Έντυπη Έκδοση

Gala όπερας για το «σπίτι» της Κάλλας

Μιλά στην «Ε» η σοπράνο Βάσω Παπαντωνίου

Θρυλικές άριες, σημαδεμένες από τη «φωνή του αιώνα», τη φωνή της Μαρίας Κάλλας, θα κατακλύσουν την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου το Ηρώδειο σε ένα μεγάλο γκαλά όπερας, με το οποίο η Εθνική Λυρική Σκηνή τιμά τη μνήμη της μεγαλύτερης σοπράνο του 20ού αιώνα.

Μια βραδιά που, παράλληλα με φόρο τιμής, υπηρετεί και έναν υψηλό σκοπό, καθώς τα έσοδα της συγκεκριμένης εκδήλωσης θα δοθούν στην «Εταιρεία για το Κτήριο της Οπερας και της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης "Μαρία Κάλλας"», για την εκπόνηση μελέτης και τις εργασίες επισκευής και αποκατάστασης του ιστορικού κτηρίου της Πατησίων 61, όπου έζησε στα νεανικά της χρόνια η μεγάλη υψίφωνος και το οποίο πρόκειται να στεγάσει την ομώνυμη Ακαδημία Λυρικής Τέχνης.

Η πρόεδρος της Εταιρείας και διάσημη σοπράνο Βάσω Παπαντωνίου μιλά στην «Ε» για τον αγαθό σκοπό αυτής της συναυλίας καθώς και την ανάγκη να λειτουργήσει στην Ελλάδα Σχολή Λυρικής Τέχνης. Την αξία της Μουσικής, τη διαχρονική απαξίωσή της από το σύνολο του πολιτικού κόσμου καθώς και την εγωπάθεια των σύγχρονων σκηνοθετών, που κατακρεουργούν τα κλασικά οπερετικά αριστουργήματα.

- Τι ήταν αυτό που έκανε τη Μαρία Κάλλας μοναδική στην ιστορία της όπερας;

«Η Μαρία Κάλλας διέθετε ένα μοναδικό υλικό σε όλα τα επίπεδα, αλλά το λάξεψε και η ίδια με τη βοήθεια σημαντικών δασκάλων. Μόνο την αλλαγή στην εμφάνισή της αν αναλογιστεί κάποιος, μπορεί να καταλάβει πολλά για τη θέληση αυτής της γυναίκας. Παράλληλα όμως πρέπει να έχεις και μια βαθιά συναίσθηση του χρέους σου απέναντι στα προσόντα που σου έχουν δοθεί».

- Πού αποσκοπεί η ίδρυση της Εταιρείας για το κτήριο της όπερας και της Ακαδημίας Λυρικής Τέχνης «Μαρία Κάλλας»;

«Το 2000 ίδρυσα την Εταιρεία με στόχο να γίνει κτήριο όπερας στην Ελλάδα, κάτι που πλέον γίνεται χάρηστη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Δυστυχώς όμως δεν εντάχθηκε εκεί και η Ακαδημία Λυρικής Τέχνης. Ετσι συνέχισα να αναζητώ ένα χώρο. Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν το σπίτι της Κάλλας στην οδό Πατησίων. Καταθέσαμε πρόταση στο ΝΑΤ αλλά η υπόθεση κόλλησε. Παρ' όλα αυτά δεν έπαψα ποτέ να προσπαθώ προκειμένου τα ταλαντούχα παιδιά που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα να σπουδάσουν στο εξωτερικό, να μεταβαίνουν στην Ακαδημία. Με τη βοήθεια του δήμου αυτή τη στιγμή είμαστε σε πολύ καλό δρόμο, αλλά χρειάζονται αρκετές επισκευές στο εσωτερικό του κτηρίου. Ολα τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από το Gala όπερας στο Ηρώδειο θα πάνε σε κλειστό λογαριασμό αποκλειστικά γι' αυτό τον σκοπό».

- Πώς κρίνετε την αντιμετώπιση του κράτους προς τις ορχήστρες;

«Λυπάμαι βαθύτατα, γιατί καμία κυβέρνηση και κανένας πολιτικός σχηματισμός δεν έχει καταλάβει τη σημασία της Τέχνης και ειδικά της μουσικής σε μια κοινωνία. Την επιρροή της στις ψυχές των ανθρώπων. Η μουσική γαληνεύει και συμφιλιώνει. Η Κρατική μας Ορχήστρα με τον Βασίλη Χριστόπουλο έκανε ένα πολύ μεγάλο άλμα και η απομάκρυνσή του ήταν για μένα πολύ λυπηρή. Και στις άλλες ορχήστρες όμως, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, την Καμεράτα, οι άνθρωποι προσπαθούν από μόνοι τους. Κάνουν υπέρβαση».

- Ποια είναι η άποψή σας για την κρατικοποίηση του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών;

«Από την πρώτη στιγμή που ιδρύθηκε το Μέγαρο, ο κυριότερος φορέας που το στήριζε ήταν το κράτος. Σήμερα το Μέγαρο δεν έχει εξασφαλίσει χορηγούς που να μπορούν να εγγυηθούν την επιβίωσή του και το μόνο βέβαιο είναι ότι το Μέγαρο πρέπει πάση θυσία να παραμείνει σε λειτουργία. Το κράτος όμως θα πρέπει να καταλάβει ποιος είναι ο καλλιτεχνικός προορισμός του Μεγάρου και να φιλοξενεί ανάλογες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις».

- Πώς κρίνετε τις τολμηρές προσεγγίσεις σε κλασικά έργα όπερας;

«Πριν από δύο χρόνια είχα οργανώσει ένα συμπόσιο στο Μουσείο της Ακρόπολης με αυτό το θέμα και με καλεσμένους σημαντικούς καλλιτέχνες. Είμαι κάθετα αντίθετη ειδικότερα όταν ο σκηνοθέτης αποπειράται να υπερκεράσει τον ίδιο το δημιουργό με αυτοσκοπό να προβάλει το Εγώ του. Οταν βάζουμε πέτρες και χώματα χάνεται η ιστορική μνήμη της Τέχνης, που είναι τρομερά σημαντική. Οι σκηνοθέτες πρέπει να μάθουν να σέβονται εκτός από το έργο που ανεβάζουν, τη φωνή και το σώμα των τραγουδιστών τους».

- Τι απαντάτε σε όσους σας πουν ότι χωρίς νεοτερισμούς η Τέχνη δεν θα εξελίσσεται;

«Αυτοί δεν είναι νεοτερισμοί που θα πάνε την Τέχνη μπροστά αλλά πυροτεχνήματα. Ενδεικτικό είναι ότι τέτοιου επιπέδου νεοτεριστές δεν έχουν δημιουργήσει ούτε ένα έργο που να μπορεί να σταθεί δίπλα σε κλασικά έργα. Η φωνή στην όπερα δεν βγαίνει μόνο από τις φωνητικές χορδές αλλά από ολόκληρο το σώμα και αυτοί οι άνθρωποι περιορίζουν κατά κύριο λόγο τα σώματα των μονωδών. Η Κάλλας εξέπεμπε απ' όλο της το Είναι. Σήμερα στην όπερα ζούμε τη δικτατορία των σκηνοθετών ενώ παλιότερα ζούσαμε τη δικτατορία των μαέστρων. Ολες οι δικτατορίες όμως κάποια στιγμή πέφτουν».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Οπερα
Πρόσωπα
Αφιέρωμα
Συνεντεύξεις