Έντυπη Έκδοση

Χωρίς ενιαία πολιτική

Εκατόν πενήντα παράνομοι μετανάστες, που προσπάθησαν τις προηγούμενες ημέρες να περάσουν τη Μάγχη από το γαλλικό λιμάνι του Καλέ σε βρετανικό έδαφος, ήταν η αφορμή να ξιφουλκήσει μερίδα του σοβαρού γαλλοβρετανικού Τύπου υπέρ της άμεσης ανάγκης αντιμετώπισης του κατακόρυφα αυξανόμενου κύματος παράνομων μεταναστών προς την Ε.Ε., που εξελίσσεται σε μείζον πρόβλημα.

Καλοπροαίρετες οι σοβαρές επισημάνσεις, αλλά δυστυχώς επαναφέρουν στην επιφάνεια τον εγγενή στρουθοκαμηλισμό των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών, μαζί με την πονηριά του ισχυρού, που δεν θέλει να φορτωθεί το πρόβλημα του μικρότερου και λιγότερο ισχυρού εταίρου.

Πάνω από δύο δεκαετίες, οι μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες, Ισπανία, Ιταλία και κυρίως η Ελλάδα, αντιμετωπίζουν σχεδόν μόνες τους τα κύματα των λαθρομεταναστών από τα Βαλκάνια (στην αρχή), από τις χώρες της Μέσης Ανατολής (Συρία, Ιράκ, αλλά και Πακιστάν, Αφγανιστάν κ.λπ.), αλλά και της Αφρικής γενικότερα.

Οι Ευρωπαίοι εταίροι νόμισαν, τη δεκαετία του 2000, ότι θα ξεμπέρδευαν με το πρόβλημα, αν ανέθεταν σε κάθε χώρα να κάνει τα κουμάντα της, να επιστρέφει κατά μπουλούκια τις δύσμοιρες ψυχές των απελπισμένων μεταναστών στη «χώρα εισδοχής» τους στην Ε.Ε. Αυτή η τελευταία θα έπρεπε να έρθει σε συμφωνία επανεισδοχής με τη χώρα εκτός Ε.Ε., από την οποία οι μετανάστες μπήκαν σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Ηταν οι Συμφωνίες Δουβλίνο Ι και Δουβλίνο ΙΙ. Η κοινή ευρωπαϊκή μεταναστευτική πολιτική -σε περίοδο παχειών αγελάδων, μάλιστα- αποσπούσε μόνον το 1% του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Η Αθήνα του 2000, καμαρώνοντας για την είσοδό της στο ευρώ και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, υποχώρησε ακόμα μία φορά απέναντι στους πονηρούς, αλλά καλά προετοιμασμένους εταίρους της. Δέχθηκε ο έλεγχος και η συγκράτηση των λαθρομεταναστών να γίνεται εντός των δικών της εδαφικών ορίων στην ξηρά και στη θάλασσα (FRONTEX κ.λπ.), αφήνοντας σχεδόν ανενόχλητη την Τουρκία, που απλώς ξεφούσκωνε τα μεγάλα κύματα μεταναστών από το έδαφός της στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τις κυκλοφορούσες ανεπίσημες και γενικόλογες εκτιμήσεις, το ποσοστό των παράνομων μεταναστών στη χώρα μας αυξήθηκε κατά 150% μόνον το πρώτο επτάμηνο του τρέχοντος έτους σε σχέση με πέρσι.

Η Ελλάδα των μνημονίων και της ανθρωπιστικής κρίσης είναι κάτι παραπάνω από αδύνατον να ελέγξει στο άμεσο μέλλον τα αυξανόμενα κύματα μεταναστών που θα σκάσουν στο έδαφός της.

Παρά ταύτα, η κυβέρνηση αλλά και η πλειοψηφία των πολιτικών κομμάτων αδυνατούν να έρθουν σε στοιχειώδη συνεννόηση μεταξύ τους για να συμφωνήσουν μια ενιαία γραμμή παρουσίασης του ελληνικού προβλήματος στα όργανα κορυφής της Ε.Ε. Προτιμούν να αναλίσκονται σε αλληλοκατηγορίες για το ποιος είναι πιο ευαίσθητος και ποιος αριστερός, απέναντι σ' ένα τεράστιο θέμα -από ανθρωπιστικής πλευράς, πολύ ευαίσθητο, από οικονομικής πλευράς έκρυθμο και από πλευράς εθνικής ασφαλείας -ακόμα- εν υπνώσει.

Ο Ελληνας επίτροπος Μετανάστευσης ελάχιστα μπορεί να κάνει, όσο οι «μεγάλοι» αρνούναι να βάλουν το χέρι στην τσέπη και δεν αποδέχονται τον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Εκτάκτως ερριμμένα