Έντυπη Έκδοση

Οάσεις

Υπάρχουν πολλές, ευτυχώς, οάσεις πολιτισμού και γνήσιας διασκέδασης στην πρωτεύουσα. Και κάθε φορά τις επισκέπτομαι, είτε είναι μουσεία είτε βιβλιοπωλεία είτε δημόσια μαθήματα υψηλών προδιαγραφών είτε χώροι όπου σημαντικοί καλλιτέχνες (αοιδοί, εικαστικοί, χορευτές, μουσικοί κ.τ.λ.) προσφέρουν ποιότητα, ανεξάρτητα του είδους που υπηρετούν.

Μια σοβαρή ρεμπέτικη κομπανία, στη δική μου τουλάχιστον συνείδηση, στέκεται ισάξια δίπλα σε μία συναυλία κλασικής μουσικής, σε μία καλοστημένη φάρσα και σε μία έκθεση λαϊκού κεντήματος, ή μία δημόσια απαγγελία ποιημάτων ή συζήτηση πάνω σε καίρια προβλήματα τέχνης και επιστήμης.

Ετσι με μεγάλη χαρά και γνήσια απόλαυση έφυγα από τις δευτεριάτικες εκδηλώσεις του Χυτήριου, στην αρχή της Ιεράς Οδού, όπου η κυρία Βάσια Παναγοπούλου οργανώνει μουσικές εξαίσιες και σημειώνεται πυκνή συρροή κοινού στον υπαίθριο χώρο του ωραίου οικήματος (που εν ανάγκη, λόγω καιρού, θαυμάσια στεγάζεται στον έξοχο λιθόκτιστο εσωτερικό χώρο). Εκεί η Τάνια Τρύπη και Μέμος Μπεγνής, δύο εξαίρετες φωνές με ευρεία γκάμα ρεπερτορίου, τραγουδούν και σχολιάζουν δημιουργίες από τα διάσημα μιούζικαλ, αλλά και από μεγάλες στιγμές του ελληνικού ποιοτικού τραγουδιού.

Με λιτή αλλά συνταρακτική πιανιστική συνοδεία του νεαρού ταλαντούχου πιανίστα Κων/νου Παγιάτη. Η επιλογή, η σύνθεση, τα κείμενα και οι εκπληκτικές επιλογές στην οθόνη από την αμερικάνικη παραστασιολογία του μιούζικαλ γίνεται μάθημα με τη γοητεία του παραμυθιού. Ενα τρίο και ένας ενορχηστρωτής θεάματος μπορούν όντως να προσφέρουν δυόμισι ώρες ακρόαμα και θέαμα πρώτης γραμμής. Κι ας συνηθίζω να λέω συχνά σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις: «Εμείς απόψε, φίλοι, δραπετεύσαμε από κάποιο τούρκικο σήριαλ»!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Οι πλάγιες ερωτήσεις του Πορφύριου