Έντυπη Έκδοση

«Κρεμάνε» τα διατηρητέα

Χάρμα οφθαλμών το αναστηλωμένο διατηρητέο κτήριο με τα ολοσκάλιστα μαρμάρινα φουρούσια στα μπαλκονάκια του, με τα ξύλινα κουφώματά του και τις οροφογραφίες στις ψηλοτάβανες σάλες του. Αχ, και να είχα κι εγώ ένα τέτοιο σπίτι, λες βλέποντάς το. Το απέναντι όμως το ερειπωμένο, με τη βουλιαγμένη στέγη και τα άδεια σαν πένθιμες μαύρες τρύπες παραθυρόφυλλα, δεν θέλεις ούτε να το κοιτάξεις.

 Και τα δύο διατηρητέα ανήκουν σε ιδιώτες, που καλούνται τώρα να πληρώσουν βαρύ φόρο με το νέο ΕΝΦΙΑ. Ο ιδιοκτήτης του πρώτου ακινήτου τιμωρείται γιατί είχε την ευαισθησία και το μεράκι να μην το αφήσει να ρημάξει, γιατί το συντήρησε καταβάλλοντας το υψηλό κόστος που απαιτείται για την αναστήλωσή του στα αρχικά σχέδια του κτηρίου υπό την αυστηρή επίβλεψη των αρμοδίων υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού ή του ΥΠΕΚΑ (ανάλογα με το υπουργείο που το έχει κηρύξει διατηρητέο). Αλλά και ο δεύτερος ιδιοκτήτης τιμωρείται, αυτός που το παράτησε να σαπίζει, καθώς δεν διέθετε τα αναγκαία κεφάλαια ή το κουράγιο να μπει σ' αυτή τη δαπανηρή και χρονοβόρα διαδικασία. Τώρα κι αυτός θα πληρώσει για ένα κτήριο-φάντασμα.

Κάποτε οι κληρονόμοι αυτών των ερειπωμένων αριστουργημάτων τα εγκατέλειπαν και εύχονταν -όταν δεν έβγαζαν οι ίδιοι κάνα κεραμίδι- να πέσει η στέγη και να αρχίσει η κατάρρευσή του, έτσι ώστε να αναγκαστούν οι υπηρεσίες του Δημοσίου να τους δώσουν την άδεια κατεδάφισης. Τα περισσότερα νεοκλασικά έτσι χάθηκαν, γεμίζοντας την πάλαι ποτέ «Αθήνα, κόρη τ' ουρανού» με ουρανομήκεις γυάλινες ενεργοβόρες και ξένες προς το ελληνικό περιβάλλον κατασκευές.

Οι ιδιοκτήτες των 20.000 διατηρητέων (11.500 του ΥΠΕΚΑ και 8.500 του ΥΠΠΟΑ) μάταια ζήτησαν να εξαιρεθούν από τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων ή να πληρώσουν κατά 50% λιγότερα, όπως άλλωστε πρότεινε ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης στον υπουργό Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, αναγνωρίζοντας (ο πρώτος) πως πολλοί από τους πολίτες αυτούς έχουν αναλάβει εξ ιδίων το κόστος της διατήρησης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς του τόπου. Σε άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα στη Μεγάλη Βρετανία, επιχορηγείται η διατήρηση της όψης κάθε ακινήτου με το 40% του προϋπολογισμού του έργου. Και στην Ελλάδα είχε ληφθεί μέριμνα από το ΥΠΕΚΑ με τη μεταφορά του συντελεστή δόμησης που στερούνταν ο ιδιοκτήτης του διατηρητέου κατέχοντας ένα ακίνητο με δεσμεύσεις. Το μέτρο αυτό όμως δεν εφαρμόστηκε στην πράξη, με αποτέλεσμα το κράτος να «χρωστάει» 500.000 τ.μ. λόγω ανεπίδοτης μεταφοράς δόμησης, γιατί οι πολίτες των όμορων ακινήτων στις νέες περιοχές προσέφευγαν στο ΣτΕ και δικαιώνονταν. Το πρόσθετο ύψος που τους παρείχε ο νόμος αλλοίωνε το περιβάλλον και την αισθητική του πολεοδομικού ιστού.

Το 2002 το υπουργείο Πολιτισμού επί Ευάγγελου Βενιζέλου προσπάθησε με τον αρχαιολογικό Νόμο 3028 να δώσει κίνητρα προστασίας των ιδιωτικών διατηρητέων, προβλέποντας επιχορήγηση για τη δαπάνη αναστήλωσής τους. Ο Νόμος όμως προέβλεπε τη σύνταξη Προεδρικού Διατάγματος. Εχουν περάσει δώδεκα χρόνια από τότε και αυτό το Προεδρικό Διάταγμα αναζητείται ως σανίδα σωτηρίας και από άλλους 200.000 ιδιοκτήτες, τα ακίνητα των οποίων βρίσκονται εντός παραδοσιακών οικισμών, ιστορικών τόπων και αρχαιολογικών χώρων. Ο κ. Βενιζέλος ήταν πάντα πολύ πρόθυμος για νομοθετικές πρωτοβουλίες. Στην υλοποίησή τους όμως φαίνεται πως επικρατούσαν δεύτερες σκέψεις, όπως ακριβώς στην υπόθεση και για τη λίστα Λαγκάρντ;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
ΚΟΝΤΡΑρίσματα