Έντυπη Έκδοση

Ιστολόγιο αντιφασιστικής λόγιας ελληνικής μουσικής

Ποιος να το φανταζόταν ότι εν έτει 2014, ακριβώς εβδομήντα χρόνια μετά την παράδοση της Γερμανίας, θα ξανασυζητούσαμε ζητήματα όπως η άνοδος του νεοναζισμού στην Ευρώπη, η ελευθερία της έκφρασης, η μισαλλοδοξία και ο ρατσισμός.

Και μάλιστα στην ελληνική κοινωνία -μια κοινωνία που, ας μην ξεχνάμε, ρήμαξε επί Κατοχής. Ποιος να το φανταζόταν πως θα άρχιζαν να στοχοποιούνται αριστεροί ή αλλοδαποί καλλιτέχνες και να στηλιτεύονται αντισυμβατικά έργα ως αντεθνικά;

Λαμβάνοντας υπ' όψιν όλο αυτό το πλαίσιο, μας φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα η πρωτοβουλία του νεαρού Ζακύνθιου συνθέτη Διονύση Μπουκουβάλα να δημιουργήσει ένα ιστολογιο (blog), στο οποίο θα ανθολογούνται έργα λόγιας μουσικής Ελλήνων συνθετών με αντιφασιστικό, αντιρατσιστικό ή αντιπολεμικό περιεχόμενο -ενώ παράλληλα θα αναρτώνται σχετικά κείμενα. Ας μην ξεχνάμε πως η ελληνική ορχηστρική μουσική δεν έχει τη διάδοση και την αναγνώριση που της αξίζει -σκεφτείτε πόσο μεγάλη εκληξη θα προκαλέσει σε κάποιους η γνώση πως ουκ ολίγοι συνθέτες μας ασχολήθηκαν με θέματα όπως ο πόλεμος και ο φασισμός. Το ιστολόγιο βρίσκεται στα σπάργανα, όμως εμπλουτίζεται διαρκώς. Οποιος επιθυμεί να συνεισφέρει, υποβάλλοντας έργα ή πληροφορίες, μπορεί να επικοινωνήσει με τους διαχειριστές.

Προς το παρόν, γίνονται αναφορές στους συνθέτες:

* Ιάννη Ξενάκη (1922-2001). Ο γνωστός συνθέτης αφιέρωσε το έργο του «Nuits» (1967-68), για μεικτή χορωδία, στους πολιτικούς κρατουμένους όλου του κόσμου.

* Αλέκο Ξένο (1912-1995). Ο επονομαζόμενος και «Συνθέτης της Αντίστασης» εμπνεύστηκε τα συμφωνικά του έργα από την Αντίσταση κατά των Γερμανών («Η Συμφωνία της Αντίστασης»), την πάλη των λαών ενάντια στο φασισμό («Νέοι Σουλιώτες»), τα Δεκεμβριανά («Λαφίνα»), τον Νίκο Μπελογιάννη («Ο Διγενής δεν πέθανε»), την τραγωδία της Κύπρου («Κύπρος, Ελλάδα μας») αλλά και τη δικτατορία («Συμφωνία αρ. 2 -της Ειρήνης»).

* Γιώργο Καζάσογλου (1908-1984), ο οποίος συνέθεσε για ορχήστρα τα «Τέσσερα Πρελούδια της Επιστροφής από το Μέτωπο» εμπνευσμένος από την περίοδο της Κατοχής.

Το θέμα ωστόσο μοιάζει να εμπνέει και κάποιους νέους συνθέτες, των οποίων το έργο αντανακλά τους προβληματισμούς που γεννά η σημερινή εποχή.

Ετσι, ο γεννημένος το 1980 Δημήτρης Μαρωνίδης βασίζει το έργο του «a tutti loro...» (για πιάνο και μαγνητοταινία, 2005) σε κείμενα καταδικασμένων σε θάνατο από τους ναζί, που λίγο πριν εκτελεστούν, εκφράζουν τις ελπίδες τους για έναν καλύτερο κόσμο.

Ο δε 35άχρονος Διονύσης Μπουκουβάλας έγραψε μουσική για θεατρικά έργα, όπως το κλασικό αντιπολεμικό κείμενο του Ομήρου «Βατραχομυομαχία» (σε διασκευή Χάρη Σακελλαρίου), η «Τελευταία μαύρη γάτα» του Ευγένιου Τριβιζά που αποτελεί μια σκληρή αλληγορία του ρατσισμού, αλλά και το «Μόμο» του Μίχαελ Εντε, που ασκεί κριτική στον καπιταλισμό και δείχνει πώς αυτός εξαθλιώνει τις ζωές των ανθρώπων.

Σε άλλο αφιέρωμά του στους Γάλλους υπαρξιστές φιλοσόφους ο Μπουκουβάλας συνέθεσε τρία κομμάτια για πιάνο σόλο, εμπνευσμένα από τα απελευθερωτικά μανιφέστα της Μποβουάρ και τη σαρδόνια κριτική του πολέμου και του καπιταλισμού του Καμί.

Η διεύθυνση του μπλογκ: http:// antifamusicgreece.wordpress.com

ΕΥ.Β.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Αντιφασιστική Δράση
Εκδηλώσεις
Ρατσισμός
Κινήματα/Ομάδες/Δράσεις
Πληροφορική και διαδίκτυο