγραψε. Ποιος θα της δώσει απάντηση;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Εκπαιδευτικοί/Καθηγητές
Παιδεία
Σχολεία
Υπουργείο Παιδείας
Εκπαίδευση
Κύριο θέμα
Λοβέρδος: Οι καθηγητές θέλουν το τέλειο