Έντυπη Έκδοση

8ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΥΚΛΑΔΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ «Ν. ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ»

Ελπιδοφόρο γλέντι

Πώς σε καιρό κρίσης μπορεί να αναδειχθεί ο γαστρονομικός πολιτισμός και όλες του οι διαστάσεις, ώστε να αντιμετωπιστούν ντόπιες παθογένειες και διεθνής ανταγωνισμός

Σε μια πολύχρωμη συνάντηση στο «Σίφαντο» ή Σίφνο, που φωτίζει το Αιγαίο, οι Κυκλαδίτες αντάμωσαν στο ξέσπασμα του καλοκαιριού, σε ένα γιορταστικό τριήμερο αφιερωμένο στο διάσημο συμπατριώτη τους που το όνομά του ταυτίστηκε με τον οδηγό μαγειρικής και έγινε συνώνυμο της εθνικής μας κουζίνας.

Για τον Σιφναίο Νικόλαο Τσελεμεντέ, «πρωτοπόρο στη μελέτη παρασκευής της τροφής στο αστικό περιβάλλον, που μετέφερε την πλούσια γαλλική -κυρίως- γνώση και την πάντρεψε με την παραδοσιακή μας διατροφή, θα άξιζε ένα μεγάλο συνέδριο με θέμα συνολικά τη διατροφή μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους», όπως λέει η επίτιμη διευθύντρια του κέντρου έρευνας της ελληνικής λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών δρ Αικατερίνη Καμηλάκη-Πολυμέρου.

Τι σημαίνει, όμως, γαστρονομία σε καιρούς κρίσης;

«Η επιτυχής σύνδεση γαστρονομίας και τουρισμού μπορεί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα και την εξωστρέφεια της οικονομίας», απαντά ο συγγραφέας βιβλίων γαστρονομίας Χάρης Καλπίδης, που συμμετείχε σε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στο πολιτιστικό κέντρο Σίφνου «Ανθή Σίμου»: «(...) Η ανάπτυξη και προβολή του γαστρονομικού πολιτισμού και πλούτου στην Ελλάδα μπορεί να αποφέρει αύξηση του αριθμού των επισκεπτών, της περιόδου διαμονής, της ημερήσιας δαπάνης, της κατανάλωσης διατροφικών προϊόντων ελληνικής παραγωγής και των εξαγωγών».

Τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται πολύς λόγος για την ανάδειξη της τοπικότητας (locality) - ιδιαίτερα των τοπικών παραδοσιακών τροφών και του διατροφικού πολιτισμού. Πρόκειται βεβαίως, συνεχίζει η δρ Αικατερίνη Καμηλάκη, για μια ευρύτερη τάση η οποία, υπερβαίνοντας τα εθνικά όρια, αφορά πολιτικο-οικονομικές προτεραιότητες σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. «Ακροθιγώς» παρέπεμψε στην UNESCO και στη σύμβαση του 2006 για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά που αναφέρεται πρωτίστως στην προστασία των τοπικών πολιτιστικών στοιχείων και μάλιστα της διατροφής. (...) Η Ελλάδα έχει κατοχυρώσει την τοπικότητα της διατροφής της ως μεσογειακής. Και ανεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος με την ένταξη αυτή, καθώς θυσιάσαμε αμαχητί τους όρους ελληνική διατροφή, κρητική, αιγαιακή, νησιωτική, θα πρέπει αντί να διαφωνούμε να χτίσουμε πάνω σε αυτή την πραγματικότητα με φαντασία και μεθοδικότητα».

Χρειάζεται σχέδιο

Στην προσέγγιση αυτή ο Χάρης Καλπίδης προσθέτει: «Για να πετύχουμε χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που θα προσεγγίζει όλες τις διαστάσεις της γαστρονομίας (οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική, εκπαιδευτική, περιβαλλοντική κ.ά.). Μια στρατηγική που θα αντιμετωπίζει τις παθογένειες της ελληνικής πραγματικότητας και τις προκλήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού. Συνέπεια που θα εδράζεται σε μόνιμες δομές και στη μέγιστη συναίνεση όλων των εμπλεκόμενων πλευρών (ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) και όλων των επιπέδων (τοπικού, περιφερειακού, εθνικού)».

Ακόμα όμως πασχίζουμε να περάσουμε το μήνυμα του «ελληνικού πρωινού» σε πολλά ξενοδοχεία που έχουν τις προδιαγραφές να το υποστηρίζουν «αντί του κρουασάν» (σ.σ. που έχουν μπουχτίσει οι ξένοι να τρώνε στις πατρίδες τους και ιδιαίτερα οι Γάλλοι). Χρειάζεται ακόμα πολλή δουλειά για να «...δώσουμε χρώμα ελληνικό στο κατ' εξοχήν γεύμα των διακοπών, το πρωινό με τοπικά προϊόντα».

Με εύστοχη τοποθέτηση ο Γιώργος Πίττας, εκπροσωπώντας το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΞΕΕ), διευκρίνισε ότι ακόμα και να υπερπηδηθούν οι δυσκολίες και να πειστούν οι ξενοδόχοι να προωθήσουν το «ελληνικό πρωινό», η παραγωγή δεν είναι αρκετή (ικανή) υπό τις παρούσες συνθήκες να καλύψει τις ανάγκες του με τοπικά προϊόντα.

Η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη, που προπαγανδίζει την εξαιρετική κατά τ' άλλα πρωτοβουλία του «ελληνικού πρωινού», πρέπει να λάβει υπ' όψιν αυτές τις παραμέτρους ώστε να περάσει το μήνυμα σε συνδυασμό με τους δημοφιλείς προορισμούς της χώρας μας.

Αποχαιρετώντας τη Σίφανο ή Σίφαντο, όπως είναι μερικές από τις ονομασίες του αρχοντικού νησιού της Σίφνου, αφήνουμε πίσω μας και την Ανάφη, την Ανδρο, την Αμοργό, την Αντίπαρο, τη Δονούσα, την Ηρακλειά, την Ιο, την Κέα, την Κίμωλο, την Κύθνο, τη Μύκονο, τη Μήλο, τη Νάξο, την Πάρο, τη Σαντορίνη, τη Σέριφο, τη Σίκινο, τη Σύρο, τη Φολέγανδρο, που φιλοξενήθηκαν με αντιπροσωπείες τους και τα τοπικά προϊόντα στο 8ο Φεστιβάλ Κυκλαδικής Γαστρονομίας «Νικόλαος Τσελεμεντές».

Χάρη στον πολιτιστικό σύλλογο Σίφνου, με ψυχή την πρόεδρό του Μαρία Ναδάλη, και τη συνεργασία των τοπικών φορέων και συλλόγων, ακόμα ένα νησιώτικο γλέντι (με καλεσμένους αυτή τη χρονιά την Αστυπάλαια από τα Δωδεκάνησα και το λαογραφικό όμιλο «Μελίκη» του νομού Ημαθίας), άφησε το αποτύπωμά του στη μνήμη χιλιάδων επισκεπτών.

Ενα φεστιβάλ «που πρέπει να αποκτήσει διεθνή χαρακτήρα», είπε η Αφροδίτη Καλομάρη, με εξειδίκευση στο γαστρονομικό τουρισμό. Αρκεί να πατάει σε υποδομές που θα αντέξουν αυτό το βάρος.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Ελλάδα
Με λέξεις-κλειδιά
Μαγειρική
Φεστιβάλ
Νησιωτική Ελλάδα
Κύριο θέμα
Ακτοπλοΐα ώρα μηδέν