Έντυπη Έκδοση

Τάξη όνειρο

Αναρωτιέμαι πώς τα παιδιά θα εξελιχθούν σε δημοκρατικούς πολίτες όταν η βιωματική εμπειρία στην εκπαίδευσή τους δεν είναι δημοκρατική. Ευτυχώς που υπάρχουν και φωτισμένοι δάσκαλοι που προσπαθούν να κάνουν πράξη τα όνειρά τους περί Ισότητας, Δικαιοσύνης και Ελευθερίας.

 Ευτυχώς που υπάρχουν και εκπαιδευτικοί που κατανοούν πως δεν διδάσκουν γνώσεις αλλά διδάσκουν παιδιά και πως το πώς μαθαίνουν τα παιδιά είναι το ίδιο σημαντικό με το τι μαθαίνουν. Ευτυχώς που υπάρχουν χαρισματικοί παιδαγωγοί που γνωρίζουν πως τα παιδιά για να πετύχουν στο σχολείο και την κοινωνία χρειάζεται να μάθουν να συνεργάζονται, να διεκδικούν, να μπορούν να κατανοήσουν συναισθηματικά τους άλλους, να αναπτύξουν υπευθυνότητα αλλά και πειθαρχία επειδή το θεωρούν υποχρέωσή τους και όχι επειδή φοβούνται. Ευτυχώς που υπάρχει και «ο δάσκαλος με τα όνειρα στα μάτια», ένα είδος ελεύθερο από προκαταλήψεις και δογματισμούς, ένας άνθρωπος που προσπαθεί να καταλάβει τις ανάγκες των μαθητών του, να αναγνωρίσει τις δυνατότητές τους και να βοηθήσει στη δημιουργία μιας ατμόσφαιρας ατομικής ανάπτυξης μέσα από τη συνεργασία και τον αλληλοσεβασμό. Ευτυχώς, γιατί «Η δημοκρατία στην τάξη είναι όνειρο και πράξη». Ευτυχώς που υπάρχει και «η δασκάλα που το κεφάλι της έγινε καζάνι», που θέλει οι μαθητές της να είναι οι πιο ευτυχισμένοι, οι πιο χαρούμενοι, οι πιο δημιουργικοί, οι πιο υπεύθυνοι μαθητές του σχολείου. Αγαπητοί φίλοι, μήπως για να επιβιώσει η Δημοκρατία πρέπει οι μαθητές να εκπαιδεύονται στην κοινότητα της τάξης τους με πιο δημοκρατικό τρόπο; Μήπως ο παλιός τρόπος εκπαίδευσης παράγει ανθρώπους φοβισμένους όπως τους περισσότερους από μας τους παλιούς, μαθημένους να σέβονται και να υπακούν την εξουσία ακόμα και αν τους προδίδει; Μήπως ο σύγχρονος τρόπος εκπαίδευσης θα πρέπει να διαμορφώνει ελεύθερα κριτικά μυαλά που θα ακολουθούν την εξουσία μόνο αν συμφωνούν μαζί της;

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Διηγήματα/Εξιστορήσεις
Παιδί
Ανθρώπινα