Έντυπη Έκδοση

Στον μπουνιουελικό λαβύρινθο των κρυφών επιθυμιών

Λιγοστές, χωρίς καμιά ιδιαιτερότητα, οι νέες ταινίες της κινηματογραφικής αυτής βδομάδας, με εξαίρεση την αριστουργηματική ταινία, «Η ωραία της ημέρας» του μεγάλου Ισπανού σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, που προβάλλεται σε επανέκδοση.

Στο υπόλοιπο πρόγραμμα οι ταινίες: η νεανική περιπέτεια «Ο λαβύρινθος» του Γουές Μπολ, το θρίλερ «Αμνησία» του Ρόουαν Τζόφι και η ισπανική κωμωδία «Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά» του Ντέιβιντ Τρουέμπα (που άρχισε να προβάλλεται από την περασμένη βδομάδα). Για τους φίλους του μπουνιουελικού έργου, σημειώνω πως συνεχίζεται η προβολή της άλλης μεγάλης ταινίας του «Η εγκληματική ζωή του Αρτσιμπάλντο ντε λα Κρουζ».

Ο λαβύρινθος **

The Maze Runner. ΗΠΑ, 2014. Σκηνοθεσία: Γουές Μπολ. Σενάριο: Νόα Οπενχαϊμ, Γκραντ Πίαρς Μάιερς. Ηθοποιοί: Ντίλαν Ο'Μπράιαν, Κάγια Σκοντελάριο, Γουίλ Πούλτερ, Κι Χονγκ Λι. 113'

Μια ακόμη νεανική περιπέτεια, τη φορά αυτή βασισμένη στο μπεστ- σέλερ του Τζέιμς Ντάσνερ, γύρω από μια ομάδα αγοριών που βρίσκεται παγιδευμένη σε μια κοιλάδα, περιτριγυρισμένη από έναν τσιμεντένιο φράχτη, με μια πόρτα να οδηγεί σ' έναν απέραντο, τρομακτικό λαβύρινθο. Οταν αρχίζει η ταινία, παρακολουθούμε να καταφτάνει εκεί ο Τόμας (ικανοποιητικός στο ρόλο ο Ντίλαν Ο'Μπράιαν), γεγονός, όπως μαθαίνουμε στη συνέχεια, που επαναλαμβάνεται κάθε 30 μέρες, με την άφιξη, κάθε φορά, ενός νέου προσώπου, ενώ, αργότερα, θα καταφτάσει, απρόσμενα, και ένα κορίτσι, η Τερέζα. Στην παράξενη αυτή κοιλάδα, όπου ο κάθε κάτοικος έχει κάποιο ενεργό μέρος στη λειτουργία της (από κηπουρική μέχρι την καταγραφή του σχεδιασμού των τειχών του λαβυρίνθου, από μια ελίτ, τους ονομαζόμενους δρομείς - Maze Runners), υπάρχει και ένας μεγάλος κίνδυνος: αν οι Δρομείς δεν καταφέρουν να βγουν από το λαβύρινθο στη διάρκεια της ημέρας, έχουν να αντιμετωπίσουν τους Grievers, τεράστια μηχανικά αραχνοειδή τέρατα που φρουρούν την κοιλάδα, έτοιμα να τους ξεσκίσουν.

Η ιστορία των αποκλεισμένων σε μια κοιλάδα νεαρών παιδιών φέρνει στο νου μυθιστορήματα και ταινίες όπως «Ο άρχοντας των μυγών» και «The Truman Show», μόνο που το σενάριο των Οπενχαϊμ και Μάιερς περιορίζεται σε μια απλούστερη, και χωρίς συναρπαστικές εξελίξεις, κατάσταση, με ενδιάμεσους σταθμούς σε γεγονότα και διαλόγους που κάθε άλλο παρά βοηθούν το ρυθμό της ταινίας. Υπάρχει βέβαια στην ταινία η αναμενόμενη δράση, ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος, όταν μια ομάδα αγοριών αποφασίζει να λύσει το μυστήριο του λαβυρίνθου και να περάσει τη φρουρούμενη από τους Grievers πόρτα, καθώς και η τελική ανακάλυψη, που θα προσφέρει το σασπένς στο, νεανικό ιδιαίτερα, κοινό. Πρέπει να πω πως το φινάλε μάς προετοιμάζει για ένα δεύτερο και ένα τρίτο μέρος της ιστορίας (στο στιλ «Millennium» και «The Hunger Games), μια και το μυθιστόρημα, όπως διαβάζουμε, είναι το πρώτο μέρος μιας τριλογίας.

Η ζωή είναι ωραία με τα μάτια κλειστά **½

Vivir es facil con los ojos cerrados. Ισπανία, 2013. Σκηνοθεσία-σενάριο: Ντέιβιντ Τρουέμπα. Ηθοποιοί: Χαβιέρ Καμάρα, Ναταλία ντε Μολίνα, Φραντσέσκ Κολομέρ. 108'

Στίχος από το τραγούδι του Τζον Λένον «Strawberry Fields Forever» (που έγραψε ενώ γύριζε, στην Αλμέιρα της Ισπανίας, την ταινία «Πώς κέρδισα τον πόλεμο») είναι ο τίτλος της ταινίας του Ντέιβιντ Τρουέμπα. Μιας τρυφερής, διανθισμένης με χιούμορ, κωμωδίας γύρω από έναν καθηγητή αγγλικών που, το 1966, αποφασίζει να ταξιδέψει ώς την Αλμέιρα για να συναντήσει τον ήρωά του, Τζον Λένον. Τραγούδι που έχει σχέση με τον τρόπο ζωής όχι μόνο του καθηγητή Αντόνιο (ο Χαβιέρ Καμάρα, γνωστός μας από την ταινία «Μίλα της» του Αλμοδόβαρ), που χρησιμοποιεί τα τραγούδια των Beatles για να μάθει αγγλικά στους μαθητές του, αλλά και των δύο νέων που συναντά στην πορεία του και τους παίρνει μαζί του: της Μπελέν, μιας νεαρής εγκύου και του Χιουάνζο, ενός τινέιτζερ, που, ύστερα από καβγά, έχει εγκαταλείψει το σπίτι του.

Ο Τρουέμπα (αδερφός του γνωστού σκηνοθέτη Φερνάντο Τρουέμπα) χρησιμοποιεί το ταξίδι για να διεισδύσει στους χαρακτήρες των τριών προσώπων του και να φέρει στο φως τα προβλήματά τους αλλά και να δείξει τους ανθρώπους γύρω τους (συχνά όχι και τόσο φιλικούς, αν σκεφτούμε πως βρισκόμαστε ακόμη στην περίοδο του φρανκικού καθεστώτος). Στα συν της ταινίας η ωραία φωτογραφία του Ντανιέλ Βιλέρ, που εκμεταλλεύεται όσο καλύτερα μπορεί τα ισπανικά τοπία.

Αμνησία *½

Before Ι Go to Sleep. ΗΠΑ, 2014. Σκηνοθεσία-σενάριο: Ρόουαν Τζόφι. Ηθοποιοί: Νικόλ Κίντμαν, Κόλιν Φερθ, Μαρκ Στρονγκ, Αν-Μαρί Νταφ. 92'

Στο θρίλερ αυτό, που σκηνοθέτησε ο Ρόουαν Τζόφι, σε σενάριο του ιδίου, βασισμένο στο βιβλίο του Ες Τζέι Γουότσον, η Νικόλ Κίντμαν ερμηνεύει την Κριστίν, μιαν αμνησιακή γυναίκα, η οποία, έπειτα από μια τραυματική εμπειρία (την είχαν χτυπήσει και κακοποιήσει), ξυπνάει κάθε πρωί έχοντας ξεχάσει ακόμη και τι έκανε το προηγούμενο 24ωρο. Κάθε πρωί ο άντρας της Μπεν (Κόλιν Φερθ) της εξηγεί τι συμβαίνει και τη βοηθάει να περάσει την υπόλοιπή της μέρα, μέχρι το επόμενο πρωινό, όπου θα επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό. Κρυφά όμως από τον άντρα της, η Κριστίν παίρνει κάθε μέρα τηλεφώνημα από τον δρα Νας (Μαρκ Στρονγκ), που της ζητεί να ψάξει να βρει μια κάμερα κρυμμένη σ' ένα ντουλάπι, η οποία καθημερινά καταγράφει τι της συμβαίνει. Τα πράγματα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν, αλλά και να προκαλούν φόβο στην Κριστίν, όταν, σταδιακά, αυτά που καταγράφει η κάμερα αρχίζουν να της επαναφέρουν αναμνήσεις από την προηγούμενη ζωή της.

Ο Τζόφι (σκηνοθέτης του θρίλερ «Ανήλικος δολοφόνος», πορτρέτο ενός αδίστακτου τινέιτζερ δολοφόνου) εστιάζει το ενδιαφέρον του στην καταγραφή της ψυχολογικής κατάστασης της βασανισμένης ηρωίδας του, που αγωνίζεται με διάφορους τρόπους να θυμηθεί το παρελθόν της αλλά και να βάλει μια βάση σ' ένα σκοτεινό και απρόβλεπτο παρόν - με την Κίντμαν να προσπαθεί να μας πείσει, όχι πάντα με επιτυχία, με το βλέμμα και τις φοβισμένες εκφράσεις του προσώπου. Παρόμοιες προσπάθειες κάνουν και οι δύο συμπρωταγωνιστές της: ο Κόλιν Φερθ, που άλλοτε προσπαθεί με κάθε τρόπο να τη βοηθήσει κι άλλοτε δείχνει να διστάζει σχετικά με τις προθέσεις του, και ο Μαρκ Στρονγκ, ο μυστηριώδης γιατρός, που όμως δεν πείθει ιδιαίτερα για τον ξαφνικό του έρωτα για την Κριστίν. Τα στοιχεία που δίνονται, τόσο από πλευράς σεναρίου όσο και από σκηνοθετικής προσέγγισης, σχετικά με το τι ακριβώς κρύβεται πίσω από την αμνησία της Κριστίν, συχνά παραπλανούν, με τρόπο χιτσκοκικό, το θεατή, αν και η ανατροπή του φινάλε έρχεται, πρέπει να πω, κάπως καθυστερημένα, μιας και ο προσεκτικός θεατής έχει από πιο πριν ανακαλύψει την αλήθεια.

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ

* * * * * Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (Belle de jour). Γαλλία, 1967. Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ. Σενάριο: Ζαν-Κλοντ Καριέρ, Λουίς Μπουνιουέλ, από το μυθιστόρημα του Ζοζέφ Κέσελ. Ηθοποιοί: Κατρίν Ντενέβ, Ζαν Σορέλ, Μισέλ Πικολί, Ζενεβιέβ Παζ, Πιερ Κλεμαντί, Φρανσουάζ Φαμπιάν, Μάσα Μερίλ. 101'

Επανέκδοση της αριστουργηματικής ταινίας του Λουίς Μπουνιουέλ, με μια έξοχη, γεμάτη ερωτισμό, ταυτόχρονα αινιγματική, Κατρίν Ντενέβ στο ρόλο της Σεβερίν, μιας νιόπαντρης, βαριεστημένης από την ανιαρή ζωή της, αστής που αποφασίζει να δώσει σάρκα και οστά στις τρελές, ερωτικές φαντασιώσεις της, προσφέροντας το κορμί της, στα ελεύθερα απογεύματά της, στους απαιτητικούς πελάτες ενός «ειδικού» μπορντέλου.

Οι σεξουαλικές συνευρέσεις της με διάφορους άντρες οδηγούν σε σαδομαζοχιστικές καταστάσεις (μαστιγώματα, φέρετρα και διάφορα άλλα, συχνά σουρεαλιστικά, παράξενα, όπως το μυστηριώδες κουτί, που καμιά άλλη γυναίκα στο πορνείο, εκτός από τη Σεβερίν, δεν αποδέχεται), μέχρι που ένας πελάτης της την ερωτεύεται, γεγονός που θα ανατρέψει την «οργανωμένη» καθημερινότητά της.

Ειδικός στην εξερεύνηση των κρυφών, ερωτικών επιθυμιών του ανθρώπου, ο Μπουνιουέλ, ο μεγάλος αυτός σουρεαλιστής του κινηματογράφου, βρήκε την ευκαιρία, χάρη στο μυθιστόρημα του Κέσελ (και το πολύ καλό σενάριο του Ζαν-Κλον Καριέρ), να φτιάξει μιαν από τις πιο ερωτικές, ανατρεπτικές, διανθισμένες με το ιδιόμορφο χιούμορ του, ταινίες. Ενα από τα μεγάλα, ανεπανάληπτα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, που βλέπεται και ξαναβλέπεται με την ίδια πάντα απόλαυση!

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Κινηματογράφος
Κριτική κινηματογράφου