Έντυπη Έκδοση

Βαίνομεν προς εκλογάς

Τις τελευταίες μέρες η κυβερνητική μηχανή δείχνει να αποσυντονίζεται από φυγόκεντρες τάσεις. Οπως όταν ένα πλοίο αρχίζει να βουλιάζει και διάφοροι ναύτες και αξιωματικοί τρέχουν πέρα - δώθε πανικοβλημένοι.

Ας δούμε τα γεγονότα. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθερό και καθαρό προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι συνομιλίες των Παρισίων ουδέν απέδωσαν. Οι ανακοινώσεις Σαμαρά στη ΔΕΘ σκόρπισαν ανησυχία, καθώς έδειξαν ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει απολύτως τίποτα να προσφέρει, δηλαδή τίποτα το οποίον να είναι εκλογικώς άξιο λόγου. Η φήμη ότι έρχεται διεθνής διάσκεψη για το χρέος στη Νέα Υόρκη διαψεύστηκε από το ΔΝΤ, ενώ ταυτόχρονα η Κομισιόν μιλάει για νέο Μνημόνιο. Και, τέλος, ψηφίστηκε χωρίς σοβαρές αλλαγές ο ΕΝΦΙΑ, ο οποίος δείχνει να διαλύει τις Κ.Ο., οι οποίες παρότι ψηφίζουν, βρίζουν. Με αποτέλεσμα ο κόσμος να έχει μια επιπλέον απόδειξη της κυβερνητικής ανικανότητας: εφόσον η Αννα Καραμανλή βρίζει, άρα ο Τσίπρας έχει δίκιο που φωνάζει. Απλό.

Και τι ακριβώς γίνεται τώρα; Διότι όλα αυτά τα γεγονότα κάνουν την εκλογή Προέδρου από την παρούσα Βουλή το ίδιο πιθανή με την πρόβλεψη ότι θα πάρει το πρωτάθλημα ο Αλαφούζος. Πώς; Με ποιες προϋποθέσεις; Ηδη ο Πολύδωρας, ένας πολύ κρίσιμος παράγων σ' αυτήν την υπόθεση, δήλωσε προχθές στο Κόντρα ότι εφόσον η κυβέρνηση συνεχίζει αυτήν την πολιτική, δεν πρόκειται να ψηφίσει. Θα μου πείτε, μα αν αλλάξει η πολιτική;

Μα δεν μπορεί να αλλάξει τίποτε πλέον. Εδώ η κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να φτιάξει 100 δόσεις για την εφορία, θα αλλάξει πολιτική; Εδώ ο Φούχτελ στέλνει στους δημάρχους ερωτηματολόγια, είναι σε θέση ο πρωθυπουργός να κάνει το παραμικρό, ώστε να πειστεί ο Πολύδωρας; Οχι. Τίποτε πλέον δεν είναι σε θέση να κάνει ο Σαμαράς.

Ενα μόνον μπορεί να κάνει. Αυτό που του έχει μηνύσει ο Καραμανλής. Να φέρει αμέσως το ζήτημα της Προεδρίας μπροστά και να το τελειώσει, έτσι κι αλλιώς. Αυτό εξάλλου ζητάνε και οι Γερμανοί. Λένε σε όλους τους τόνους ότι τίποτε δεν μπορεί να προχωρήσει, καμιά ιδέα για τη ρύθμιση του δημοσίου χρέους δεν μπορεί να συζητηθεί, εάν δεν τελειώσει η πολιτική εκκρεμότητα στην Ελλάδα. Οι Γερμανοί θέλουν να ξέρουν με ποιον θα συνομιλήσουν. Με τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Γκίκα ή με τον Τσίπρα, τον Σταθάκη και τον Δραγασάκη; Και επομένως τα πάγωσαν όλα και περιμένουν.

Υπό αυτές τις συνθήκες ο Σαμαράς δεν μπορεί άλλο να σφυρίζει φοροαπαλλαγές και άλλα τέτοια. Πρέπει τάχιστα να λύσει το πολιτικό ζήτημα που έχει ανακύψει. Δηλαδή να προτείνει αυτόν που σκέφτεται για Πρόεδρο, να φέρει την προεδρική εκλογή νωρίτερα, να τη συνδυάσει ενδεχομένως με κάποιες συνταγματικές αλλαγές και να περιμένει την απόφαση του Πολύδωρα και της Μίκας Ιατρίδη.

Ποια θα είναι αυτή η απόφαση; Ενα Οχι, σαν της 28ης Οκτωβρίου. Οι ΑΝΕΛ ήδη το ξέκοψαν εν σώματι προχθές. Η ΔΗΜΑΡ πάει στον ΣΥΡΙΖΑ και απέμειναν για τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο ο Λυκούδης, ο Ψαριανός και ο Οικονόμου. Τι να κάνεις μ' αυτούς; Ούτε μια ελιά μπορείς να ποτίσεις.

Το γενικό συμπέρασμα όλων αυτών είναι ότι βαίνομεν προς εκλογάς. Οι οποίες δεν είναι πλέον απόφαση του πρωθυπουργού. Εχασε πλέον τις ευκαιρίες που είχε. Επρεπε να τις είχε κάνει νωρίτερα...

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Πολιτική
Στη στήλη
Η άποψή μου - Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ