Έντυπη Έκδοση

Αριστερό γρανάζι του κατεστημένου;

ΑΠΟ το Αγιον Ορος στο Βατικανό. Από το ένα «άλμα» στο άλλο. Τελικά, ο Αλέξης Τσίπρας έχει βάλει στοίχημα να καταρρίψει όλα τα ρεκόρ και να διαρρήξει όλα τα στεγανά της Αριστεράς, επανεφευρίσκοντας τους συμβολισμούς της.

Πάντως, το Βατικανό για το χατίρι του σπάει τις τσιμεντένιες νόρμες του και υποδέχεται αρχηγό αριστερής παράταξης. (Εχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας αυτός ο άνθρωπος!). Αν και σε λίγο θα αναρωτιόμαστε για ποια Αριστερά ομιλούμε αναφερόμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα θέματα της συζήτησης των δύο ανδρών είναι κυριολεκτικά τεράστια και ως εκ τούτου ανώδυνα και απολύτως φιλολογικά: ειρήνη, μετανάστευση και προστασία του περιβάλλοντος.

Στον ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζουν ιστορική τη συνάντηση. Δεν είναι, πράγματι; Το γεγονός ότι δεν έχει συναντηθεί ξανά ο Πάπας με Ευρωπαίο ηγέτη της Αριστεράς, αλλά και το ότι ο Πάπας Φραγκίσκος συναντιέται πρώτη φορά με Ελληνα πολιτικό αρχηγό, είναι -επισημαίνουν- ενδεικτικό της νέας φάσης στην οποία έχει εισέλθει η ευρωπαϊκή Αριστερά και της διεθνούς αναγνώρισης και εμβέλειας του ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως αντί για όλα αυτά η συνάντηση αποδεικνύει τη μεθοδική αφομοίωση του ΣΥΡΙΖΑ και τη μετατροπή του σε ακόμη ένα γρανάζι του κατεστημένου; Η ιστορία θα αποφανθεί.

Θα ήθελα παρ' όλ' αυτά ένας Διαλεγμένος ή ένας Κατσικονούρης να γράφανε μια μετα-κωμωδία με τις φανταστικές στιχομυθίες της επίσκεψης.

Κι ενώ το ριάλιτι της Αριστεράς κορυφώνεται, το έτερο εθνικό ριάλιτι, το μεγαλοπρεπές της Αμφίπολης, ακόμα κρατεί, αλλά υποβασταζόμενο. Ευχόμαστε να μην καταρρεύσει -στην κυριολεξία.

Το ίδιο ευχόμαστε και για το μαξιμαλιστικό, καταιγιστικό νέο άνοιγμα του Θεάτρου Τέχνης, που χαιρετήσαμε αυθορμήτως με ενθουσιασμό, αλλά βάζοντας κατόπιν κάτω τους αριθμούς οι λογαριασμοί δεν έβγαιναν. Ποιο θα είναι το καύσιμο για τόσο κόσμο και τόση κίνηση, χωρίς επιχορήγηση; Μυστήριο.

* Ενα υπέροχο ανάγνωσμα-αντίδοτο αποδεικνύεται η «Διαθήκη» του Γκομπρόβιτς (σε μετάφραση Θεόφιλου Τραμπούλη, Πατάκης). Μια αποκαλυπτική αυτοβιογραφία του υποψήφιου για το Νόμπελ Πολωνού συγγραφέα, με τη μορφή της συνέντευξης (συνομιλητής του ήταν ο Ντομινίκ Ρου): «Καταβρόχθιζα λαίμαργα το ύφος αυτών των συγγραφέων (Καντ, Σέξπιρ, Γκέτε, Νίτσε, Πασκάλ, Σοπενάουερ κ.ά.), τον τρόπο έκφρασής τους, τον τόνο τους, τον τρόπο της ζωής τους. Ημουν όμως ατζαμής...», εξομολογείται αφοπλιστικά ο συγγραφέας που ήταν εγκλωβισμένος στο δίπολο «ανωτερότητα-κατωτερότητα». «Η χωριάτικη αδεξιότητά μου, η αφέλεια του μικροτσιφλικά, η σλάβικη διαχυτικότητά μου με ακρωτηρίαζαν, ένιωθα ανόητος».

Αποστολή με Email Εκτύπωση σελίδας

Διαβάστε επίσης

Στην κατηγορία
Τέχνες & Πολιτισμός
Στη στήλη
Σημείο συνάντησης με την Ιωάννα Κλεφτόγιαννη