Έντυπη Έκδοση

Παραμύθι και ψυχική υγεία

Ακούει παραμύθια προγράμματα τρανά και ρέβεται ρεβίθια και σαρακοστιανά - Γ. Σουρής

Παραμυθία εστί παρηγορία. Η ανθρώπινη ισόβια ανάγκη για ψυχική ισορροπία μέσα στις συμπληγάδες της καθημερινότητας δημιούργησε, ανεξαρτήτως θρησκείας και πολιτεύματος, το παραμύθι, όπου γης, για την επούλωση κάθε ψυχικού τραύματος.

Με το παραμύθι γαληνεύει ο νους και η ψυχή για να μπορέσει να ξανακοιταχτεί στο μαγικό του καθρέφτη και να πλάσει το όραμα της επόμενης μέρας.

Το παραμύθι, δημιούργημα των πολλών, έχει φροντίσει να περιθάλψει κάθε νόσο με κατανόηση και οπωσδήποτε αποδοχή της κάθε διαφορετικότητας.

Ο τρελός του χωριού είναι ένας από μας και οι πράξεις του, πιθανές και απίθανες, αντιμετωπίζονται με αγάπη και όρια.

Οι κανόνες της καθημερινότητας οδηγούν στην ασφάλεια κάθε ψυχής.

Κανόνες βάζουν και τα παραμύθια για να οριοθετήσουν συμπεριφορές. Ετσι ανώδυνα και σιωπηρά γίνεται κοινή συνείδηση τι πρέπει και τι δεν πρέπει.

Οταν όμως ο τρελός του χωριού δεν μπορεί να αντιληφθεί και να λειτουργήσει με τους κανόνες, τότε η κοινωνία τον περιθάλπει και οριοθετείται αυτή απέναντί του για την ασφάλειά της. Του φέρεται με σοφία και αυστηρότητα για το καλό όλων.

Τον αποδέχεται γι' αυτό που είναι και βρίσκει τρόπους για τη συνύπαρξή τους.

Σήμερα που οι ψυχικές ασθένειες είναι νόσος μιας ολόκληρης κοινωνίας και το παραμύθι εξοστρακίστηκε εσκεμμένα από την παιδεία μας, η αγωγή της κοινωνίας όχι μόνο ελλιπής είναι, αλλά και ο κίνδυνος που έρχεται μεγαλύτερος, αφού ο τρελός του χωριού είναι μόνος και ανυπεράσπιστος όχι στο χωριό, που γνωρίζει και τον γνωρίζουν καλά, αλλά στην πόλη, την απρόσωπη, την αφιλόξενη, που δίχως αγωγή λειτουργεί κάτω από το καθεστώς ψυχικά πασχόντων αρχόντων.

Αυτών που το μόνο τους μέλημα είναι να βαφτίζουν το ψέμα αλήθεια. Το χειρότερο δε και πιο επικίνδυνο είναι ότι αυτοί βάζουν κανόνες, μόνο για την ασφάλεια διατήρησης της θέσης του πρώτου που διεκδικούν καθημερινά, για να μας πείσουν, ως άλλοι τρελοί, ότι αυτοί είναι οι σωτήρες μας. Σωτήρες ενός απέραντου φρενοκομείου με αντικοινωνική, παραβατική, εγκληματική συμπεριφορά που την προκαλούν και τη διαπράττουν οι ίδιοι.

Η ψυχική νόσος όσων κάνουν τα πάντα για να εξουσιάσουν έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις που η κοινωνία δεν έχει δυνατότητα αντιμετώπισης.

Η μάστιγα της εποχής είναι οι ψυχικές ασθένειες, που ολοένα περισσεύουν και τα ψυχοφάρμακα είναι η μόνη ψυχική τροφή.

Και για να μη γίνονται συγκρίσεις, σε λίγο θα καταργηθούν και τα δημόσια ψυχιατρεία. Ο καθείς έτσι και αλλιώς παραμένει χωρίς νοσηλεία και αγωγή δεν υπάρχει, ούτε παραμυθία.

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Με λέξεις-κλειδιά
Διηγήματα/Εξιστορήσεις
Παραμύθια